¹　神的智慧与能力

¹Nang magkagayo'y sumagot si Job, at nagsabi,

²“我实在知道是这样，但是，人在　神面前怎能算为公义呢？

²Sa katotohanan ay nalalaman kong ito'y gayon: nguni't paanong makapaggaganap ang tao sa Dios?

³人若愿意与他辩论，连千分之一也答不出来。

³Kung kalugdan niyang makipagtalo sa kaniya, siya'y hindi makasasagot sa kaniya ng isa sa isang libo.

⁴他心里有智慧，而且有极大的能力，有谁对他刚硬而平安无事呢？

⁴Siya ay pantas sa puso, at may kaya sa kalakasan: sinong nagmatigas laban sa kaniya at guminhawa?

⁵他在怒中移山翻冈；山冈却不知道；

⁵Na siyang naglilipat ng mga bundok, at hindi nila nalalaman, pagka nililiglig niya sa kaniyang pagkagalit.

⁶他使大地震动离开本处，大地的柱子就摇撼；

⁶Na siyang umuuga ng lupa sa kaniyang kinaroroonan, at ang mga haligi nito ay nangayayanig.

⁷他吩咐太阳，太阳就不上升，又封闭众星；

⁷Na siyang naguutos sa araw, at hindi sumisikat; at nagtatakda sa mga bituin.

⁸他独自铺开苍天，步行在海浪之上；

⁸Na nagiisang inuunat ang langit, at tumutungtong sa mga alon ng dagat.

⁹他造北斗与参星，昴星和南方的星座；

⁹Na lumikha sa Oso, sa Orion, at sa mga Pleyade, at sa mga silid ng timugan.

¹⁰他所行的大事无法测度，所行的奇事不可胜数。

¹⁰Na gumagawa ng mga dakilang bagay na di masayod; Oo, mga kamanghamanghang bagay na walang bilang.

¹¹他行过我身边，我却看不见；他掠过去，我竟不觉察。

¹¹Narito, siya'y dumaraan sa siping ko, at hindi ko siya nakikita: siya'y nagpapatuloy rin naman, nguni't hindi ko siya namamataan.

¹²他夺取，谁能拦阻他？谁敢问他：‘你干什么？’

¹²Narito, siya'y nangangagaw sinong makasasansala sa kaniya? Sinong magsasabi sa kaniya: Anong ginagawa mo?

¹³人受苦难不一定因为罪　神必不抑制他的怒气，海怪拉哈伯的助手都俯伏在他以下。

¹³Hindi iuurong ng Dios ang kaniyang galit; ang mga manunulong sa Rahab ay nagsisiyukod sa ilalim niya.

¹⁴何况我呢？我怎敢回答他，措辞与他辩论呢？

¹⁴Gaano pa nga kaya kaliit ang maisasagot ko sa kaniya, at mapipiling aking mga salita na maimamatuwid ko sa kaniya?

¹⁵即使我有理，也不敢回答，只向那审判我的求怜悯；

¹⁵Na kahiman ako'y matuwid, gayon may hindi ako sasagot sa kaniya; ako'y mamamanhik sa aking hukom.

¹⁶即使我呼求，他也回答我，我还是不信他会垂听我的声音。

¹⁶Kung ako'y tumawag, at siya'y sumagot sa akin; gayon ma'y hindi ako maniniwala na kaniyang dininig ang aking tinig.

¹⁷他用暴风伤害我，无缘无故加添我的创伤。

¹⁷Sapagka't ako'y ginigiba niya sa pamamagitan ng isang bagyo, at pinararami ang aking mga sugat ng walang kadahilanan.

¹⁸他不让我喘一口气，却使我饱尝苦楚。

¹⁸Hindi niya ako tutulutang ako'y huminga, nguni't nililipos niya ako ng hirap.

¹⁹若论力量，他多么强大，若论诉讼，他说：‘谁能把我传来？’

¹⁹Kung kami ay magsalita tungkol sa kalakasan, narito, siya'y may kapangyarihan! At kung sa kahatulan, sino, sinasabi niya ay magtatakda sa akin ng panahon?

²⁰即使我有理，我的口还是定我有罪；即使我完全，我的口还是判我乖谬。

²⁰Kahiman ako'y matuwid, ang aking sariling bibig ay hahatol sa akin: kahiman ako'y sakdal patototohanan niya akong masama.

²¹我虽然完全，却不顾我自己，倒厌恶我的生命。

²¹Ako'y sakdal; hindi ko talos ang aking sarili; aking niwalang kabuluhan ang aking buhay.

²²所以我说，善恶都是一样，完全人和恶人，他都灭尽。

²²Lahat ay isa; kaya't aking sinasabi: kaniyang ginigiba ang sakdal at ang masama.

²³灾祸忽然把人杀害的时候，他就必嘲笑无辜人的遭遇。

²³Kung ang panghampas ay pumapatay na bigla, tatawanan niya ang paglilitis sa mga walang sala.

²⁴全世界交在恶人的手中，他蒙蔽世上审判官的脸，如果不是他，那么是谁呢？

²⁴Ang lupa ay nabigay sa kamay ng masama: kaniyang tinatakpan ang mga mukha ng mga hukom nito; kung hindi siya, sino nga?

²⁵我的日子过得比信差还快，飞快逝去，不见福乐。

²⁵Ngayo'y ang mga kaarawan ko ay matulin kay sa isang sugo: dumadaang matulin, walang nakikitang mabuti.

²⁶我的日子消逝有如快船，好像俯冲猛扑食物的鹰。

²⁶Sila'y nagsisidaang parang mga matuling sasakyan: parang agila na dumadagit ng huli.

²⁷我若说：‘我要忘记我的苦情，要除去愁容，面露喜乐。’

²⁷Kung aking sabihin: Aking kalilimutan ang aking daing, aking papawiin ang aking malungkot na mukha, at magpapakasaya ako:

²⁸我就惧怕我的一切痛苦，因为我知道你必不以我为无辜。

²⁸Ako'y natatakot sa lahat kong kapanglawan, talastas ko na hindi mo aariin akong walang sala.

²⁹我既然被定为有罪，又何必徒然劳苦呢？

²⁹Ako'y mahahatulan; bakit nga ako gagawa ng walang kabuluhan?

³⁰我若用雪水洗净我的身，又用碱水洁净我的手，

³⁰Kung ako'y maligo ng nieveng tubig, at gawin ko ang aking mga kamay na napakalinis;

³¹你还是把我扔入坑中，连我的衣服也憎恶我。

³¹Gayon ma'y itutulak mo ako sa hukay, at kayayamutan ako ng aking mga sariling kasuutan.

³²他不像我是个人，使我可以答他，让我们一起对簿公堂。

³²Sapagka't siya'y hindi tao, na gaya ko, na sasagot ako sa kaniya, na tayo'y pumasok kapuwa sa kahatulan,

³³我俩之间并没有仲裁者，能够按手在我们双方身上。

³³Walang hukom sa pagitan natin, na makapaglagay ng kaniyang kamay sa ating dalawa.

³⁴愿他使他的刑杖离开我，愿他可畏的威严不惊吓我，

³⁴Ihiwalay niya sa akin ang kaniyang tungkod, at huwag akong takutin ng kaniyang pangilabot:

³⁵我就说话，也不怕他，因为我本身并不是这种人。”

³⁵Kung magkagayo'y magsasalita ako, at hindi matatakot sa kaniya; sapagka't hindi gayon ako sa aking sarili.