¹歌一首，大卫的诗。　神啊！我的心坚定；我要用我的灵（“灵”或译：“荣耀”或“肝”；与16:9，30:12，57:8同）歌唱和颂赞。

¹ خدایا، دل من استوار و محکم است و برای تو سرود شکرگزاری خواهم سرایید. ای جان من بیدار شو.

²琴和瑟啊！你们都要醒过来；我也要唤醒黎明。

² ای عود من و ای بربط من بیدار شوید، من خورشید را بیدار خواهم کرد.

³耶和华啊！我要在万民中称谢你，在万族中歌颂你。

³ خدایا، در بین اقوام جهان تو را سپاس خواهم گفت و در میان مردم تو را ستایش خواهم کرد.

⁴因为你的慈爱伟大，高及诸天；你的信实上达云霄。

⁴ زیرا محبّت پایدار و وفاداری تو بالاتر از آسمانهاست.

⁵　神啊！愿你被尊崇，过于诸天；愿你的荣耀遍及全地。

⁵ خدایا، عظمت و شکوهت را در آسمان و جلالت را بروی زمین آشکار فرما،

⁶求你用右手拯救我们，应允我们，使你喜爱的人得拯救。

⁶ دعای مرا بشنو و ما را با قدرت خود نجات بده تا کسانی که تو دوست می‌داری، رهایی یابند.

⁷　神在自己的圣所（“　神在自己的圣所”或译：“　神指着自己的圣洁”）说：“我必夸胜，我必分开示剑，我必量度疏割谷。

⁷ خداوند از جایگاه مقدّس خود به ما وعده داد و فرمود: «با سرافرازی، شهر شکیم و دشت سُكوّت را بین قوم تقسیم خواهم نمود.

⁸基列是我的，玛拿西是我的；以法莲是我的头盔；犹大是我的权杖，

⁸ جلعاد از آن من است و منسی از آن من. افرایم کلاهخود من است، و یهودا، عصای سلطنت من.

⁹摩押是我的洗脚盆；我要向以东拋鞋，我要因战胜非利士欢呼。”

⁹ موآب ظرف شست‌وشوی من خواهد بود و به نشانهٔ مالکیّتم، کفش خود را بر اَدوم پرت خواهم کرد و بر فراز فلسطین بانگ پیروزی برخواهم آورد.»

¹⁰谁能带我进坚固城？谁能领我到以东地去呢？

¹⁰ چه کسی مرا به آن شهر مستحکم می‌برد؟ چه کسی مرا به اَدوم راهنمایی می‌کند؟

¹¹　神啊！你不是把我们丢弃了吗？　神啊！你不和我们的军队一同出战吗？

¹¹ خدایا! آیا حقیقتاً ما را ترک کرده‌ای، و پیشاپیش لشکر ما نخواهی رفت؟

¹²求你帮助我们抵挡敌人，因为人的援助是没有用的。

¹² خدایا در مقابله با دشمنان، به ما کمک کن زیرا کمک انسان بی‌فایده است. با کمک خدا، پیروزی از آن ما خواهد بود، او دشمنان ما را سرکوب خواهد كرد.

¹³我们靠着　神奋勇作战，因为他必践踏我们的敌人。

¹³ با کمک خدا، پیروزی از آن ما خواهد بود، او دشمنان ما را سرکوب خواهد كرد.