1亞薩的訓誨詩。 神啊！你為甚麼永遠丟棄我們呢？為甚麼你的怒氣向你草場上的羊群好像煙冒出呢？（本節在《馬索拉抄本》包括細字標題）
1خدایا، چرا ما را برای همیشه ترک کرده ای و خشم تو بر ما که گوسفندان چراگاه تو هستیم، افروخته شده است؟
2求你記念你在古時買贖的會眾，就是你贖回作你產業的民族；求你記念你所居住的錫安山。
2قومی را بیاد آور که از ایام قدیم برای خود خریده ای و آن ها را فدیه کرده ای تا قوم برگزیدۀ تو شوند. این کوه سهیون را بیاد آور که در آن ساکن بوده ای.
3求你舉步去看那些長久荒涼的地方，去看仇敵在聖所裡所行的一切惡事。
3بسوی خرابه های دائمی آن قدم بردار، زیرا دشمن هر چه را که در عبادتگاهِ تو بود، خراب کرده است.
4你的敵人在敬拜你的聚會中吼叫，他們豎起了自己的旗幟為記號。
4دشمنانت در عبادتگاهِ مقدس تو فریاد می زنند و بیرق های خود را به نشانۀ پیروزی در آنجا برپا می نمایند.
5他們好像那些舉起斧子，在樹林中砍伐樹木的人。
5مثل کسانی به نظر می رسند که تبرها را برای قطع کردن درختان جنگل بلند می کنند.
6聖殿中的一切雕刻，他們都用斧子和銃子打碎了。
6آن ها تمام نقش و نگار تراشیدۀ عبادتگاه را با تبرها و چکش ها خراب می کنند.
7他們用火把你的聖所燒成焦土，他們褻瀆你名的居所。
7عبادتگاهِ مقدس تو را آتش زده اند و مسکن نام تو را با خاک یکسان نموده و بی حرمت کرده اند.
8他們心裡說：“我們要把它們完全毀滅！”他們燒毀了地上一切敬拜 神的聚會地方。
8در دل خود می گویند: «ما آن ها را بکلی نابود می کنیم.» پس تمام جاهای مقدس خدا را در سرزمین سوزانیده اند.
9我們看不見我們的記號，也不再有先知；我們中間也沒有人知道這災禍要到幾時。
9علامات تو را دیگر نمی بینیم و از انبیاء هم یک نفر باقی نمانده است. در بین ما هیچکس نیست که بداند این وضع تا چه وقت دوام می کند.
10 神啊！敵人辱罵你要到幾時呢？仇敵褻慢你的名要到永遠嗎？
10ای خدا، دشمن تا به کی ملامت خواهد کرد؟ و آیا او تا به ابد نام تو را بی حرمت خواهد نمود؟
11你為甚麼把你的手，就是你的右手收回呢？求你從懷中抽出來毀滅他們。
11چرا دست راست خود را از ما دریغ داشته ای؟ پس قدرت خود را ظاهر ساخته و ایشان را نابود کن.
12 神自古以來就是我的君王，在地上施行拯救。
12خدا از قدیم پادشاه من است. او با معجزات بر روی زمین نجات را نمایان ساخته است.
13你曾用你的大能分開大海，把海中怪獸的頭都打碎了。
13تو به قوّت خود آب بحر را از هم جدا کردی و سر نهنگ ها را در آبها شکستی.
14你砸碎了利未亞坦（“利未亞坦”為原文音譯詞，或譯：“海怪”〔伯3:8〕或“鱷魚”〔伯41:1〕）的頭，把牠給住在曠野的人作食物。
14همچنین سر لِویاتان، یعنی جانور بحری، را کوبیده و او را خوراک جانوران بیابان ساختی.
15你曾開闢泉源和溪流，又使長流不息的江河乾涸。
15تو چشمه ها و جویها را به جریان آوردی و نهرهای دائمی را خشک گردانیدی.
16白晝是你的，黑夜也是你的，月亮和太陽，都是你設立的。
16روز به تو تعلق دارد و شب نیز. آفتاب و مهتاب را تو در جاهای شان قرار داده ای.
17地上的一切疆界都是你立定的，夏天和冬天都是你制定的。
17تمام حدود زمین را تو تعیین کرده ای. تابستان و زمستان را تو ایجاد کرده ای.
18耶和華啊！仇敵辱罵你，愚頑人褻瀆你的名，求你記念這事。
18ای خداوند این را بیاد آور که چسان دشمن تمسخر می کند و چگونه مردم جاهل نام تو را بی حرمت می نماید.
19求你不要把你斑鳩的性命交給野獸，不要永遠忘記你困苦人的性命。
19جانِ فاختۀ خود را به جانور وحشی مسپار و این قوم رنجدیده ات را تا به ابد فراموش مکن.
20求你顧念所立的約，因為地上黑暗的地方充滿了強暴的居所。
20عهدی را که بسته ای بیاد آور، زیرا مردم ظالم در هر گوشۀ تاریک کمین کرده و زمین را از ظلم پُر ساخته اند.
21不要使受欺壓的人蒙羞回去，要使困苦、貧窮的人讚美你的名。
21مگذار که مظلومان رسوا گردند. مسکینان و نیازمندان نام تو را ستایش کنند.
22 神啊！求你起來，為你的案件辯護，要記得愚頑人終日對你的辱罵。
22ای خدا، برخیز و حقانیت خود را پابرجا کن و بیاد آور که چگونه احمق تمام روز تو را تمسخر می کند.فریاد دشمنان خود را فراموش مکن و غوغای مخالفین خود را که همواره بلند می شود.
23求你不要忘記你敵人的聲音，不要忘記那些起來與你為敵的人不住加劇地喧鬧。
23فریاد دشمنان خود را فراموش مکن و غوغای مخالفین خود را که همواره بلند می شود.