1歌一首，大衛的詩。 神啊！我的心堅定；我要用我的靈（“靈”或譯：“榮耀”或“肝”；與16:9，30:12，57:8同）歌唱和頌讚。
1ای خدا، دل من مستحکم است. سرود حمد تو را می خوانم و تو را از دل و جان ستایش می کنم.
2琴和瑟啊！你們都要醒過來；我也要喚醒黎明。
2ای چنگ و رباب بیدار شوید! من نیز سپیده دم را بیدار می کنم.
3耶和華啊！我要在萬民中稱謝你，在萬族中歌頌你。
3ای خداوند، تو را در میان قوم ها ستایش می کنم و در برابر ملتها سرود حمد تو را می خوانم،
4因為你的慈愛偉大，高及諸天；你的信實上達雲霄。
4زیرا که رحمت تو عظیم و مافوق آسمان ها است و راستی تو تا اوج افلاک می رسد.
5 神啊！願你被尊崇，過於諸天；願你的榮耀遍及全地。
5ای خدا، بر فوق آسمان ها متعال باش و جلال تو بر روی همۀ زمین آشکار گردد!
6求你用右手拯救我們，應允我們，使你喜愛的人得拯救。
6با دست راست خود نجات ده و مرا اجابت فرما، تا محبوبان تو خلاصی یابند.
7 神在自己的聖所（“ 神在自己的聖所”或譯：“ 神指著自己的聖潔”）說：“我必誇勝，我必分開示劍，我必量度疏割谷。
7خدا در قدوسیت خود سخن گفته است: «با خوشی فراوان شهر شکیم را تقسیم می کنم و وادی سوکوت را اندازه گیری می کنم.
8基列是我的，瑪拿西是我的；以法蓮是我的頭盔；猶大是我的權杖，
8سرزمین جلعاد و مَنَسّی به من تعلق دارد. افرایم کلاهخود سر من و یهودا عصای سلطنت من است.
9摩押是我的洗腳盆；我要向以東拋鞋，我要因戰勝非利士歡呼。”
9سرزمین موآب را ظرف طهارت می گردانم، بر ادوم کفش خود را می اندازم و بر فلسطین فریاد پیروزی بر می آورم.»
10誰能帶我進堅固城？誰能領我到以東地去呢？
10کیست که مرا به شهر حصار دار ببرد؟ و کیست که مرا به ادوم راهنمائی کند؟
11 神啊！你不是把我們丟棄了嗎？ 神啊！你不和我們的軍隊一同出戰嗎？
11مگر نه تو ای خدا که ما را دور انداخته و با لشکرهای ما نرفتی؟
12求你幫助我們抵擋敵人，因為人的援助是沒有用的。
12مرا در مقابل دشمن کمک فرما، زیرا معاونت از طرف انسان باطل است.با کمک خدا پیروزی نصیب ما است و او دشمنان ما را پایمال می سازد.
13我們靠著 神奮勇作戰，因為他必踐踏我們的敵人。
13با کمک خدا پیروزی نصیب ما است و او دشمنان ما را پایمال می سازد.