1Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania.2Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale dusza przewrotnych krzywdy pożywać będzie.3Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty.4Dusza leniwego żąda, a nic nie ma; ale dusza pracowitych zbogaci się.5Słowa kłamliwego nienawidzi sprawiedliwy; ale niezbożny staje się obrzydliwym i shaóbionym.6Sprawiedliwość strzeże tego, który żyje bez zmazy; ale niezbożność podwraca grzesznika.7Znajduje się taki co się czyni bogatym, a nie ma nic; i taki, co się czyni ubogim, choć ma wiele bogactw.8Okup żywota człowieczego jest bogactwo jego; ale ubogi nie słucha łajania.9Światłość sprawiedliwych jasna: ale pochodnia bezbożnych zgaśnie.10Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.11Bogactwa źle nabyte umniejszą się; ale kto je zgromadza ręką swą, przyczynia ich.12Nadzieja długa wątli serce; ale żądość wypełniona jest drzewem żywota.13Kto gardzi słowem Bożem, sam sobie szkodzi; ale kto się boi przykazania jego, odniesie nagrodę.14Nauka mądrego jest źródłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci.15Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.17Poseł niezbożny upada we złe; ale poseł wierny jest lekarstwem.18Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.19Żądność wypełniona słodka jest duszy; ale odstąpić od złego, głupim jest obrzydliwością.20Kto chodzi z mądrymi, mądrym będzie; ale kto towarzyszy z głupimi, startym będzie.21Nieszczęście grzeszników ściga; ale sprawiedliwym Bóg dobrem nagrodzi.22Dobry człowiek zostawia dziedzictwo synom synów swoich; ale majętność grzesznika sprawiedliwemu zachowana bywa.23Obfita żywność na roli ubogich, a drugi ginie przez nieroztropność.24Kto zawściąga rózgi swej, ma w nienawiści syna swego; ale kto go miłuje, wczas go karze.25Sprawiedliwy je, i nasyca duszę swoję; ale żołądek niezbożnych niedostatek cierpi.