1Synu mój! nie zapominaj zakonu mego, a przykazaó moich niech strzeże serce twoje.2Boć długości dni i lat żywota, i pokoju przyczynią.3Miłosierdzie i prawda niech cię nie opuszczają; uwiąż je u szyi twojej, napisz je na tablicy serca twojego.4Tedy znajdziesz łaskę i rozum dobry przed oczyma Bożemi i ludzkiemi.5Ufaj w Panu ze wszystkiego serca twego, a na rozumie twoim nie spolegaj.6We wszystkich drogach twoich znaj go, a on prostować będzie ścieszki twoje.7Nie bądź mądrym sam u siebie; ale się bój Pana, a odstąp od złego.8To będzie zdrowiem żywotowi twemu, a odwilżeniem kościom twoim.9Czcij Pana z majętności twojej, i z pierwiastek wszystkich dochodów twoich.10A gumna twoje napełnione będą obfitością, i od wina nowego prasy twoje rozpadać się będą.11Synu mój! karania Paóskiego nie odrzucaj, i nie uprzykrzaj sobie ćwiczenia jego.12Bo kogo Pan miłuje, tego karze, a to jako ojciec, który się w synu kocha.13Błogosławiony człowiek, który znajduje mądrość, i człowiek, który dostanie roztropności.14Bo lepiej nią kupczyć, niżeli kupczyć srebrem: owszem pożyteczniejszy nad złoto dochód jej.15Droższa jest nad perły, a wszystkie najmilsze rzeczy twoje nie zrównają się z nią.16Przedłużenie dni w prawicy jej, a w lewicy jej bogactwa i zacność.17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.18Drzewem żywota jest tym, którzyby się jej chwycili; a którzy się jej trzymają, są błogosławionymi.19Pan mądrością ugruntował ziemię, a roztropnością umocnił niebiosa.20Umiejętnością jego rozstąpiły się przepaści, a obłoki rosą kropią.21Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności;22I będą żywotem duszy twojej, a ozdobą szyi twojej.23Tedy będziesz chodził bezpiecznie droga twoją, a noga twoja nie potknie się.24Jeźli się układziesz, nie będziesz się lękał; a gdy się uspokoisz, wdzięczny będzie sen twój.25Nie ulękniesz się strachu nagłego, ani spustoszenia bezbożników, gdy przyjdzie.26Albowiem Pan będzie ufaniem twojem, a nogi twojej będzie strzegł od samołówki.27Nie zbraniaj się dobrze czynić potrzebującemu, gdy cię na to stanie, abyś dobrze czynił.28Nie mów bliźniemu twemu: Idź, a wróć się, a jutroć dam; gdyż to masz u siebie.29Nie knuj złego przeciwko bliźniemu twemu, gdyż on z tobą dowiernie mieszka.30Nie wadź się z człowiekiem bez przyczyny, jeźliżeć nic złego nie wyrządził.31Nie zajrzyj mężowi gwałt czyniącemu, a nie obieraj żadnej drogi jego.32Albowiem przewrotny jest obrzydliwością przed Panem; ale z szczerymi tajemnica jego;33Przeklęstwo Paóskie jest w domu niezbożnika; ale przybytkowi sprawiedliwych błogosławi,34Ponieważ on szydzi z pośmiewców, ale pokornym łaskę daje.35Mądrzy dziedzicznie sławę osiędą, ale głupi odniosą zelżywość.