1 神为什么要定人的罪
1Ang aking kaluluwa ay nalulunos sa aking buhay; aking palalayain ang aking daing; ako'y magsasalita sa kapaitan ng aking kaluluwa.
2我要对 神说：不要定我有罪，请告诉我你为什么与我相争。
2Sasabihin ko sa Dios: Huwag mo akong hatulan; ipakilala mo sa akin kung bakit nakikipagtalo ka sa akin.
3压迫无辜，又弃绝你手所作的，却喜悦恶人的计谋，你都以为美吗？
3Mabuti ba sa iyo na ikaw ay mamighati, na iyong itakuwil ang gawa ng iyong mga kaaway, at iyong pasilangin ang payo ng masama?
4你的眼不是肉眼，你观看不像人观看，
4Ikaw ba'y may mga matang laman, o nakakakita ka bang gaya ng pagkakita ng tao?
5你的日子不如人的日子，你的年岁不像人的年岁，
5Ang iyo bang mga kaarawan ay gaya ng mga kaarawan ng tao, o ang iyong mga taon ay gaya ng mga kaarawan ng tao,
6以致你追究我的罪孽，细察我的罪过吗？
6Upang ikaw ay magsiyasat ng aking kasamaan, at magusisa ng aking kasalanan,
7你知道我并没有罪，但没有人能救我脱离你的手。
7Bagaman iyong nalalaman na ako'y hindi masama; at walang makapagliligtas sa iyong kamay?
8你的手塑我造我，但一转过来你就要毁灭我。
8Ang iyong mga kamay ang siyang lumalang at nagbigay anyo sa akin sa buong palibot; gayon ma'y pinahihirapan mo ako.
9求你记念你造我如抟泥，你还要使我归于尘土吗？
9Iyong alalahanin, isinasamo ko sa iyo, na ako'y iyong binigyang anyo na gaya ng putik; at iuuwi mo ba ako uli sa pagkaalabok?
10你不是把我倒出来像倒奶，又使我凝结像乳酪凝固吗？
10Hindi mo ba ako ibinuhos na parang gatas, at binuo mo akong parang keso?
11你以皮肉为衣给我穿上，以筋骨接络我；
11Ako'y binihisan mo ng balat at laman, at sinugpong mo ako ng mga buto at mga litid.
12你赐我生命，又向我施慈爱，你的眷顾保守我的心灵。
12Ako'y pinagkalooban mo ng buhay at kagandahang-loob, at pinamalagi ang aking diwa ng iyong pagdalaw.
13要人受苦，不如夭折这些事你都藏在你的心里，我知道这是你的旨意。
13Gayon ma'y ang mga bagay na ito ay iyong ikinubli sa iyong puso; talastas ko na ito'y sa iyo:
14我若犯罪，你就鉴察，绝不赦免我的罪孽；
14Kung ako'y magkasala, iyo nga akong tinatandaan, at hindi mo ako patatawarin sa aking kasamaan.
15我若有罪，就有祸了；我若有理，也不敢抬头，饱尝羞辱，看看自己的苦难。
15Kung ako'y maging masama, sa aba ko; at kung ako'y maging matuwid, hindi ko man itataas ang aking ulo; yamang puspos ng kakutyaan, at ng pagmamasid niring kadalamhatian.
16我若昂首自得，你就猎我如猎猛狮，又在我身上彰显你惊人的大能。
16At kung ang aking ulo ay mataas, iyong hinuhuli akong parang leon: at napakikita ka uling kagilagilalas sa akin.
17你重新设立见证攻击我，对我加增你的忿怒，派兵轮流攻击我。
17Iyong binabago ang iyong mga pagsaksi laban sa akin, at dinaragdagan mo ang iyong galit sa akin; paninibago at pakikipagbaka ang sumasaakin.
18你为什么使我出母胎呢？我不如死去，无人得见我，
18Bakit mo nga ako inilabas mula sa bahay-bata? Napatid sana ang aking hininga, at wala nang matang nakakita pa sa akin.
19这样，就像从来没有我一样，一出母腹就被送入坟墓。
19Ako sana'y naging parang hindi nabuhay; nadala sana ako mula sa bahay-bata hanggang sa libingan,
20我的日子不是很少吗？请住手，转离我，使我在往黑暗死荫之地以先，
20Hindi ba kaunti ang aking mga araw? paglikatin mo nga, at ako'y iyong bayaan, upang ako'y maginhawahan ng kaunti,
21在去而不返之前，可以喜乐片刻；
21Bago ako manaw doon na hindi ako babalik, sa lupain ng kadiliman at ng lilim ng kamatayan;
22那地黑暗，如死荫的幽暗，毫无秩序，即使有光也像幽暗。”
22Ang lupain na dilim, na gaya ng salimuot na kadiliman; lupain ng lilim ng kamatayan, na walang anomang ayos, at doon sa ang liwanag ay gaya ng salimuot na kadiliman.