1大衛的詩，是他在猶大曠野時作的。 神啊！你是我的 神，我要切切尋求你；在乾旱、疲乏、無水之地，我的心，我的身，都渴想你，切慕你。
1ای خدا، تو خدای من هستی. در سحر تو را می جویم. در زمینِ خشک و تشنه و بی آب، جان من تشنۀ تو است و تمام وجودم مشتاق تو.
2因此，我在聖所中瞻仰你，為要見你的能力和榮耀。
2در جایگاه مقدست تو را نگریستم تا قوّت و جلال تو را ببینم.
3因你的慈愛比生命更好，我的嘴唇要頌讚你。
3چونکه رحمت تو از خودِ زندگی بهتر است، پس لبهای من تو را ستایش می کند.
4我要一生稱頌你，我要奉你的名舉手禱告。
4تا که زنده ام تو را شکر و سپاس خواهم گفت و دستهای خود را به نام تو بلند خواهم کرد.
5我的心滿足，就像飽享了骨髓肥油；我要用歡樂的嘴唇讚美你。
5جان من سیر می شود، چنانچه از غذای چرب و لذیذ و زبانم با خوشی تو را ستایش می کند.
6我在床上記念你，我整夜默想你。
6وقتی که در بستر خود می روم، تو را یاد می کنم و در هنگام شب به تو می اندیشم.
7因為你幫助了我，我要在你翅膀的蔭下歡呼。
7زیرا تو مددگار من بوده ای و در سایۀ بالهای تو سرود شادمانی را می سرایم.
8我心緊緊追隨你；你的右手扶持我。
8جان من جدا از تو نیست و دست راست تو از من حمایت می کند.
9但那些尋索我、要殺我的人，必下到地的深處。
9اما آنانی که قصد کشتنم را دارند، هلاک می گردند و در قعر جهنم فرو می روند.
10他們必交在刀劍之下，成了野狗的食物。
10آن ها با شمشیر کشته می شوند و طعمۀ شغالها می گردند.اما پادشاه در خدا شادمانی می کند و هر کسی که نام خدا را اقرار کند سرفراز می شود، زیرا دهان دروغگویان بسته می گردد.
11但王必因 神歡喜；所有指著 神起誓的，都必可以誇耀；說謊的人的口卻必被塞住。
11اما پادشاه در خدا شادمانی می کند و هر کسی که نام خدا را اقرار کند سرفراز می شود، زیرا دهان دروغگویان بسته می گردد.