1公平誠實使國堅定人屢次受責備，仍然硬著頸項，他必突然毀滅，無法挽救。
1کسی که بعد از سرزنش زیاد بازهم سرسختی کند، ناگهان خُرد می شود و علاجی نخواهد داشت.
2義人增多的時候，人民就喜樂；惡人掌權的時候，人民就歎息。
2تا وقتی که قدرت به دست اشخاص نیک باشد، مردم خوشحال هستند، ولی اگر قدرت به دست افراد بد افتد، مردم می نالند.
3喜愛智慧的，使父親喜樂；親近妓女的，耗盡家財。
3پسر عاقل پدر خود را خوشحال می سازد، اما پسری که بدنبال زنان بدکار می رود، دارائی او را برباد می دهد.
4君王以公正使國堅立；收受賄賂的，使國覆亡。
4پادشاه عادل به کشور خود ثبات می بخشد، ولی آنکه رشوت می گیرد، مملکت خود را نابود می سازد.
5諂媚鄰舍的人，是在他的腳下張設網羅。
5شخص متملق با چاپلوسی به دوست خود صدمه می زند.
6惡人因為過犯，陷於網羅；義人卻歡呼喜樂。
6اشخاص بدکار در دام گناه خود گرفتار می شوند، اما شادکامی نصیب مردم راستکار می گردد.
7義人關注窮人的冤情；惡人卻不分辨實情。
7شخص راستکار نسبت به فقرا با انصاف است، اما آدم بدکار به فکر آن ها نیست.
8好譏笑人的煽動全城騷亂，智慧人卻止息眾怒。
8شخص احمقی که دیگران را مسخره می کند، شهری را به آشوب می آورد، اما آدم دانا خشم را فرو می نشاند.
9智慧人與愚妄人爭訟，愚妄人只會咆哮或嘲笑，總不能安靜。
9وقتی یک آدم عاقل با یک شخص احمق به محکمه می رود، مرد احمق خشمگین می شود و او را مسخره می کند و کار بجائی نمی رسد.
10好流人血的恨惡完全人，並尋索正直人的性命。
10اشخاص خون آشام از افراد راستکار متنفرند و قصد جانشان را دارند.
11愚昧人把怒氣盡情發洩，智慧人卻抑制怒氣。
11آدم احمق بزودی خشم خود را ظاهر می سازد، اما شخص عاقل از خشم خود جلوگیری می کند.
12如果掌權者聽信謊言，他所有的臣僕必都是壞人。
12اگر حاکم به سخنان دروغ گوش بدهد، تمام خادمانش دروغگو می شوند.
13世上有窮人，也有欺壓人的，兩者的眼睛都蒙耶和華光照。
13فقیر و ثروتمند در یک چیز مثل هم هستند: خداوند به هر دوی آن ها چشم بینا داده است.
14如果君王誠實地審判窮人；他的國位必永遠堅立。
14پادشاهی که نسبت به مردم مسکین با انصاف باشد، سلطنتش همیشه پایدار می ماند.
15杖責和管教能使人有智慧，放縱的孩子使母親蒙羞。
15برای تربیۀ کودکان چوب و تأديب لازم است، اگر او را آزاد گذاری و سرزنش نکنی، باعث شرمندگی مادر خود می شود.
16惡人增多的時候，過犯也必增多；義人必看見他們傾覆。
16وقتی اشخاص بدکار به قدرت می رسند، فساد زیاد می شود. اما مردم راستکار سقوط آن ها را بچشم خواهند دید.
17管教你的兒子，他必使你得安息；也必使你的心得喜樂。
17فرزندت را تأدیب کن تا باعث خوشی و آرامش تو گردد.
18沒有啟示，人民就沒有法紀；遵守律法的，就為有福。
18مردمی که راهنمای شان خدا نباشد، سرکش می شوند، خوشا بحال قومی که از احکام خدا پیروی می کنند.
19只用言語，不能使奴僕受管教；他雖然明白，卻沒有反應。
19خادمان تنها با نصیحت اصلاح نمی شوند، زیرا آن ها هرچند سخنان ترا بفهمند، اما به آن ها توجه نمی کنند.
20你見過言語急躁的人嗎？愚昧人比他更有指望。
20شخصی که بدون فکر کردن و با عجله حرف می زند، از یک احمق هم بدتر است.
21如果人從小嬌縱僕人，結果必帶來憂愁。
21خادمی که آقایش او را از کودکی بناز پرورده باشد، سرانجام تمام دارائی آقای خود را غصب می کند.
22容易發怒的人，引起紛爭；脾氣暴烈的人，多有過犯。
22شخص تندخو نزاع برپا می کند و آدم بدخُلق فتنه انگیز است.
23人的驕傲必使他卑微；心裡謙卑的，必得尊榮。
23تکبر، انسان را به زمین می زند، اما فروتنی باعث سرفرازی می شود.
24與盜賊分贓的，是恨惡自己的性命；他雖然聽見要他起誓作證的聲音，卻不說話。
24کسی که با دزد همدست می شود، به جان خود دشمنی می کند، اگر در محکمه حقیقت را بگوید، مجازات خواهد شد و اگر حقیقت را نگوید، خدا او را لعنت می کند.
25懼怕人的，必陷入網羅；倚靠耶和華的，必得安全。
25کسی که از انسان می ترسد در دام می افتد، اما هرکه بر خدا توکل می کند، در امان می ماند.
26很多人求掌權者的情面，但各人的判決是出於耶和華。
26بسیاری از مردم از حاکم انتظار لطف را دارند، اما داوری فقط به دست خداوند است.اشخاص راستکار از بدکاران نفرت دارند و بدکاران از مردم راستکار.
27不義的人是義人所厭惡的；行為正直的人是惡人所厭惡的。
27اشخاص راستکار از بدکاران نفرت دارند و بدکاران از مردم راستکار.