1神人摩西的祈祷。主啊！你世世代代作我们的居所。（本节在《马索拉抄本》包括细字标题）
1
خداوندا، تو همیشه پناهگاه ما بودهای.
2群山尚未生出，大地和世界你未曾造成，从永远到永远，你是 神。
2
پیش از آن که کوهها را بیافرینی
و زمین و جهان را به وجود آوری،
از ازل خدا بودهای
و تا ابد خدا خواهی بود.
3你使人归回尘土，说：“世人哪！你们要归回尘土。”
3
تو آدمیان را به خاک برمیگردانی و میگویی:
«ای فرزندان آدم به خاک بازگردید.»
4在你看来，千年好像刚过去了的昨天，又像夜里的一更。
4
هزاران سال در نظر تو مانند یک روز است،
مانند دیروز که گذشته است
و مانند پاسی از شب.
5你使世人消逝，像被洪水冲去；他们好像睡了一觉；他们又像在早晨生长的草，
5
تو ما را مانند توفان از جا میکنی،
زندگی ما مانند یک خواب است،
مثل گیاهی که صبحگاهان میروید،
6早晨发芽生长，晚上就凋萎枯干。
6
صبحگاهان میروید
و شب هنگام از بین میرود.
7我们因你的怒气而消灭，因你的烈怒而惊恐。
7
با غضب تو از بین میرویم
و خشم تو ما را به وحشت میاندازد.
8你把我们的罪孽摆在你面前，把我们的隐恶摆在你脸光之中。
8
گناهان ما را در حضور خود گذاشتهای
و خطاهای پنهانی ما نزد تو آشکار است.
9我们一生的日子都在你的震怒中消逝，我们度尽的年岁好像一声叹息。
9
غضب تو عمر ما را کوتاه میسازد
و مانند خیالی به آن خاتمه میدهد.
10我们一生的年日是七十岁，如果强壮，可到八十岁，但其中可夸耀的，不过是劳苦愁烦；我们的年日转眼即逝，我们也如飞而去了。
10
دوران عمر ما هفتاد سال است
و یا اگر قویتر باشیم، ممکن است هشتاد سال زندگی کنیم،
امّا همهٔ دوران زندگی ما آمیخته با رنج و زحمت است
و بزودی به سر میرسد و فنا میشویم.
11谁晓得你怒气的威力，谁按着你该受的敬畏晓得你的忿怒呢？
11
چه کسی میتواند میزان خشم تو را بداند؟
چه کسی میداند که از غضب تو چقدر باید ترسید؟
12求你教导我们怎样数算自己的日子，好使我们得着智慧的心。
12
به ما تعلیم بده تا بدانیم که دوران عمر ما چقدر کوتاه است،
تا شاید عاقل شویم.
13耶和华啊！要到几时呢？求你回心转意，求你怜恤你的仆人。
13
خداوندا، خشم تو چقدر طول خواهد کشید؟
بر بندگان خود رحم فرما.
14求你使我们早晨饱尝你的慈爱，好使我们一生一世欢呼喜乐。
14
صبحگاهان دلهای ما را از محبّت پایدار خود لبریز گردان
تا عمر خود را با سرود و شادی به سر بریم.
15你使我们受苦和遭难的年日有多久，求你使我们喜乐的日子也有多久。
15
به اندازهٔ روزهایی كه غم نصیب ما کردی،
اکنون ما را شادمان ساز.
16愿你的作为向你的仆人彰显，愿你的威严向他们的子孙显明。
16
تا بندگانت کارهای عجیب تو را مشاهده کنند
و فرزندان ما قدرت عظیم تو را ببینند.
رحمت و لطف تو، ای خدای ما، نصیب ما باد
و خدا ما را در تمام كارهایمان برکت دهد!
17愿主我们的 神的恩慈临到我们身上；愿你为我们的缘故，坚立我们手所作的工；我们手所作的工，愿你坚立。
17
رحمت و لطف تو، ای خدای ما، نصیب ما باد
و خدا ما را در تمام كارهایمان برکت دهد!