¹亚萨的训诲诗。我的民哪！你们要留心听我的教训，侧耳听我口中的言语。（本节在《马索拉抄本》包括细字标题）

¹ ای قوم من، تعالیم مرا بشنوید و به آنچه به شما می‌گویم، توجّه نمایید.

²我要开口用比喻，把古时隐秘的事说出来，

² می‌‌‌‌خواهم با شما با مَثَلها صحبت کنم و شما را از اسرار گذشته،

³就是我们所听过所知道的，也是我们的列祖告诉我们的，

³ چیزهایی را که از نیاکان خود شنیده و یاد گرفته‌ایم، آگاه نمایم.

⁴我们不把这些事向他们的子孙隐瞒，却要把耶和华应得的赞美、他的能力，和他所行的奇事，都向后代的人述说。

⁴ ما اینها را از فرزندان خود مخفی نمی‌کنیم، بلکه آنها را برای نسلهای آینده بازگو می‌کنیم تا آنها نیز بدانند که، خداوند چه کارهای عجیب و شگفت‌انگیزی انجام داده است.

⁵他在雅各设立法度，在以色列中制订律法，就是他吩咐我们的列祖，去教训他们的子孙的，

⁵ خدا احکام و قوانینی را به قوم اسرائیل و به فرزندان یعقوب داد. او به نیاکان ما دستور داد که آنها را به فرزندان خود بیاموزند،

⁶好使后代的人，包括将要出生的儿女，都可以知道；他们也要起来，告诉他们的子孙，

⁶ تا نسلهای بعدی هم این احکام را یاد بگیرند و به نوبهٔ خود به نسلهای آینده بیاموزند.

⁷使他们信靠　神，不忘记　神的作为，谨守他的诫命；

⁷ به این ترتیب آنها یاد می‌گیرند که به خداوند توکّل نمایند و آنچه را که او انجام داده است فراموش نخواهند کرد، بلکه پیوسته اوامر او را اطاعت خواهند نمود.

⁸免得他们像他们的列祖，成了顽梗悖逆的一代，心不坚定的一代，他们的心对　神不忠。

⁸ آنها مانند اجداد خود، مردمی سرکش و فتنه‌انگیز نخواهند بود، زیرا آنها کسانی بودند که به خدا وفادار نبودند و در ایمانشان استوار نماندند.

⁹以法莲的子孙，虽然备有弓箭，在争战的日子，却转身逃走。

⁹ طایفهٔ افرایم با وجودی که با تیر و کمان مسلّح بودند، در روز جنگ فرار کردند.

¹⁰他们不谨守　神的约，不肯遵行他的律法。

¹⁰ آنها به پیمان خود با خدا وفا نکردند و احکام او را بجا نیاوردند.

¹¹他们忘记了　神的作为，和他显给他们看的奇事。

¹¹ آنها معجزات و کارهای خدا را فراموش کردند.

¹²他在埃及地，在琐安的田野，在他们列祖的眼前，行了奇事。

¹² كارهایی را که خدا در برابر چشمان نیاکانشان در سرزمین مصر و دیار صوعن انجام داد.

¹³他把海分开，领他们走过去，又使海水直立像一道堤坝。

¹³ خدا دریا را شکافت و آبها را مانند دیوار نگه ‌داشت و آنها را از میان آن گذرانید.

¹⁴白日他用云彩，夜间他用火光引导他们。

¹⁴ هنگام روز آنها را به وسیلهٔ ابر، و تمام شب با نور آتش هدایت می‌کرد.

¹⁵他在旷野使磐石裂开，给他们水喝，多如深渊的水。

¹⁵ در بیابان، صخره‌ها را شکافت و از اعماق زمین، به آنها آب فراوان داد.

¹⁶他使水从磐石中涌出来，使水好像江河一般流下。

¹⁶ او از صخره، چشمه به وجود آورد و آب را مانند رودخانه جاری ساخت.

¹⁷但他们仍然犯罪顶撞他，在干旱之地仍然悖逆至高者。

¹⁷ ولی ایشان باز نسبت به خدای متعال، گناه ورزیدند و در بیابان از او سرپیچی کردند.

¹⁸他们心里试探　神，随着自己的欲望要求食物。

¹⁸ در دلهای خود، خدا را امتحان کردند و از او غذایی مطابق میل خودشان خواستند.

¹⁹他们妄论　神，说：“　神可以在旷野摆设筵席吗？

¹⁹ علیه خدا حرف می‌زدند و می‌گفتند: «آیا خدا می‌تواند در این بیابان برای ما خوراک تهیّه کند؟

²⁰他虽曾击打磐石，使水涌出来，好像江河泛滥，他还能赐粮食吗？他还能为自己的子民预备肉食吗？”

²⁰ درست است که او توانست صخره را بزند و رود جاری شود، آیا می‌تواند برای ما نان و گوشت نیز فراهم کند؟»

²¹因此耶和华听见了，就大怒；有烈火在雅各烧起，有怒气向以色列发作。

²¹ وقتی خداوند شکایت آنها را شنید، بسیار خشمگین شد و آتش غضب او بر بنی‌اسرائیل شعله‌ور گردید،

²²因为他们不相信　神，不倚靠他的拯救。

²² زیرا آنها به خدا ایمان نداشتند و باور نمی‌کردند که او آنها را نجات خواهد داد.

²³然而，他吩咐天上的云彩，打开天上的门户。

²³ ولی خداوند به آسمان فرمان داد و درهای آسمان گشوده شدند

²⁴他降吗哪给他们吃，把天上的食物赐给他们。

²⁴ و غلّهٔ آسمانی یعنی مَنّا را بر ایشان بارانید تا بخورند.

²⁵于是人吃了天使的食物，是　神赐下的食粮，使他们饱足。

²⁵ بنابراین آنها غذای فرشتگان را خوردند و خدا آذوقهٔ فراوان به آنان عطا فرمود.

²⁶他从天空刮起东风，施能力领出南风。

²⁶ به باد شرقی امر فرمود که بوزد و با قدرت خود، باد جنوبی را به وزش آورد.

²⁷他降肉食给他们，多如尘土；又降飞鸟给他们，多如海沙。

²⁷ گوشت را مانند باران و پرندگان را مانند ریگ کنار دریا از آسمان

²⁸他使飞鸟落在他们的营中，在他们住处的四围。

²⁸ در بین اردو‌ها و اطراف اقامتگاه آنها فروریخت.

²⁹他们吃了，而且吃得很饱，这样，　神把他们所愿的都赐给他们了。

²⁹ پس همگی خوردند و سیر شدند و خدا، آنچه را که می‌خواستند به آنها داد.

³⁰他们还没有因所愿的满足，食物仍在他们口中的时候，

³⁰ درحالی که لقمه در دهان ایشان بود و هنوز مشتاق خوردن بودند،

³¹　神的怒气就向他们发作，杀了他们中间最肥壮的人，击倒了以色列的年轻人。

³¹ آتش خشم خداوند بر آنها شعله‌ور گردید و نیرومندترین و بهترین جوانانشان را هلاک کرد.

³²虽然经历了这一切，他们仍然犯罪；尽管看见这些奇事，他们仍不相信。

³² با وجود همهٔ اینها، آنها دست از گناه نکشیدند و با آن که آن‌همه معجزات را دیدند، اعتماد نکردند.

³³所以　神使他们的日子在虚空中消逝，使他们的岁月在惊恐中完结。

³³ بنابراین خداوند عمرشان را کوتاه، و روزگارشان را با ترس و لرز همراه نمود.

³⁴　神击杀他们的时候，他们就寻求他；他们回转过来，切切求问　神。

³⁴ هرگاه تعدادی از آنها را می‌کشت، بقیّه به سوی او بازگشت می‌نمودند و از صمیم دل توبه می‌کردند.

³⁵他们也想起　神是他们的磐石，至高的　神是他们的救赎主。

³⁵ آنها به یاد می‌آوردند که خدا پشت و پناه آنهاست و پروردگار متعال، رهانندهٔ ایشان است.

³⁶但他们仍然用口欺骗他，用舌头向他说谎。

³⁶ امّا حرفهای آنها همه دروغ بود و از روی راستی و صفا حرف نمی‌زدند.

³⁷他们的心对他不坚定，也不忠于和他所立的约。

³⁷ دلهایشان با خدا راست نبود و به پیمان خود با خدا وفا نکردند.

³⁸他却有怜悯，赦免罪孽，没有把他们灭绝，并且多次抑制自己的怒气，没有完全宣泄他的烈怒。

³⁸ امّا خدا با رحمت خود گناهانشان را بخشید و آنها را نابود نکرد. او بارها خشمگین شد امّا خشم خود را فرو نشانید.

³⁹他顾念他们不过是人，是一阵吹去不再返回的风。

³⁹ او به یاد آورد که آنها انسان فانی هستند و مانند بادی هستند که فقط لحظه‌ای می‌وزد و دیگر بر نمی‌گردد.

⁴⁰他们多少次在旷野悖逆他，在沙漠使他担忧；

⁴⁰ آنها بارها در بیابان در مقابل او سرکشی کردند و او را رنجاندند.

⁴¹他们再三试探　神，使以色列的圣者忧伤。

⁴¹ آنها بارها او را آزمایش کردند و خدای مقدّس اسرائیل را آزردند.

⁴²他们忘记了他的能力，就是他救赎他们脱离敌人的日子，

⁴² قدرت عظیم او را فراموش کردند، و روزی که او آنها را از دست دشمنانشان آزاد کرد، به یاد نیاوردند،

⁴³他怎样在埃及显神迹，在琐安的田野行奇事。

⁴³ زمانی که او قدرت عظیم خود را با معجزات و عجایب، بر منطقهٔ صوعن در سرزمین مصر آشکار کرد.

⁴⁴他把他们的江河都变为血，使他们不能喝河流的水。

⁴⁴ آب رود‏ها را به خون تبدیل کرد، طوری که مصریان آب برای خوردن نداشتند.

⁴⁵他使成群的苍蝇到他们中间来，吞吃他们；又使青蛙来毁灭他们。

⁴⁵ و انواع پشه‌ها را فرستاد تا آنها را بگزند و قورباغه‏‌هایی که آنها را هلاک می‌کردند.

⁴⁶他把他们的农产交给蚱蜢，把他们辛劳的收获交给蝗虫。

⁴⁶ کِشت و زراعتشان را و محصول زحماتشان را خوراک ملخها ساخت.

⁴⁷他用冰雹摧毁他们的葡萄树，用严霜冻坏他们的桑树。

⁴⁷ تاکستانهای ایشان را به وسیلهٔ تگرگ و درختان انجیرشان را با سرما از بین برد.

⁴⁸又把他们的牲畜交给冰雹，把他们的群畜交给闪电。

⁴⁸ رمه‏‌ها و گلّه‏‌هایشان را با تگرگ و رعد و برق نابود کرد.

⁴⁹他使猛烈的怒气、忿怒、愤恨、患难，好像一群降灾的使者，临到他们中间。

⁴⁹ او خشم هولناک و غضب خود را مانند فرشتگان مرگ فرستاد. تا ایشان را به اضطرابی عظیم گرفتار سازد.

⁵⁰他为自己的怒气修平了路，不惜使他们死亡，把他们的性命交给瘟疫。

⁵⁰ او از خشم خود دست نکشید، بلکه بلایی فرستاد و آنان را هلاک نمود.

⁵¹他在埃及击杀了所有的长子，在含的帐棚中击杀了他们强壮时生的头胎子。

⁵¹ تمام پسران نخستزادهٔ مصریان را هلاک کرد.

⁵²他却把自己的子民领出来好像领羊群，在旷野引导他们像引导群畜一样。

⁵² آنگاه قوم خود را مانند یک شبان راهنمایی کرد و آنان را در بیابان هدایت نمود.

⁵³他带领他们平平安安地走过去，所以他们不惧怕；海却淹没了他们的仇敌。

⁵³ او آنان را در امنیّت رهبری کرد و آنها هیچ ترسی نداشتند. امّا دریا، دشمنان ایشان را غرق نمود.

⁵⁴他领他们进入自己圣地的境界，到他右手所得的这山地。

⁵⁴ او آنها را به سرزمین مقدّس خود، بر کوهی که خود آن را تسخیر نموده بود، آورد.

⁵⁵他在他们面前把外族人赶出去，用绳子量地，分给他们作为产业，又使以色列众支派的人居住在自己的帐棚里。

⁵⁵ ساکنان آنجا را در مقابل چشمان آنان بیرون راند و سرزمینشان را بین طایفه‌های اسرائیل تقسیم کرد و به عنوان مِلکیّت به آنها بخشید.

⁵⁶但他们仍然试探和悖逆至高的　神，不谨守他的法则。

⁵⁶ امّا آنها بار دیگر طغیان کردند و خدای متعال را امتحان نمودند و دستورات او را اطاعت نکردند.

⁵⁷他们背信不忠，像他们的列祖一样；他们改变了，如同不可靠的弓。

⁵⁷ مانند نیاکان خود به راه کج رفتند، و همچون کمان کج غیر قابل اعتماد شدند.

⁵⁸因他们的邱坛，惹起他的怒气，因他们雕刻的偶像，激起他的愤恨。

⁵⁸ با ساختن پرستشگاهها و پرستش بُتها و خدایان غیر، آتش خشم او را برافروختند.

⁵⁹　神听见就大怒，完全弃绝了以色列。

⁵⁹ چون خدا آن وضع را دید به خشم آمد و قوم اسرائیل را از حضور خود راند.

⁶⁰他丢弃了在示罗的居所，就是他在世人中间居住的帐棚。

⁶⁰ خیمهٔ شیلوه را -‌که جای سکونت او با آدمیان بود- ترک کرد.

⁶¹他又把象征他权能的约柜交给人掳去，把他的荣美交在敌人的手里，

⁶¹ به دشمنان فرصت داد تا صندوق پیمان را که نشانهٔ قدرت و جلال او بود، به یغما ببرند.

⁶²并且把自己的子民交给刀剑，向自己的产业大发烈怒。

⁶² او از قوم خود خشمگین شد و آنان را به شمشیر دشمنانشان سپرد.

⁶³他们的青年被火吞灭，他们的少女也听不见结婚的喜歌。

⁶³ جوانانشان در آتش جنگ سوختند و دختران جوان بی‌شوهر ماندند.

⁶⁴他们的祭司倒在刀下，他们的寡妇却不能哀哭。

⁶⁴ کاهنانشان با شمشیر به قتل رسیدند و بیوه‌های ایشان اجازهٔ ماتم و عزاداری نداشتند.

⁶⁵那时主好像从睡眠中醒过来，如同勇士酒后清醒一样。

⁶⁵ سرانجام، خداوند مانند کسی‌که از خواب بیدار شود و مانند پهلوانی سرخوش از شراب، برخاست.

⁶⁶他击退了他的敌人，使他们永远蒙羞受辱。

⁶⁶ دشمنان خود را به عقب راند و برای همیشه خجل و رسوا ساخت.

⁶⁷他弃绝约瑟的帐棚，不拣选以法莲支派，

⁶⁷ خانوادهٔ یوسف را رد کرد و طایفهٔ افرایم را نپذیرفت،

⁶⁸却拣选了犹大支派，他所爱的锡安山。

⁶⁸ بلکه طایفهٔ یهودا را، و کوه صهیون را که دوست می‌داشت، برگزید.

⁶⁹他建造了自己的圣所好像在高天之上，又像他所建立永存的大地。

⁶⁹ در آنجا معبد بزرگ خود را که چون آسمان و زمین استوار و پایدار است، برپا نمود.

⁷⁰他拣选了自己的仆人大卫，把他从羊圈中召出来；

⁷⁰ بندهٔ خود داوود را برگزید، او را از چراگاه گوسفندان بیرون آورد،

⁷¹他领他出来，使他不再跟着那些母羊，却要牧养他的子民雅各，和他的产业以色列。

⁷¹ جایی که گوسفندان پدرش را شبانی می‌کرد، تا شبان قوم او، یعنی بنی‌اسرائیل باشد. داوود نیز از صمیم دل و با کاردانی، پیشوایی آنها را به عهده گرفت.

⁷²于是大卫以正直的心牧养他们，灵巧地引导他们。

⁷² داوود نیز از صمیم دل و با کاردانی، پیشوایی آنها را به عهده گرفت.