1神人摩西的祈禱。主啊！你世世代代作我們的居所。（本節在《馬索拉抄本》包括細字標題）
1ای خداوند، پناهگاه ما در جمیع نسل ها تو بوده ای.
2群山尚未生出，大地和世界你未曾造成，從永遠到永遠，你是 神。
2پیش از آنکه کوهها به وجود آید و زمین و جهان را بیافرینی، از ازل تا به ابد تو خدا هستی.
3你使人歸回塵土，說：“世人哪！你們要歸回塵土。”
3انسان را به خاک بر می گردانی، و می گویی ای بنی آدم رجوع نمائید.
4在你看來，千年好像剛過去了的昨天，又像夜裡的一更。
4هزار سال در نظر تو مثل دیروز که گذشته باشد و مانند قسمتی از شب است.
5你使世人消逝，像被洪水沖去；他們好像睡了一覺；他們又像在早晨生長的草，
5تو به زندگی انسان دفعتاً خاتمه می دهی و عمر او مثل یک خواب کوتاه و مانند یک گیاهی زودگذر است.
6早晨發芽生長，晚上就凋萎枯乾。
6صبحگاهان می شگفد و می روید، شامگاهان بریده و پژمرده می شود.
7我們因你的怒氣而消滅，因你的烈怒而驚恐。
7غضب تو ما را نابود می سازد و خشم تو به وحشت می اندازد.
8你把我們的罪孽擺在你面前，把我們的隱惡擺在你臉光之中。
8چونکه گناهان ما را در نظر خود گذاشته ای و خطایای مخفی ما را در نور روی خویش.
9我們一生的日子都在你的震怒中消逝，我們度盡的年歲好像一聲歎息。
9زیرا که تمام روزهای ما در خشم تو سپری شد و سالهای خود را مثل خیالی بسر برده ایم.
10我們一生的年日是七十歲，如果強壯，可到八十歲，但其中可誇耀的，不過是勞苦愁煩；我們的年日轉眼即逝，我們也如飛而去了。
10میعاد عمر ما هفتاد سال است و اگر تندرست و قوی باشیم ممکن است هشتاد سال زندگی کنیم، اما همه دوران زندگی ما آمیخته با رنج و زحمت است و بزودی به آخر می رسد و فنا می شویم.
11誰曉得你怒氣的威力，誰按著你該受的敬畏曉得你的忿怒呢？
11کیست که شدت خشم تو را بداند؟ و کیست که غضب تو را بفهمد تا بترسد، چنانکه از تو می باید ترسید؟
12求你教導我們怎樣數算自己的日子，好使我們得著智慧的心。
12به ما بیاموز که روزهای عمر خود را بشماریم تا دلِ ما فهیم و دانا گردد.
13耶和華啊！要到幾時呢？求你回心轉意，求你憐恤你的僕人。
13بیا ای خداوند! تا به کی؟ و بر بندگانت شفقت فرما.
14求你使我們早晨飽嘗你的慈愛，好使我們一生一世歡呼喜樂。
14صبحگاهان ما را از رحمت خود سیر کن تا در تمام روزهای زندگی خود شادمانی و خوشی نمائیم.
15你使我們受苦和遭難的年日有多久，求你使我們喜樂的日子也有多久。
15به اندازۀ روزهائی که سختی کشیدیم و سالهائی که بدبختی را دیدیم، به ما خوشی عطا فرما.
16願你的作為向你的僕人彰顯，願你的威嚴向他們的子孫顯明。
16بگذار بندگانت کارهای تو را ببینند و فرزندان شان عظمت تو را.لطف و نیکویی خداوند، خدای ما بر ما باد و عمل دستهای ما را بر ما استوار ساز! عمل دستهای ما را استوار گردان!
17願主我們的 神的恩慈臨到我們身上；願你為我們的緣故，堅立我們手所作的工；我們手所作的工，願你堅立。
17لطف و نیکویی خداوند، خدای ما بر ما باد و عمل دستهای ما را بر ما استوار ساز! عمل دستهای ما را استوار گردان!