¹悲叹现在的处境

¹ امّا اکنون آنهایی که از من جوانتر هستند، و من عار داشتم که پدرانشان با سگهای من از گلّه‌ام نگهبانی نمایند، مسخره‌ام می‌کنند.

²他们的气力已经衰退了，他们两手的力量对我有什么益处呢？

² آنها یک عدّه اشخاص تنبل بودند که کاری از دستشان ساخته نبود.

³他们因穷乏与饥饿而消瘦，在黑夜荒废与荒凉之地咀嚼旷野的干草；

³ آن‌قدر فقیر بودند که از گرسنگی به بیابان می‌رفتند و ریشه و برگ گیاه می‌خوردند.

⁴他们在草丛中采摘咸草，以罗腾树根作食物。

⁴ از اجتماع رانده شده بودند و مردم با آنها مانند دزدان رفتار می‌کردند.

⁵他们从人群中被赶出去，人追喊他们如追喊贼一样，

⁵ در غارها و حفره‌ها زندگی می‌کردند و در بین صخره‌ها پناه می‌بردند.

⁶以致他们住在惊吓谷之中，在地洞和岩穴之间；

⁶ مثل حیوان زوزه می‌کشیدند و در زیر بوته‌ها با هم جمع می‌شدند.

⁷他们在草丛中间喊叫，在杂草之下集合起来。

⁷ گروهی بیکاره و بی‌نام و نشان هستند که از اجتماع طرد شده‌اند.

⁸他们都是愚顽人、下流人的子孙，被人鞭打逐出境外。

⁸ اکنون آنها می‌آیند و به من می‌خندند و مرا بازیچهٔ دست خود ساخته‌اند.

⁹现在他们以我为歌曲，我竟成了他们的笑柄。

⁹ آنها با نفرت با من رفتار می‌کنند و فکر می‌کنند برای من خیلی خوب هستند، آنها حتّی به صورتم آب دهان می‌اندازند.

¹⁰他们厌恶我，远远地离开我，又不住吐唾沫在我脸上，

¹⁰ چون خدا مرا درمانده و بیچاره ساخته است، آنها به مخالفت من برخاسته‌اند.

¹¹因为　神把我的弓弦松开，叫我受苦，他们就在我面前任意妄为。

¹¹ فتنه‌گران از هر سو به من حمله می‌کنند و اسباب هلاکت مرا مهیّا کرده‌اند.

¹²一窝暴民在我右边兴起，推开我的脚，筑起灾难的路攻击我。

¹² راه مرا می‌بندند و به من آزار می‌رسانند و کسی نیست که آنها را باز دارد.

¹³他们拆毁了我的路，没有别人的帮助也能毁灭我；

¹³ ناگهان از هر طرف بر من هجوم می‌آورند و بر سر من می‌ریزند.

¹⁴他们闯进来如闯大破口，在废墟之中辊过来，

¹⁴ ترس و وحشت مرا فراگرفته و عزّت و آبرویم بر باد رفته، و سعادتم مانند ابر از بین رفته است.

¹⁵惊骇临到我的身上，驱逐我的尊严如风吹一般，我的好景像云一样过去。

¹⁵ اکنون جانم به لب رسیده و رنجهای من پایانی ندارد.

¹⁶诉说　神不听他的呼求现在我的心伤恸有如倒了出来，苦难的日子把我抓住。

¹⁶ شبها استخوانهایم درد می‌کنند و لحظه‌ای آرام و قرار ندارم.

¹⁷夜间痛苦刺透我的骨头，疼痛不止，不住地咀嚼我。

¹⁷ خداوند یقهٔ مرا می‌گیرد و لباسم را دور من می‌پیچاند

¹⁸我的衣服因　神的大力变了形，他的大力如外衣的领口把我束紧。

¹⁸ خدا مرا در گل ولای افکنده و در خاک و خاکستر پایمالم کرده است.

¹⁹　神把我扔在泥中，我就像尘土和炉灰一般。

¹⁹ پیش تو ای خدا، زاری و فریاد می‌کنم، امّا تو به من جواب نمی‌دهی. در حضورت می‌ایستم، ولی تو به من توجّه نمی‌نمایی.

²⁰　神啊！我向你呼求，你却不应允我，我站起来，你也不理我。

²⁰ تو بر من رحم نمی‌کنی و با قدرت بر من جفا می‌‌کنی.

²¹你变成待我残忍，用你大能的手迫害我，

²¹ مرا در میان تندباد می‌اندازی و در مسیر توفان قرار می‌دهی.

²²你把我提到风中，使我被风刮去，使我在暴风中消散。

²² می‌دانم که مرا به دست مرگ، یعنی به سرنوشتی که برای همهٔ موجودات تعیین کرده‌ای، می‌سپاری.

²³我知道你必使我归回死地，归到那为众生所定的阴宅。

²³ چرا به کسی‌که از پا افتاده و برای کمک التماس می‌نماید، حمله می‌‌کنی؟

²⁴然而人跌倒，怎会不伸手？人遇灾祸，怎会不呼救呢？

²⁴ آیا من برای کسانی‌که در زحمت بودند، گریه نکردم و آیا به‌خاطر مردم مسکین و نیازمند، غصّه نخوردم؟

²⁵内心的迷惘与痛苦艰难过日的，我不是为他哀哭；贫穷的，我不是为他忧愁吗？

²⁵ امّا به عوض خوبی، بدی دیدم و به عوض نور، تاریکی نصیبم شد.

²⁶我希望得福乐，灾祸就来了；我等候光明，幽暗就到了。

²⁶ دلم پریشان است و آرام ندارم و به روز بد گرفتار شده‌ام.

²⁷我的心肠沸腾、不安，痛苦的日子临到我。

²⁷ ماتم‌کنان در عالم تاریکی، سرگردان هستم. در میان جماعت می‌ایستم و برای کمک فریاد می‌زنم.

²⁸我四处行走，全身发黑，并不是因为日晒；我在会中站着呼求。

²⁸ همنشین من شغال و شترمرغ دوست من شده است.

²⁹我与野狗为兄弟，又与鸵鸟作同伴。

²⁹ پوست بدنم سیاه شده، به زمین می‌ریزد و استخوانهایم از شدّت تب می‌سوزند. آواز چنگ من به ساز غم تبدیل شده و از نی من، نوای ناله و صدای گریه می‌آید.

³⁰我的皮肤发黑脱落，我的骨头因热发烧，

³⁰ آواز چنگ من به ساز غم تبدیل شده و از نی من، نوای ناله و صدای گریه می‌آید.

³¹所以我的琴音变为哀音，我的箫声变为哭声。”