¹力言人生是短暂且可悲

¹ انسان که از زن زاییده می‌شود، عمرش کوتاه و سراسر زحمت است.

²他生长如花，又遭割下；他飞去如影，并不停留。

² همچون گُل می‌شکفد و بزودی پژمرده می‌شود و مانند سایه‌ای زودگذر و ناپایدار است.

³这样的人你还睁眼看他，又把他带到你跟前受审吗？

³ پس ای خدا، چرا بر چنین موجودی این‌قدر سخت می‌گیری و از او بازخواست می‌‌کنی؟

⁴谁能使洁净出于污秽呢？无人有此本事。

⁴ هیچ‌کس نمی‌تواند از یک چیز ناپاک چیزی پاک به دست آورد.

⁵人的日子既然被限定，他的月数亦在乎你，你也定下他的界限，使他不能越过。

⁵ طول عمر و شمارهٔ ماههای عمرش را تو از پیش تعیین نموده‌ای و کسی نمی‌تواند آن را تغییر بدهد.

⁶就求你转眼不看他，使他得歇息，直等到他像雇工一样享受他的日子。

⁶ پس از خطای او چشم بپوش و او را به حال خودش بگذار تا پیش از اینکه با زندگی وداع کند، لحظه‌ای آسوده باشد.

⁷树木常有希望，树木若被砍下，也会再发芽，嫩枝仍生长不息。

⁷ برای یک درخت این امید هست که اگر قطع گردد، دوباره سبز شود و شاخه‌های تازهٔ دیگری بیاورد.

⁸虽然树根衰老在地里，树干也枯死在土中，

⁸ هرچند ریشه‌اش در زمین کهنه شود و تنه‌اش در خاک بپوسد،

⁹一有水气，就会萌芽，又生长枝条如新栽的树一样。

⁹ بازهم وقتی‌که آب به آن برسد، مثل یک نهال تازه جوانه می‌زند و شکوفه می‌آورد.

¹⁰人死了，就化为乌有；人一气绝就不在了。

¹⁰ امّا انسان وقتی‌که مُرد فاسد می‌شود و از بین می‌رود و کجایند آنها؟

¹¹海洋中的水消失，江河枯竭干涸，

¹¹ مانند آب دریا که بخار می‌شود و رودخانه‌ای که خشک می‌گردد،

¹²人也是这样一躺下去，就不再起来，直到天都没有了还不醒过来，也不能从睡眠中被唤醒。

¹² انسان هم به خواب ابدی فرو می‌رود و تا نیست شدن آسمانها برنمی‌خیزد و کسی او را بیدار نمی‌کند.

¹³但愿你把我藏在阴间，把我隐藏，直到你的怒气过去；愿你为我定一个期限，好记念我。

¹³ ای کاش مرا تا وقتی‌که غضبت فرو نشیند در زیر خاک پنهان می‌کردی؛ و باز مرا در یک زمان معیّن دوباره به یاد می‌آوردی.

¹⁴人若死了，怎能再活呢？我要在我一切劳苦的日子等待，等到我得释放的时候来到。

¹⁴ وقتی انسان می‌میرد، آیا دوباره زنده می‌شود؟ امّا من در انتظار آن هستم که روزهای سخت زندگی‌ام پایان یابد و دوران شادکامی فرا رسد.

¹⁵你一呼叫，我就回答你，你必渴慕你手所作的。

¹⁵ آن وقت تو مرا صدا می‌زنی و من جواب می‌دهم و تو از دیدن این مخلوقت خوشحال می‌شوی.

¹⁶但现在你数点我的脚步，必不再鉴察我的罪过，

¹⁶ تو مراقب هر قدم من می‌باشی و گناهانم را در نظر نمی‌گیری.

¹⁷我的过犯被你封在囊中，我的罪孽你以灰泥遮盖了。

¹⁷ مرا از گناه پاک می‌سازی و خطاهایم را می‌پوشانی.

¹⁸山崩下坠，岩石挪开原处；

¹⁸ زمانی می‌رسد که کوهها فرو می‌ریزند و از بین می‌روند. سنگها از جایشان کنده می‌شوند،

¹⁹流水磨蚀石头，水的泛溢冲去地上的尘土，你也这样灭绝人的指望。

¹⁹ آب، سنگها را می‌ساید و سیلابها خاک زمین را می‌شوید. به همین ترتیب تمام امیدهای انسان را نقش برآب می‌سازی.

²⁰你永远胜过人，人就去世，你改变他的容貌，把他遣走。

²⁰ تو بر او غالب می‌شوی، و او را به چنگ مرگ می‌فرستی و برای ابد از بین می‌بری.

²¹他的儿女得尊荣，他并不晓得，他们降为卑，他也不觉得，

²¹ اگر فرزندانش به جاه و جلال برسند، او آگاه نمی‌شود و هرگاه خوار و حقیر گردند، بازهم بی‌اطّلاع می‌ماند. او فقط درد خود را احساس می‌کند و برای خود ماتم می‌گیرد.

²²只觉自己身上的痛苦，为自己悲哀。”

²² او فقط درد خود را احساس می‌کند و برای خود ماتم می‌گیرد.