¹以利法首次发言责难约伯

¹ ایّوب، اگر با تو چند کلمه حرف بزنم، آزرده نمی‌شوی؟ من دیگر نمی‌توانم ساکت بمانم.

²“人若对你说一句话，你就厌烦吗？但谁又忍得住不说话呢？

² ببین، تو به افراد بسیاری تعلیم داد‌ه‌ای و به مردمان ضعیف دلگرمی و قوّت قلب بخشیده‌ای.

³你曾经教过许多人，又坚固了无力的手；

³ با سخنان تشویق کننده، مردم را از لغزش بازداشته‌ای و به زانوان لرزان نیرو داد‌ه‌ای.

⁴你的话扶起了绊倒的人，你使弯曲乏力的膝坚挺。

⁴ امّا اکنون که خودت دچار مشکلات شده‌ای، پریشان گشته‌ای.

⁵但现在祸患临到你，你就灰心，灾祸遇上你，你就惊惶沮丧。

⁵ تو شخصی پرهیزکار بودی و زندگی بی‌عیبی داشتی، پس در این حال هم باید امید و اعتمادت را از دست ندهی.

⁶　神赏善罚恶你所自恃的，不是敬畏　神吗？你所盼望的，不是行为完全吗？

⁶ فکر کن، آیا هرگز دیده‌ای که شخص بی‌گناهی هلاک شود و یا مرد درستکاری از بین برود؟

⁷请想一想，无辜的人有谁灭亡？哪有正直的人被剪除呢？

⁷ درحالی‌که من دیده‌ام، کسانی‌که شرارت و ظلم را می‌کارند، شرارت و ظلم را درو می‌کنند.

⁸据我所见，耕耘罪孽的，必收割罪孽；种植毒害的，必收割毒害。

⁸ توفان غضب خدا آنها را از بین می‌برد و با آتش خشم خود آنها را می‌سوزاند.

⁹他们因　神的气息而灭亡，因他的怒气而消灭。

⁹ مردم شریر مانند شیرِ درّنده می‌غرّند، امّا خدا آنها را خاموش می‌سازد و دندانهایشان را می‌شکند.

¹⁰狮子的咆哮，猛狮的吼声，尽都止息，壮狮的牙齿也都断掉。

¹⁰ مانند شیر نر از بی‌غذایی و گرسنگی ضعیف می‌شوند و می‌میرند و فرزندانشان نیز پراکنده می‌شوند.

¹¹公狮因缺乏猎物而死亡，母狮之子也被分散。

¹¹ وقتی در خواب سنگینی رفته بودم، در رؤیا پیامی به صورت زمزمهٔ آهسته به گوش من رسید.

¹²世人微不足道有话偷偷传给我，我的耳朵听到细语；

¹² وحشت مرا فراگرفت، تنم به لرزه آمد.

¹³在夜间因异象而烦扰的心思中，世上都在沉睡的时候，

¹³ شبحی از برابر من گذشت و از ترس، موی بر بدنم راست شد.

¹⁴恐惧战栗临到我，以致我全身发抖。

¹⁴ می‌دانستم که شبح در آنجا حضور دارد، امّا نمی‌توانستم آن را ببینم. در آن سکوت شب، این صدا به گوشم رسید:

¹⁵有灵拂过我面前，使我毛骨悚然。

¹⁵ «آیا انسان فانی می‌تواند در نظر خدا که خالق اوست، پاک و بی‌عیب باشد؟

¹⁶那灵站住，我辨不出他的形状，只见有一形象在我眼前，然后我听见低微的声音，说：

¹⁶ او حتّی بر خادمان آسمانی خود اعتماد نمی‌کند و فرشتگانش هم در نظر او پاک نیستند،

¹⁷‘人能在　神面前算为公义吗？人能在他的创造主面前算为洁净吗？

¹⁷ چه رسد به آنهایی که از خاک آفریده شده‌اند و مانند بید از بین می‌روند.

¹⁸他的仆役他还不信任，他的天使他也指责过错，

¹⁸ ممکن است صبح زنده باشند، ولی بدون هیچ خبری، قبل از غروب می‌میرند. رشتهٔ زندگی‌شان پاره می‌شود و در جهالت و نادانی از بین می‌روند.»

¹⁹何况那些住在土屋里，根基在尘土中，比蠹虫还容易被压碎的人呢？

¹⁹ رشتهٔ زندگی‌شان پاره می‌شود و در جهالت و نادانی از بین می‌روند.»

²⁰在早晚之间就被毁灭，永归沉沦，无人怀念。

²¹他们帐棚的绳索不是从他们中间抽出来吗？他们死去，不是无智慧而死吗？’”