¹大卫的训诲诗，是在山洞时作的，是一篇祷告。我大声向耶和华呼求，高声向耶和华恳求。

¹ نزد خداوند فریاد می‌زنم و با التماس از او کمک می‌طلبم.

²我在他面前倾吐我的苦情，在他面前陈述我的患难。

² شکایات خود را به پیشگاه او عرض می‌کنم و مشکلاتم را برایش بیان می‌نمایم.

³我的灵在我里面软弱的时候，你知道我的道路。在我所行的路上，敌人暗设网罗陷害我。

³ وقتی طاقت من تمام شود، تو می‌دانی که چه باید بکنم. دشمنان در سر راه من دام گسترده‏اند.

⁴求你向我右边观看，没有人关心我；我没有逃难的地方，也没有人照顾我。

⁴ وقتی به اطرافم نگاه می‌کنم، کسی را نمی‌بینم که به کمکم بیاید و کسی به من توجّه نمی‌کند.

⁵耶和华啊！我向你呼求；我说：“你是我的避难所，是我在活人之地的业分。

⁵ خداوندا، برای کمک به درگاه تو رو می‌آورم، زیرا تو یگانه پشتیبان و همه‌چیز من در این زندگی هستی.

⁶求你留心听我的呼求，因为我落到极卑微的地步；求你救我脱离逼迫我的人，因为他们比我强大。

⁶ به فریاد من گوش بده، زیرا که درمانده‌ام. مرا از دست دشمنان نجات بده، زیرا آنها از من بسیار قویترند. مرا از این بُن‌بست و پریشانی آزاد کن تا تو را ستایش كنم. آنگاه به‌خاطر نیكویی كه به من كرده‏ای، نیكوکاران مرا احاطه خواهند كرد.

⁷求你把我从牢狱中领出来，好让我称赞你的名；义人必环绕着我，因为你以厚恩待我。”

⁷ مرا از این بُن‌بست و پریشانی آزاد کن تا تو را ستایش كنم. آنگاه به‌خاطر نیكویی كه به من كرده‏ای، نیكوکاران مرا احاطه خواهند كرد.