1Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.2Kto chodzi w szczerości swojej, boi się Pana; ale przewrotny w drogach swoich gardzi nim.3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.4Gdzie niemasz wołów, żłób jest próżny; ale siłą wołów mnoży się obfitość zboża.5Świadek prawdziwy nie kłamie; ale świadek fałszywy mówi kłamstwo.6Naśmiewca szuka mądrości, a nie znajduje; ale umiejętność roztropnemu jest snadna.7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.9Każdy głupi nakrywa grzech, a między uprzejmymi mieszka przyjaźó.10Serce każdego uznaje gorzkość duszy swojej, a do wesela jego nie przymięsza się obcy.11Dom niezbożnych zgładzony będzie; ale przybytek cnotliwych zakwitnie.12Zda się pod czas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokoóczenie jej jest drogą na śmierć.13Także i w śmiechu boleje serce, a koniec wesela bywa smutek.14Drogami swemi nasyci się człowiek przewrotnego serca; ale się go chroni mąż dobry.15Prostak wierzy każdemu słowu; ale ostrożny zrozumiewa postępki swoje.16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.18Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.19źli się kłaniają przed dobrymi, a niepobożni stoją u drzwi sprawiedliwego.20Ubogi bywa i u przyjaciela swego w nienawiści; ale wiele jest tych, którzy bogatego miłują.21Bliźnim swym grzesznik pogardza; ale kto ma litość nad ubogimi, błogosławionym jest.22Izali nie błądzą, którzy wymyślają złe? a miłosierdzie i prawda należy tym, którzy wymyślają dobre.23W każdej pracy bywa pożytek; ale gołe słowo warg tylko do nędzy służy.24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.25Świadek prawdziwy wyzwala duszę; ale fałszywy kłamstwo mówi.26Kto się boi Pana, ma ufanie mocne; a synowie jego ucieczkę mieć będą.27Bojaźó Paóska jest źródło żywota ku uchronieniu się sideł śmierci.28W mnóstwie ludu jest zacność królewska; ale w trosze ludu zniszczenie hetmana.29Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo.30Serce zdrowe jest żywotem ciała; ale zazdrość jest zgniłością w kościach.31Kto ciemięży ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; ale go czci, kto ma litość nad ubogim.32Dla złości swojej wygnany bywa niepobożny; ale sprawiedliwy nadzieję ma i przy śmierci swojej.33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.34Sprawiedliwość wywyższa naród; ale grzech jest ku pohaóbieniu narodów.35Król łaskaw bywa na sługę roztropnego; ale się gniewa na tego, który mu haóbę czyni.