1Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;2Nadstawiszli mądrości ucha twego, i nakłoniszli serca twego do roztropności;3Owszem, jeźli na rozum zawołasz, a roztropności wezwieszli głosem swoim;4Jeźli jej szukać będziesz jako srebra, a jako skarbów skrytych pilnie szukać będziesz:5Tedy zrozumiesz bojaźó Paóską, a znajomość Bożą znajdziesz.6Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.7On zachowuje uprzejmym prawdziwą mądrość; on jest tarczą chodzącym w szczerości,8Aby strzegli ścieżek sądu; on drogi świętych swoich strzeże.9Tedy wyrozumiesz sprawiedliwość, i sąd, i prawość, i wszelką ścieszkę dobrą.10Gdy wnijdzie mądrośu w serce twoje, a umiejętność duszy twojej wdzięczna będzie:11Tedy cię ostrożność strzedz będzie, a opatrzność zachowa cię.12Wyrywając cię od drogi złej, i od człowieka mówiącego przewrotności;13Od tych, którzy opuszczają ścieszki proste, udawając się drogami ciemnemi;14Którzy się radują, gdy czynią złe, a weselą się w złośliwych przewrotnościach;15Których ścieszki są krzywe, a sami są przewrotnymi na drogach swoich;16Wyrywając cię od niewiasty postronnej i obcej, która pochlebia łagodnemi słowy;17Która opuszcza wodza młodości swojej, a przymierza Boga swojego zapomina.18Bo się nachyla ku śmierci dom jej, a do umarłych ścieszki jej.19Wszyscy, którzy do niej wchodzą, nie wracają się, ani trafiają na ścieszkę żywota.20A przetoż będziesz chodził drogą dobrych, a ścieżek sprawiedliwych będziesz przestrzegał.21Albowiem cnotliwi będą mieszkali na ziemi, a szczerzy trwać będą na niej;22Ale niepobożni z ziemi wykorzenieni będą, a przewrotni będą z niej wygładzeni.