1Sing aloud unto God our strength: make a joyful noise unto the God of Jacob.
1[] <<Εις τον πρωτον μουσικον, επι Γιττιθ. Ψαλμος του Ασαφ.>> Ψαλατε εν ευφροσυνη εις τον Θεον, την δυναμιν ημων· αλαλαξατε εις τον Θεον του Ιακωβ.
2Take a psalm, and bring hither the timbrel, the pleasant harp with the psaltery.
2Υψωσατε ψαλμωδιαν και κρουετε τυμπανον, κιθαραν τερπνην μετα ψαλτηριου.
3Blow up the trumpet in the new moon, in the time appointed, on our solemn feast day.
3Σαλπισατε σαλπιγγα εν νεομηνια, εν καιρω ωρισμενω, εν τη ημερα της εορτης ημων.
4For this was a statute for Israel, and a law of the God of Jacob.
4Διοτι προσταγμα ειναι τουτο εις τον Ισραηλ, νομος του Θεου του Ιακωβ.
5This he ordained in Joseph for a testimony, when he went out through the land of Egypt: where I heard a language that I understood not.
5Εις μαρτυριον διεταξε τουτο εις τον Ιωσηφ, οτε εξηλθε κατα της γης Αιγυπτου· οπου ηκουσα γλωσσαν, την οποιαν δεν εγνωριζον·
6I removed his shoulder from the burden: his hands were delivered from the pots.
6απεμακρυνα απο του φορτιου τον ωμον αυτου· αι χειρες αυτου επαυσαν απο κοφινου·
7Thou calledst in trouble, and I delivered thee; I answered thee in the secret place of thunder: I proved thee at the waters of Meribah. Selah.
7εν καιρω θλιψεως επεκαλεσθης, και σε ελυτρωσα· σοι απεκριθην· απο του αποκρυφου τοπου της βροντης· σε εδοκιμασα εν τοις υδασι της αντιλογιας. Διαψαλμα.
8Hear, O my people, and I will testify unto thee: O Israel, if thou wilt hearken unto me;
8[] Ακουσον, λαε μου, και θελω διαμαρτυρηθη κατα σου· Ισραηλ, εαν μου ακουσης,
9There shall no strange god be in thee; neither shalt thou worship any strange god.
9Ας μη ηναι εις σε θεος ξενος, και μη προσκυνησης θεον αλλοτριον.
10I am the LORD thy God, which brought thee out of the land of Egypt: open thy mouth wide, and I will fill it.
10Εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σου, οστις σε ανηγαγεν εκ γης Αιγυπτου· πλατυνον το στομα σου, και θελω γεμισει αυτο.
11But my people would not hearken to my voice; and Israel would none of me.
11Αλλ' ο λαος μου δεν ηκουσε της φωνης μου, και ο Ισραηλ δεν επροσεξεν εις εμε.
12So I gave them up unto their own hearts' lust: and they walked in their own counsels.
12Δια τουτο παρεδωκα αυτους εις τας επιθυμιας της καρδιας αυτων· και περιεπατησαν εν ταις βουλαις αυτων.
13Oh that my people had hearkened unto me, and Israel had walked in my ways!
13Ειθε να μου ηκουεν ο λαος μου, και ο Ισραηλ να περιεπατει εις τας οδους μου·
14I should soon have subdued their enemies, and turned my hand against their adversaries.
14παραυτα ηθελον καταβαλει τους εχθρους αυτων, και κατα των θλιβοντων αυτους ηθελον στρεψει την χειρα μου.
15The haters of the LORD should have submitted themselves unto him: but their time should have endured for ever.
15Οι μισουντες τον Κυριον ηθελον αποτυχει εναντιον αυτου, ο δε καιρος εκεινων ηθελε διαμενει παντοτε·
16He should have fed them also with the finest of the wheat: and with honey out of the rock should I have satisfied thee.
16και ηθελε θρεψει αυτους με το παχος του σιτου, και με μελι εκ πετρας ηθελον σε χορτασει.