1亞薩的詩。 神實在善待以色列，善待那些內心清潔的人。（本節在《馬索拉抄本》包括細字標題）
1یقیناً که خدا برای اسرائیل نیکوست، او برای آنانی که پاک دل هستند نیکوست.
2至於我，我的腳幾乎滑跌，我（“我”原文作“我的腳步”）險些跌倒。
2اما من، نزدیک بود که پاهایم از راه منحرف شود و قدم هایم لغزش خورد،
3我看見惡人興隆，我就嫉妒狂傲的人。
3زیرا بر اشخاص متکبر و شریر حسد بردم وقتی سلامتی شان را دیدم.
4他們沒有痛苦，他們的身體又健康又肥壯（本節原文作“他們到死都沒有痛苦，他們的身體肥壯”）。
4آن ها تا زمان مرگ با هیچ تکلیفی درگیر نشده و قوی و سالم بوده اند.
5他們沒有一般人所受的苦難，也不像普通人一樣遭遇災害。
5مثل مردم دیگر در زحمت نیستند و مانند اشخاص دیگر با سختی روبرو نشده اند.
6所以，驕傲像鍊子戴在他們的頸項上，強暴好像衣裳穿在他們的身上。
6بنابراین گردن ایشان با غرور آراسته است و ظلم مثل لباس آن ها را می پوشاند.
7他們的罪孽是出於麻木的心（“他們的罪孽是出於麻木的心”按照《馬索拉抄本》應作“他們的眼睛因體胖而凸出”；現參照《七十士譯本》翻譯），他們心裡的惡念氾濫。
7چشمان شان به خاطر چاقی آن ها نزدیک است که از حدقه بیرون رود و به نسبت خیالات دل خود همیشه بلند پروازی می کنند.
8他們譏笑人，懷著惡意說欺壓人的話，他們說話自高。
8مردم را تحقیر می کنند، حرفهای بد می زنند و سخنان ظلم آمیز را مغرورانه بر زبان می آورند.
9他們用口褻瀆上天，他們用舌頭毀謗全地。
9دهان شان بر ضد آسمان باز است و زبان شان در جهان گردش می کند.
10因此他的人民歸回那裡去，並且喝光了大量的水。
10قوم برگزیدۀ خدا هم بدنبال آن ها می روند و آب های فراوان به ایشان نوشانیده می شود.
11他們說：“ 神怎會曉得？至高者有知識嗎？”
11حتی می گویند: «خدا چگونه بداند و آیا خدای متعال علم دارد؟»
12看這些惡人，他們常享安逸，財富卻增加。
12مردمان بدکار را ببینید، زندگی آرام دارند و ثروت شان روز بروز زیادتر می شود.
13我謹守我心純潔實在徒然；我洗手表明清白也是枉然。
13پس آیا من بیهوده دل خود را پاک ساخته و دستهای خود را از گناه دور داشته ام؟
14因為我終日受傷害，每天早晨受懲罰。
14تمام روز در زحمت بوده و هر صبح تنبیه می گردم.
15如果我心裡說：“我要說這樣的話”，我就是對你這一代的眾兒女不忠了。
15اگر من واقعاً آن حرفها را می زدم، البته در برابر قوم برگزیدۀ تو خیانتکار محسوب می شدم.
16我思想要明白這事，我就看為煩惱；
16چون فکر کردم که این را بفهمم، در نظرم دشوار آمد.
17直到我進了 神的聖所，才明白他們的結局。
17تا که به قدسهای خدا داخل شدم. آنگاه دانستم که عاقبت و سرنوشت بدکاران چه است.
18你實在把他們安放在滑地，使他們倒下、滅亡。
18تو آن ها را در جاهای لغزنده قرار داده ای تا در ویرانی سقوط کنند.
19他們忽然間成了多麼荒涼，被突然的驚恐完全消滅。
19آن ها ناگهان به هلاکت رسیده و تباه می شوند. عاقبتِ زندگی آن ها ترس آور و وحشتناک است.
20人睡醒了怎樣看夢，主啊！你睡醒了，也要照樣輕看他們（“他們”原文作“他們的影像”）。
20همان طوریکه خوابِ انسان بعد از بیدار شدن محو می گردد، همچنین تو ای خداوند وقتی برخیزی، تصورات آن ها را ناچیز می شماری.
21我心中酸苦，我肺腑刺痛的時候，
21در آن وقت که دل من تلخ شده و در باطن خود دل ریش بودم،
22我是愚昧無知的；我在你面前就像畜類一般。
22همچو یک جاهل و بی معرفت و مثل یک حیوان نزد تو گردیدم.
23但是，我仍常與你同在；你緊握著我的右手。
23با وصف این همه من دایماً با تو هستم و تو دست مرا گرفته ای.
24你要以你的訓言引領我，以後還要接我到榮耀裡去。
24موافق صلاحدید خود مرا هدایت می کنی و بعد مرا در حضور پُر جلال خود می رسانی.
25除你以外，在天上，我還有誰呢？除你以外，在地上，我也無所愛慕。
25کیست برای من در آسمان؟ غیر از تو هیچ چیزی را در زمین نیز نمی خواهم.
26我的肉身和我的內心雖然漸漸衰弱， 神卻永遠是我心裡的磐石，是我的業分。
26هر چند بدنم فرسوده و دلم ضعیف گردد، اما خدا صخرۀ دلم و تا ابد همه چیز من است.
27看哪！遠離你的，必定滅亡；凡是對你不貞的，你都要滅絕。
27کسانی که از تو دورند، هلاک می گردند و آنانی را که به تو بی وفایی و خیانت می کنند، نابود خواهی ساخت.اما من، چقدر خوب است که همیشه به خدا نزدیک باشم. به خداوند متعال توکل کرده ام تا همۀ کارهای او را بیان کنم.
28對我來說，親近 神是美好的，我以主耶和華為我的避難所；我要述說你的一切作為。
28اما من، چقدر خوب است که همیشه به خدا نزدیک باشم. به خداوند متعال توکل کرده ام تا همۀ کارهای او را بیان کنم.