1敬畏 神大有倚靠智慧婦人建立家室，愚妄婦人親手拆毀。
1زن دانا خانۀ خود را آباد می کند، اما زن نادان با دست خود خانۀ خود را خراب می سازد.
2行事正直的，敬畏耶和華；行為乖僻的，卻藐視他。
2کسانی که با صداقت رفتار می نمایند، از خداوند می ترسند، ولی اشخاص بدکار او را تحقیر می کنند.
3愚妄人的口中長出驕傲的枝子；智慧人的嘴唇，能保障自己。
3پُر حرفی شخص احمق را به زحمت می اندازد، اما سخنان مرد دانا او را محافظت می کند.
4沒有耕牛，槽頭乾淨；出產豐盛，卻是憑著牛的力量。
4اگر گاو نباشد، انبار از غله خالی می ماند، با نیرو و قوت گاو محصول فراوان به دست می آید.
5誠實的證人不說謊話；虛偽的證人吐出謊言。
5شاهد امین دروغ نمی گوید، اما از دهان شاهد غلط دروغ می بارد.
6好譏笑人的尋找智慧，卻尋不著；聰明人尋找知識，卻輕易得著。
6کسی که همه چیز را مسخره می کند، هرگز نمی تواند، حکمت را بیابد، ولی شخص فهیم به آسانی آن را به دست می آورد.
7你當離開愚昧人，因為你不會從他的嘴裡曉得知識。
7از مردم احمق دوری کن، زیرا چیزی ندارند که به تو یاد بدهند.
8精明人的智慧能分辨自己的道路；愚昧人的愚妄卻欺騙自己。
8حکمتِ شخص عاقل راهنمای او است، اما حماقتِ افراد احمق باعث گمراهی آن ها می شود.
9愚妄人譏笑贖愆祭，正直人中間卻有恩寵。
9آدم های احمق از گناه کردن دست نمی کشند، اما اشخاص راستکار رضامندی خدا را می خواهند.
10人的苦楚，只有自己心裡知道；心中的喜樂，外人也不能分享。
10تنها دل انسان است که تلخی او را احساس می کند و در خوشی او نیز کسی جز خودش نمی تواند شریک باشد.
11惡人的家必毀壞，正直人的帳棚卻必興盛。
11خانۀ مردم بدکار خراب می شود، اما خیمۀ راستکاران وسعت می یابد.
12有一條路，人以為是正路，走到盡頭卻是死亡之路。
12راهی را که فکر می کنی راست است، ممکن است به مرگ منتهی شود.
13人在喜笑中，心裡也會有痛苦；歡樂的結局，會是愁苦。
13خنده می تواند اندوه را پنهان کند، اما هنگامی که خنده تمام شود، درد و اندوه بر جای خود باقی می ماند.
14心中背道的，必飽嘗自己行為的惡果；善人也因自己所行的，得到善報。
14آدم خداناشناس نتیجۀ کار خود را می بیند و شخص نیک از ثمرۀ اعمال خود بهره می گیرد.
15愚蒙人凡話都信；精明的人卻步步謹慎。
15آدم جاهل هر حرفی را باور می کند، اما شخص عاقل سنجیده رفتار می نماید.
16智慧人敬畏耶和華（“智慧人敬畏耶和華”或譯：“智慧人恐懼戰兢”），遠離惡事；愚昧人卻驕傲自恃。
16شخص دانا محتاط است و از خطر دوری می کند، ولی آدم نادان از روی غرور خود را به خطر می اندازد.
17輕易動怒的，行事愚妄；心懷詭計的人，被人恨惡。
17شخص تندخو کارهای احمقانه می کند و آدم حیله گر مورد نفرت قرار می گیرد.
18愚蒙人得愚妄為產業；精明的人以知識為冠冕。
18حماقت نصیب جاهلان می شود و حکمت نصیب عاقلان.
19壞人必俯伏在好人面前，惡人必俯伏在義人門口。
19مردم بدکار عاقبت در برابر اشخاص نیک سر تعظیم فرود می آورند و محتاج آن ها می شوند.
20窮人連鄰舍也厭惡他；財主卻有很多人愛他。
20ثروتمندان دوستان زیاد دارند، اما شخص فقیر را حتی همسایه هایش تحقیر می کنند.
21藐視鄰舍的，是為有罪；恩待貧窮人的，是為有福。
21تحقیر کردن اشخاص فقیر گناه است. خوشا بحال کسی که بر آن ها ترحم کند.
22圖謀惡事的，不是走錯了嗎？謀求善事的，必得慈愛和誠實。
22کسانی که نقشه های پلید در سر می پرورانند، گمراه می شوند، اما آنهائی که نیت خوب دارند، مورد محبت و اعتماد قرار می گیرند.
23一切勞苦都有益處，嘴上空談引致貧窮。
23کسی که زحمت می کشد، منفعت عایدش می شود، اما شخصی که فقط حرف می زند، فقیر می گردد.
24智慧人的冠冕是他們的財富；愚昧人的愚妄，始終是愚妄。
24ثروت نصیب مردم دانا می شود، اما پاداش اشخاص احمق حماقت آن ها است.
25作真見證的，救人性命；吐出謊言的，以詭詐害人。
25شاهد راستگو جان مردم را نجات می دهد، اما شاهد دروغگو به مردم خیانت می کند.
26敬畏耶和華的，大有倚靠；他的子孫也有避難所。
26کسی که از خداوند می ترسد، تکیه گاه مستحکمی دارد و فرزندانش در امان می باشند.
27敬畏耶和華是生命的泉源，能使人避開死亡的網羅。
27خدا ترسی چشمۀ حیات است و انسان را از دامهای مرگ دور نگاه می دارد.
28君王的榮耀在於人民眾多，帝王的沒落由於國民寡少。
28عظمت یک پادشاه مربوط به تعداد مردمی است که بر آن ها حکومت می کند. پادشاه بدون رعیت نابود می شود.
29不輕易動怒的，十分聰明；輕易動怒的，大顯愚妄。
29کسی که صبر و حوصله دارد، شخص بسیار عاقلی است، اما از آدم تندخو حماقت سر می زند.
30心裡平靜，可使身體健康；但嫉妒能使骨頭朽爛。
30آرامش فکری به بدن سلامتی می بخشد، ولی حسادت استخوان را پوسیده می سازد.
31欺壓貧寒的，就是辱罵造他的主；恩待窮苦人的，就是尊敬造他的主。
31کسی که به فقرا ظلم می کند به آفرینندۀ آن ها اهانت کرده است و هر که به مردم مسکین ترحم می نماید، به خدا احترام داشته است.
32惡人必因自己所行的惡事被推倒，義人死的時候仍有所倚靠。
32مردم خدا شناس وقتی بمیرند، پناهگاهی می داشته باشند، اما گناهکاران بوسیلۀ گناهان خود شان تباه می شوند.
33智慧居於聰明人的心中；愚昧人心裡所存的，人所周知（“愚昧人心裡所存的，人所周知”有古譯本作“愚昧人心中一無所知”）。
33اشخاص فهمیده حکمت را در خود حفظ می کنند، ولی آدم های نادان از حکمت بهره ای ندارند.
34正義使國家興盛，罪惡是人民的羞辱。
34صداقت مایۀ سرفرازی یک قوم است و گناه باعث رسوائی آن.پادشاه از خدمتگزاران دانا و کاردان خوشنود می شود، اما کسانی که بی شرمانه عمل می کنند، مورد غضب او قرار می گیرند.
35明慧的臣僕，為王喜悅；貽羞的僕人，遭王震怒。
35پادشاه از خدمتگزاران دانا و کاردان خوشنود می شود، اما کسانی که بی شرمانه عمل می کنند، مورد غضب او قرار می گیرند.