1亚萨的诗。大能者 神耶和华已经说话,从日出之地到日落之处呼唤大地。(本节在《马索拉抄本》包括细字标题)
1
خداوند، خدای قادر مطلق، تمام مردم روی زمین را،
از شرق تا غرب، احضار نموده سخن میگوید:
2 神从全美的锡安,已经彰显荣光。
2
نور جمال او از صهیون
که جلوهگاه زیبایی است میدرخشد.
3我们的 神来临,决不缄默无声;在他面前有火燃烧,在他四周有暴风刮起。
3
خدای ما میآید، امّا نه در سکوت،
بلکه با آتش سوزنده که در پیشاپیش اوست
و توفان سهمگین که در اطراف اوست.
4他向天上、向地下呼唤,为要审判自己的子民,说:
4
آسمانها و زمین را به گواهی میطلبد
تا بر قوم خود داوری کند.
5“你们把我的圣民聚集到我这里来,就是那些用祭物与我立约的人。”
5
او میفرماید: «جمع شوید ای مؤمنانی
که با قربانیهای خود با من پیمان بستید.»
6诸天宣扬他的公义,因为 神自己就是审判者。(细拉)
6
آسمانها اعلام میکنند که خدا عادل است،
و او خودش داوری میکند.
7“我的子民哪!你们要听,我要说话;以色列啊!我要控诉你;我是 神,是你的 神。
7
ای قوم من بشنوید، من سخن میگویم؛
ای اسرائیل، بدانید که من خدا هستم،
خدای شما که علیه شما گواهی میدهم.
8我不是因你的祭物责备你,你的燔祭常在我面前。
8
من در مورد قربانیهای شما و قربانیهای سوختنی شما،
که پیوسته تقدیم میکنید، شما را سرزنش نمیکنم.
9我不从你家里取公牛,也不从你羊圈中取公山羊。
9
من به گاو مزرعهٔ شما
و به بُز گلّهٔ شما احتیاجی ندارم،
10因为树林中的百兽是我的,千山上的牲畜也是我的。
10
زیرا همهٔ حیوانات جنگل
و تمام چارپایانی که بر هزاران کوه و تپّه میچرند، از آن من هستند.
11山中的雀鸟我都认识,田野的走兽也都属我。
11
تمامی پرندگان
و تمام حیوانات صحرا از آن من میباشند.
12如果我饿了,我也不用对你说;因为世界和其中所充满的,都是我的。
12
اگر گرسنه هم میبودم به شما نمیگفتم،
زیرا که من مالک تمام جهان و هرچه در آن است میباشم.
13难道我要吃公牛的肉吗?要喝公山羊的血吗?
13
مگر من گوشت گاو میخورم
و یا خون بُز مینوشم؟
14你要以感谢为祭献给 神,又要向至高者还你的愿。
14
بلکه شکرگزاریهای شما، قربانیهای شما باشد
و به قولی که به قادر متعال دادهاید، وفا کنید.
15在患难的日子,你呼求我。我必搭救你,你也必尊敬我。”
15
در مواقع سختی و مشکلات مرا صدا کنید.
من شما را رهایی میدهم
و شما مرا ستایش خواهید کرد.
16但 神对恶人说:“你怎么敢述说我的律例,你的口怎么敢提到我的约呢?
16
امّا خداوند به شریران میفرماید:
«شما حق ندارید که احکام مرا بیان کنید
و دربارهٔ پیمان من حرف بزنید.
17至于你,你憎恨管教,并且把我的话丢在背后。
17
زیرا نمیخواهید که من شما را اصلاح کنم
و احکام مرا بجا نمیآورید.
18你看见盗贼的时候,就乐于和他在一起;你又与行淫的人有分。
18
دوست دزدان هستید
و با زناکاران همنشین میشوید.
19你使你的口乱说坏话,使你的舌头编造谎言。
19
«زبان شما همیشه به فریبآلوده است
و از دروغ گفتن شرم ندارید.
20你经常毁谤你的兄弟,诬蔑你母亲的儿子。
20
به برادرت تهمت میزنی
و از او بدگویی میکنی.
21你作了这些事,我默不作声;你以为我和你一样?其实我要责备你,要当面指控你。
21
تو همهٔ این کارها را انجام دادی
و من چیزی نگفتم.
تو گمان کردی که من هم مانند تو هستم.
امّا حالا تو را سرزنش نموده محکوم میسازم.
22忘记 神的人哪!你们要思想这事,免得我把你们撕碎,没有人能搭救。
22
«ای کسانیکه مرا فراموش کردهاید،
به من گوش دهید،
وگرنه شما را نابود خواهم كرد و کسی نخواهد بود که شما را رهایی دهد.
شکرگزاری، قربانی شایستهای است که با آن مرا احترام میکنید
و من همهٔ کسانی را که از من اطاعت کنند، نجات خواهم داد.»
23凡是以感谢为祭献上的,就是尊敬我;那预备道路的,我必使他得见 神的救恩。”
23
شکرگزاری، قربانی شایستهای است که با آن مرا احترام میکنید
و من همهٔ کسانی را که از من اطاعت کنند، نجات خواهم داد.»