1追求公義為 神所愛柔和的回答使烈怒消退，暴戾的話激動怒氣。
1جواب نرم خشم را فرو می نشاند، اما جواب سخت، خشم را بر می انگیزاند.
2智慧人的舌頭闡揚知識；愚昧人的口發出愚妄。
2از زبان مرد دانا حکمت می چکد، ولی از دهان شخص نادان حماقت بیرون می آید.
3耶和華的眼目無所不在；壞人好人他都鑒察。
3خداوند همه جا را زیر نظر دارد و ناظر اعمال مردمان نیک و بد است.
4說安慰話的舌頭是生命樹；奸惡的舌頭使人心碎。
4سخنان خوب حیات می بخشند، اما حرف های بد باعث دلشکستگی می شود.
5愚妄人藐視父親的管教；看重責備的是精明的人。
5شخص نادان نصیحت پدر خود را بی اهمیت می شمارد، ولی فرزند عاقل تأدیب پدر خود را می پذیرد.
6義人家中財寶豐富；惡人的收入卻帶來擾害。
6خانۀ شخص صادق از ثروت پُر است، اما دسترنج مردم بدکار برای آن ها تلخکامی ببار می آورد.
7智慧人的嘴唇散播知識；愚昧人的心並不是這樣。
7معرفت توسط اشخاص دانا منتشر می شود نه بوسیلۀ مردم احمق که در آن ها راستی نیست.
8惡人的祭物是耶和華厭惡的；正直人的禱告卻是他所喜悅的。
8خداوند از قربانی های مردم بدکار متنفر است، اما از دعای راستکاران خوشنود می شود.
9惡人的道路是耶和華厭惡的；追求公義的人卻是他所愛的。
9خداوند از اعمال بدکاران متنفر است، اما پیروان راستی را دوست می دارد.
10離棄正路的必受嚴厲的管教；恨惡責備的必致死亡。
10کسانی که راه راست را ترک گفته اند، مجازات سختی در انتظار آن ها است، و اگر نخواهند که تأدیب و اصلاح شوند، خواهند مُرد.
11陰間和滅亡展露在耶和華面前，何況世人的心呢？
11حتی دنیای مردگان از نظر خدا پنهان نیست، پس آیا انسان می تواند افکار خود را از او پنهان کند؟
12好譏笑人的不喜愛責備他的人，也不到智慧人那裡去。
12کسی که کارش مسخره کردن است، از نزدیک شدن به اشخاص دانا خودداری می کند، زیرا دوست ندارد که سرزنش آن ها را بشنود.
13喜樂的心使人臉上容光煥發；心中愁苦使人精神頹喪。
13دلِ شاد، چهره را شاداب می سازد، اما دلِ غمگین، روح را افسرده می کند.
14聰明人的心尋求知識，愚昧人的口只吃愚妄。
14شخص عاقل تشنۀ معرفت است، اما مرد نادان خود را با حماقت سیر می کند.
15困苦人的日子盡是艱難；心中暢快的好像常享豐筵。
15زندگی برای شخص فقیر سراسر زحمت است، همه چیز به نظرش بد می آید، اما اگر دلش شاد باشد، از زندگی لذت می برد.
16財物雖少而敬畏耶和華，勝過財物豐富卻煩惱不安。
16دارائی کم همراه با خدا ترسی بهتر است از ثروت هنگفتِ با اضطراب و تشویش.
17吃素菜而彼此相愛，勝過吃肥牛卻彼此憎恨。
17خوردن نان خشک با کسانی که ترا دوست دارند، بهتر است از خوردن غذای شاهانه با آنهائی که از تو نفرت دارند.
18脾氣暴烈的人常引起紛爭；不輕易動怒的可平息爭執。
18شخص تندخو نزاع برپا می کند، ولی مرد صبور دعوا را فرو می نشاند.
19懶惰人的道路好像荊棘籬笆；正直人的路徑是平坦的大道。
19راه شخص تنبل با خار پوشیده است، اما راه آدم راستکار هموار است.
20智慧的兒子使父親快樂；愚昧人卻藐視自己的母親。
20فرزند دانا پدر خود را خوشحال می سازد، اما فرزند احمق مادر خود را تحقیر می کند.
21無知的人以愚妄為樂；聰明人卻行事正直。
21آدم احمق از کارهای احمقانه لذت می برد، اما شخص دانا از راه راست منحرف نمی شود.
22不經商議，計劃必定失敗；謀士眾多，計劃就可成功。
22نقشه ای که بدون مشورت کشیده شود، با شکست مواجه می گردد، اما مشورت زیاد باعث موفقیت می شود.
23應對得當，自己也覺喜樂；合時的話，多麼美好！
23انسان وقتی جواب درست می دهد، از آن لذت می برد. چقدر خوب است سخنی که بجا گفته شود!
24生命之路領明慧人向上，因此他可以離開在下面的陰間。
24راه مردم دانا بسوی حیات بالا می رود و آن ها را از سقوط در جهنم باز می دارد.
25耶和華必拆毀驕傲人的家，卻要立定寡婦的地界。
25خداوند خانۀ مردم متکبر را ویران می کند، اما از دارائی بیوه زنان حفاظت می نماید.
26邪惡的思想是耶和華厭惡的；恩慈的話卻是純淨的。
26خداوند از نقشه های پلید متنفر است، ولی افکار پاک را می پسندد.
27貪愛不義之財的禍害自己的家；恨惡賄賂的必可以存活。
27کسی که دنبال سود نامشروع می رود، به خانوادۀ خود لطمه می زند، اما کسی که از رشوت نفرت دارد، زندگی خوبی خواهد داشت.
28義人的心思想怎樣回答；惡人的口發出惡言。
28آدم خوب پیش از جواب دادن فکر می کند، اما شخص بد زود جواب می دهد و مشکلات ببار می آورد.
29耶和華遠離惡人，卻垂聽義人的禱告。
29خداوند از مردم بدکار دور است، ولی دعای اشخاص نیک را می شنود.
30眼中的光采使人心快樂；好消息使骨頭滋潤。
30دیدن روی شاد و خندان و شنیدن خبر خوش به انسان خوشی و سلامتی می بخشد.
31聽從有關生命之責備的，必住在智慧人中間。
31کسی که انتقاد های اصلاح کننده را قبول کند، در جملۀ مردم دانا بشمار می رود.
32輕忽管教的是藐視自己；聽從責備的卻得著智慧（“智慧”原文作“心”）。
32کسی که تأدیب را نپذیرد، خود را حقیر می سازد، ولی هر که آن را بپذیرد، دانائی کسب می کند.خدا ترسی به انسان حکمت می آموزد و فروتنی برای او عزت و احترام ببار می آورد.
33敬畏耶和華是智慧的教訓；尊榮以先，必有謙卑。
33خدا ترسی به انسان حکمت می آموزد و فروتنی برای او عزت و احترام ببار می آورد.