1撫今追昔自歎苦難難當黃金怎麼竟然失去光澤，純金怎麼竟然變色？聖殿的石頭都被拋棄在各街頭上。
1طلاهای ما جلای خود را از دست داده و بی ارزش شده اند. سنگهای مقدس عبادتگاه در کوچه ها افتاده اند.
2錫安尊貴的眾民，本來和精金一樣貴重；現在怎麼竟被看為瓦器，好像陶匠手中所作的呢？
2پسران عزیز اورشلیم که زمانی همچون زرِ ناب می درخشیدند، حالا مثل ظروف گِلی ساختۀ دست کوزه گر، بی ارزش شده اند.
3野狗尚且用乳房哺養牠們的幼兒；但我的眾民變得多麼殘忍，像曠野的鴕鳥一樣。
3حتی شغالان به چوچه های خود شیر می دهند، ولی زنان قوم من مثل شترمرغ شده اند و به کودکان خود رحم نمی کنند.
4嬰兒的舌頭因乾渴而緊貼上膛；孩童求餅，卻沒有人分給他們。
4زبان اطفال شیرخوارِ آن ها از تشنگی به کام شان چسپیده است. کودکان نان می خواهند، اما کسی به آن ها نان نمی دهد.
5那些從前吃美食的，現今都在街上孤單淒涼；那些從前在豪奢生活中長大的，現今卻在垃圾堆中打滾。
5آنهائی که زمانی غذاهای لذیذ می خوردند، حالا از گرسنگی در کوچه ها جان می دهند. کسانی که در ناز و نعمت زندگی می کردند، اکنون در بین زباله ها برای خود خوراک می جویند.
6我眾民（“我眾民”原文作“我子民的女子”）的罪孽比所多瑪的罪惡更大；所多瑪在轉眼之間傾覆了，儘管無人攻擊它。
6قوم من نسبت به مردم سدوم سخت تر جزا دیده اند، زیرا اهالی سدوم در یک لحظه نابود شدند و اسیر دست هیچ کسی نشدند.
7錫安的貴族素來比雪更明亮，比奶更潔白；他們的身體比紅寶石更紅潤，他們的樣貌像藍寶石一樣美麗。
7شهزادگان ما پاکتر از برف و سفیدتر از شیر بودند. بدن شان در سرخی بسان لعل و در درخشندگی مانند یاقوت بود.
8現在他們的面貌比煤炭還黑，在街上再沒有人認得他們；他們皮包骨頭，枯瘦如柴。
8اما حالا چهرۀ شان سیاهتر از زغال شده است و در کوچه ها شناخته نمی شوند. پوست بدن آن ها به استخوان های شان چسپیده و مانند چوب، خشک شده است.
9那些死於刀下的比餓死的還好；餓死的因缺乏田間的出產，就日漸消瘦而死亡。
9کسانی که در جنگ کشته شدند، خوشبخت تر از مردمی بودند که در اثر قحطی و نبودن غذا از گرسنگی تلف شدند.
10慈心的婦人親手烹煮自己所生的孩子；在我眾民（“我眾民”原文作“我子民的女子”）遭毀滅的時候，孩子竟成了母親的食物。
10مصیبتی که بر سر قوم من آمد چنان وحشتناک بود که مادران دلسوز از فرط گرسنگی کودکان خود را می پختند و می خوردند.
11耶和華大發震怒，傾倒他的烈怒；他在錫安放火，吞滅了錫安的根基。
11خداوند خشم و غضب خود را با تمام قوّت و شدت بر سهیون فروریخت و چنان آتشی برافروخت که اساس آن را خاکستر ساخت.
12地上的君王，以及世上所有的居民都不相信，會有任何敵人攻進耶路撒冷的城門。
12پادشاهان و مردم روی زمین، هیچیک باور نمی کرد که دشمن بتواند به دروازه های اورشلیم داخل شود.
13懲罰不義的領袖因為錫安先知的罪惡，和祭司的罪孽，就是他們在城中流了義人的血，
13ولی این کار صورت گرفت، زیرا انبیاء گناه کردند و کاهنان خون مردم نیک و بیگناه را در شهر ریختند.
14所以，他們像瞎子在街上流蕩，他們被血玷污，沒有人可以觸摸他們的衣服。
14آن ها مانند اشخاص کور راه می روند و چون با خون مردم بیگناه آلوده هستند، کسی به آن ها دست نمی زند.
15有人向他們喊叫：“走開！你們不潔的人；走開！走開！不要觸摸我。”他們到處逃亡飄流的時候，列國的人就說：“他們再不能在這裡寄居。”
15مردم فریاد بر می آورند: «ای اشخاص نجس، دور شوید! به ما دست نزنید!» بنابران، آن ها آواره و سرگردان از یک کشور به کشور دیگر می روند، اما مردم به آن ها می گویند که جائی برای شان ندارند.
16耶和華親臨分散他們，不再看顧他們；人不再尊重祭司，也不厚待長老。
16خداوند خودش آن ها را پراگنده ساخت و دیگر به آن ها توجه نمی کند. همچنین به کاهنان و مو سفیدان هم اعتنا و شفقت نشان نمی دهد.
17我們徒然等待幫助，等到雙目失去視力；我們在瞭望臺上期望一個不能拯救我們的國家來臨。
17از بسکه برای کمک انتظار کشیدیم، چشمان ما تار شده اند. ما از قومی انتظار کمک داشتیم که نمی توانست به ما کمک کند.
18敵人追蹤我們，使我們不敢在自己的街道上行走。我們的結局近了，我們的日子滿了；我們的結局已經到了。
18دشمنان در هر قدم ما را تعقیب می کردند که نمی توانستیم در کوچه ها راه برویم. روزهای زندگی ما به آخر رسیده و مرگ ما نزدیک شده است.
19追趕我們的比空中的鷹還快；他們在山上追趕我們，在曠野埋伏攻擊我們。
19مهاجمین ما تیزتر از عقاب بودند. به کوهها فرار کردیم، ولی آن ها از تعقیب ما دست نکشیدند و حتی در بیابان در کمین ما نشسته بودند.
20耶和華所膏立的，我們鼻孔的氣息，在他們的陷坑中被捉住；我們論到他曾說：“我們要在他的蔭庇之下，在列國中存活。”
20پادشاه ما را که برگزیدۀ خداوند و منشأ زندگی ما بود و در زیر سایۀ حمایت او از خطر دشمن در امان بودیم، دستگیر کردند.
21以東遭報以東人哪，烏斯地的居民哪，歡喜快樂吧！這杯也要傳到你那裡，你必喝醉以致赤身露體。
21ای مردم ادوم، که در سرزمین عوص ساکن هستید، تا می توانید حالا خوشی کنید، زیرا این مصیبت بر سر شما نیز آمدنی است و از جام غضب خدا شما هم می نوشید.ای دختر سهیون، تو سزای گناهت را دیدی. خداوند زیادتر از این ترا در تبعید نگاه نمی دارد. اما تو ای ادوم، خداوند گناهانت را آشکار می سازد و به سزای اعمالت می رساند.
22錫安得安慰錫安的居民（“居民”原文作“女子”）哪！你的刑罰已經受夠了，耶和華必不再使你流亡；以東的居民哪！他必懲罰你的罪孽，揭露你的罪惡。
22ای دختر سهیون، تو سزای گناهت را دیدی. خداوند زیادتر از این ترا در تبعید نگاه نمی دارد. اما تو ای ادوم، خداوند گناهانت را آشکار می سازد و به سزای اعمالت می رساند.