¹亚萨的诗。　神啊！外族人侵入你的产业，污秽了你的圣殿，使耶路撒冷成为废墟。（本节在《马索拉抄本》包括细字标题）

¹ خدایا، امّتها به سرزمین تو داخل شده، معبد مقدّس تو را بی‌حرمت ساخته و اورشلیم را به ویرانه‌ای تبدیل نمودند.

²他们把你仆人的尸首，给空中的飞鸟啄食；把你圣民的肉，给地上的野兽吞噬。

² جنازه‌های بندگان تو را خوراک مرغان هوا ساختند و گوشت بدن خادمان تو را به حیوانات وحشی دادند.

³他们在耶路撒冷的周围把圣民的血像水一般倒出，没有人埋葬他们。

³ خونشان را مانند آب در اطراف اورشلیم پاشیدند و کسی باقی نماند که آنها را به خاک بسپارد.

⁴我们成为邻国羞辱的对象，成为四周的人嗤笑和讥刺的目标。

⁴ در مقابل همسایگان خود، خوار و ذلیل گشته‏‌ایم و آنها ما را مسخره می‌کنند.

⁵耶和华啊！要到几时呢？你要永远怀怒吗？你的愤恨要像火焚烧吗？

⁵ خداوندا، آیا برای همیشه با ما خشمگین خواهی بود؟ آیا خشم تو ما را همچون آتش خواهد سوزانید؟

⁶愿你把你的烈怒，倾倒在不认识你的外族人，和不求告你名的列国身上。

⁶ خشم خود را بر سر ملّتهایی که تو را نمی‌شناسند و مردمی که تو را نمی‌پرستند بریز.

⁷因为他们吞吃了雅各，使他的住处荒凉。

⁷ چون آنها بودند که قوم تو را کشتند و سرزمین تو را ویران کردند.

⁸求你不要记住我们祖先的罪孽；愿你的怜悯快快临到我们，因为我们落到极卑微的地步。

⁸ ما را به‌خاطر گناهان اجدادمان مجازات نکن. اینک بر ما رحم کن، زیرا که ما امید خود را از دست داده‌ایم.

⁹拯救我们的　神啊！求你因你名的荣耀帮助我们；为你名的缘故，搭救我们，赦免我们的罪。

⁹ خدایا، به‌خاطر حرمت نام خود، ما را کمک کن، ما را نجات بده و گناهان ما را بیامرز.

¹⁰为什么容外族人说：“他们的　神在哪里呢？”愿我们亲眼看见你在列邦中，使人知道你要为你仆人所流的血伸冤。

¹⁰ چرا باید قومهای خدا نشناس از ما بپرسند: «خدای شما کجاست؟» بگذار وقتی‌که تو قومها را به‌خاطر ریختن خون بندگانت مجازات می‌کنی، ما به چشم خود ببینیم.

¹¹愿被囚的人的唉哼，达到你面前；愿你用你的大能，使那些已定死罪的人可以存留。

¹¹ به نالهٔ زندانیان گوش بده و با قدرت خود آنهایی را که محکوم به مرگ هستند، آزاد کن.

¹²主啊！愿你把我们邻国羞辱你的羞辱，七倍归还在他们身上。

¹² کسانی که تو را بی‌حرمت می‌کنند، هفت برابر مجازات کن. آنگاه ما که قوم تو و گوسفندان چراگاه تو هستیم همیشه سپاسگزار تو خواهیم بود و تا ابد تو را پرستش خواهیم نمود.

¹³这样，我们作你的子民，作你牧场上的羊的，要永远称谢你；我们要世世代代述说你可称颂的事。

¹³ آنگاه ما که قوم تو و گوسفندان چراگاه تو هستیم همیشه سپاسگزار تو خواهیم بود و تا ابد تو را پرستش خواهیم نمود.