1大衛的詩，交給詩班長。 神啊！我哀訴的時候，求你垂聽我的聲音；求你保護我的性命，脫離仇敵的恐嚇。
1ای خدا، آواز ناله و زاری مرا بشنو و حیاتم را از خوف دشمن نگاه دار.
2求你把我隱藏，使我脫離惡人的陰謀，脫離作孽的人的擾亂。
2در مقابل توطئۀ شریران و هیاهوی بدکاران از من محافظت کن.
3他們磨快自己的舌頭，如同刀劍；他們吐出惡毒的言語，好像利箭，
3آن ها زبان خود را چون شمشیر تیز کرده اند و مرا هدف تیر سخنان تلخ خود قرار داده اند.
4要在暗地裡射殺完全的人；他們忽然射殺他，毫不懼怕。
4از کمینگاه خود شخصِ بیگناه را نشانه می گیرند و ناگهان او را با تیر می زنند و نمی ترسند.
5他們彼此鼓勵，設下惡計，商議暗設網羅，說：“誰能看見它們呢？”
5یکدیگر خود را در کارهای زشت تشویق می کنند، در خفا نقشه می کشند و دام می گسترند و می گویند: «چه کسی می تواند ما را ببیند؟»
6他們圖謀奸惡，說：“我們設計了最精密的陰謀！”人的意念和心思實在深不可測。
6کارهای بد را طرح می کنند و می گویند: «چه خوب سنجیدیم.» چه عمیق است فکر درون انسان و دل او.
7但 神要用箭射他們，他們必忽然受傷。
7اما خدا با تیرهای خود آن ها را می زند و جراحات ناگهانی را بر بدن شان وارد می کند.
8他們各人反被自己的舌頭所害，必然跌倒；所有看見他們的，都必搖頭。
8زبان خودشان برای شان دام می شود و کسانی که آن ها را ببینند، با تمسخر سر خود را تکان می دهند.
9眾人都要懼怕，要傳揚 神的作為，並且要思想他所作的事。
9آنگاه تمامی آدمیان ترسیده و کار خدا را بیان خواهند کرد و عمل او را خواهند فهمید.شخص راستکار در خداوند خوشی کند و بر او توکل نماید! و همۀ عادلان خدا را ستایش کنند!
10願義人因耶和華歡喜，並且投靠他；願所有心裡正直的人，都因他誇耀。
10شخص راستکار در خداوند خوشی کند و بر او توکل نماید! و همۀ عادلان خدا را ستایش کنند!