1追求公义为 神所爱
1
پاسخ ملایم خشم را فرو مینشاند، امّا پاسخ سخت، خشم را برمیانگیزاند.
2智慧人的舌头阐扬知识;愚昧人的口发出愚妄。
2
از زبان شخص دانا حکمت میچکد، ولی از دهان شخص نادان حماقت بیرون میآید.
3耶和华的眼目无所不在;坏人好人他都鉴察。
3
خدا همهجا را زیر نظر دارد و ناظر کارهای مردمان نیک و بد میباشد.
4说安慰话的舌头是生命树;奸恶的舌头使人心碎。
4
سخنان خوب حیات میبخشند، امّا حرفهای بد باعث دلشکستگی میشود.
5愚妄人藐视父亲的管教;看重责备的是精明的人。
5
شخص نادان نصیحت والدین خود را بیاهمیّت میشمارد، ولی فرزند عاقل تأدیب آنها خود را میپذیرد.
6义人家中财宝丰富;恶人的收入却带来扰害。
6
خانهٔ شخص صادق از ثروت پُر است، امّا دسترنج مردم بدکار برای آنها تلخکامی به بار میآورد.
7智慧人的嘴唇散播知识;愚昧人的心并不是这样。
7
دانش توسط اشخاص دانا منتشر میشود نه به وسیلهٔ مردم نادان که در آنها راستی نیست.
8恶人的祭物是耶和华厌恶的;正直人的祷告却是他所喜悦的。
8
خداوند از قربانیهای مردم بدکار متنفّر است، امّا از دعای درستکاران خشنود میگردد.
9恶人的道路是耶和华厌恶的;追求公义的人却是他所爱的。
9
خدا از کارهای بدکاران متنفّر است، امّا پیروان راستی را دوست میدارد.
10离弃正路的必受严厉的管教;恨恶责备的必致死亡。
10
کسانیکه راه راست را ترک کردهاند، مجازات سختی در انتظار آنهاست، و اگر نخواهند که تأدیب و اصلاح شوند، خواهند مرد.
11阴间和灭亡展露在耶和华面前,何况世人的心呢?
11
حتّی دنیای مردگان از نظر خدا پنهان نیست، پس آیا انسان میتواند افکار خود را از او پنهان کند؟
12好讥笑人的不喜爱责备他的人,也不到智慧人那里去。
12
کسیکه کارش مسخره کردن است، از نزدیک شدن به اشخاص دانا خودداری میکند، زیرا دوست ندارد که سرزنش آنها را بشنود.
13喜乐的心使人脸上容光焕发;心中愁苦使人精神颓丧。
13
دلِ شاد، چهره را شاداب میسازد، امّا دلِ غمگین، روح را افسرده میکند.
14聪明人的心寻求知识,愚昧人的口只吃愚妄。
14
شخص عاقل تشنهٔ معرفت است، امّا شخص نادان خود را با حماقت سیر میکند.
15困苦人的日子尽是艰难;心中畅快的好像常享丰筵。
15
زندگی برای شخص فقیر سراسر زحمت است، همهچیز به نظرش بد میآید، امّا اگر دلش شاد باشد، از زندگی لذّت میبرد.
16财物虽少而敬畏耶和华,胜过财物丰富却烦恼不安。
16
دارایی کم همراه با خداترسی بهتر است از ثروت هنگفتِ با اضطراب.
17吃素菜而彼此相爱,胜过吃肥牛却彼此憎恨。
17
خوردن نان و سبزی در جایی که محبّت هست بهتر است از خوردن کباب در جایی که نفرت وجود دارد.
18脾气暴烈的人常引起纷争;不轻易动怒的可平息争执。
18
شخص تندخو نزاع برپا میکند، ولی شخص صبور دعوا را فرو مینشاند.
19懒惰人的道路好像荆棘篱笆;正直人的路径是平坦的大道。
19
راه شخص تنبل با خار پوشیده است، امّا راه آدم درستکار هموار است.
20智慧的儿子使父亲快乐;愚昧人却藐视自己的母亲。
20
فرزندان دانا پدران خود را خوشحال میسازند، امّا فرزندان احمق مادران خود را تحقیر میکنند.
21无知的人以愚妄为乐;聪明人却行事正直。
21
آدم احمق از کارهای احمقانه لذّت میبرد، امّا شخص دانا از راه راست منحرف نمیشود.
22不经商议,计划必定失败;谋士众多,计划就可成功。
22
نقشهای که بدون مشورت کشیده شود، با شکست مواجه میگردد؛ امّا مشورت زیاد باعث موفّقیّت میشود.
23应对得当,自己也觉喜乐;合时的话,多么美好!
23
جواب درست لذّتبخش است و سخنی که به جا گفته شود چه نیکوست.
24生命之路领明慧人向上,因此他可以离开在下面的阴间。
24
راه مردم دانا به سوی حیات بالا میرود و آنها را از سقوط در دنیای مردگان باز میدارد.
25耶和华必拆毁骄傲人的家,却要立定寡妇的地界。
25
خداوند خانهٔ مردم متکبّر را ویران میکند، امّا از دارایی بیوه زنان حفاظت مینماید.
26邪恶的思想是耶和华厌恶的;恩慈的话却是纯净的。
26
خداوند از نقشههای پلید متنفّر است، ولی افکار پاک را میپسندد.
27贪爱不义之财的祸害自己的家;恨恶贿赂的必可以存活。
27
کسیکه دنبال سود نامشروع میرود، به خانوادهٔ خود لطمه میزند؛ امّا کسیکه از رشوه نفرت دارد، زندگی خوبی خواهد داشت.
28义人的心思想怎样回答;恶人的口发出恶言。
28
آدم خوب پیش از جواب دادن فکر میکند، امّا شخص بد زود جواب میدهد و مشکلات به بار میآورد.
29耶和华远离恶人,却垂听义人的祷告。
29
خداوند از مردم بدکار دور است، ولی دعای اشخاص نیک را میشنود.
30眼中的光采使人心快乐;好消息使骨头滋润。
30
دیدن روی شاد و خندان و شنیدن خبر خوش به انسان خوشی و سلامتی میبخشد.
31听从有关生命之责备的,必住在智慧人中间。
31
کسیکه انتقادهای اصلاح کننده را قبول کند، داناست.
32轻忽管教的是藐视自己;听从责备的却得着智慧(“智慧”原文作“心”)。
32
کسیکه تأدیب را نپذیرد، خود را حقیر میسازد؛ ولی هر که آن را بپذیرد، دانایی کسب میکند.
خداترسی به انسان حکمت میآموزد و فروتنی برای او عزّت و احترام به بار میآورد.
33敬畏耶和华是智慧的教训;尊荣以先,必有谦卑。
33
خداترسی به انسان حکمت میآموزد و فروتنی برای او عزّت و احترام به بار میآورد.