¹Lo, mine eye hath seen all this, mine ear hath heard and understood it.

¹‹‹İşte, gözlerim her şeyi gördü,Kulağım duydu, anladı.

²What ye know, the same do I know also: I am not inferior unto you.

²Sizin bildiğinizi ben de biliyorum,Sizden aşağı kalmam.

³Surely I would speak to the Almighty, and I desire to reason with God.

³Ama ben Her Şeye Gücü Yetenle konuşmak,Davamı Tanrıyla tartışmak istiyorum.

⁴But ye are forgers of lies, ye are all physicians of no value.

⁴Sizlerse yalan düzüyorsunuz,Hepiniz değersiz hekimlersiniz.

⁵O that ye would altogether hold your peace! and it should be your wisdom.

⁵Keşke büsbütün sussanız!Sizin için bilgelik olurdu bu.

⁶Hear now my reasoning, and hearken to the pleadings of my lips.

⁶Şimdi davamı dinleyin,Yakınmama kulak verin.

⁷Will ye speak wickedly for God? and talk deceitfully for him?

⁷Tanrı adına haksızlık mı edeceksiniz?Onun adına yalan mı söyleyeceksiniz?

⁸Will ye accept his person? will ye contend for God?

⁸Onun tarafını mı tutacaksınız?Tanrının davasını mı savunacaksınız?

⁹Is it good that he should search you out? or as one man mocketh another, do ye so mock him?

⁹Sizi sorguya çekerse, iyi mi olur?İnsanları aldattığınız gibi Onu da mı aldatacaksınız?

¹⁰He will surely reprove you, if ye do secretly accept persons.

¹⁰Gizlice Onun tarafını tutarsanız,Kuşkusuz sizi azarlar.

¹¹Shall not his excellency make you afraid? and his dread fall upon you?

¹¹Onun görkemi sizi yıldırmaz mı?Dehşeti üzerinize düşmez mi?

¹²Your remembrances are like unto ashes, your bodies to bodies of clay.

¹²Anlattıklarınız kül kadar değersizdir,Savunduklarınızsa çamurdan farksız.

¹³Hold your peace, let me alone, that I may speak, and let come on me what will.

¹³‹‹Susun, bırakın ben konuşayım,Başıma ne gelirse gelsin.

¹⁴Wherefore do I take my flesh in my teeth, and put my life in mine hand?

¹⁴Hayatım tehlikeye girecekse girsin,Canım zora düşecekse düşsün.

¹⁵Though he slay me, yet will I trust in him: but I will maintain mine own ways before him.

¹⁵Beni öldürecek, umudum kalmadıfç,Hiç olmazsa yürüdüğüm yolun doğruluğunu yüzüne karşı savunayım. bile Ona güvenim sarsılmaz.››

¹⁶He also shall be my salvation: for an hypocrite shall not come before him.

¹⁶Aslında bu benim kurtuluşum olacak,Çünkü tanrısız bir adam Onun karşısına çıkamaz.

¹⁷Hear diligently my speech, and my declaration with your ears.

¹⁷Sözlerimi iyi dinleyin,Kulaklarınızdan çıkmasın söyleyeceklerim.

¹⁸Behold now, I have ordered my cause; I know that I shall be justified.

¹⁸İşte davamı hazırladım,Haklı çıkacağımı biliyorum.

¹⁹Who is he that will plead with me? for now, if I hold my tongue, I shall give up the ghost.

¹⁹Kim suçlayacak beni?Biri varsa susar, son soluğumu veririm.

²⁰Only do not two things unto me: then will I not hide myself from thee.

²⁰‹‹Yalnız şu iki şeyi lütfet, Tanrım,O zaman kendimi senden gizlemeyeceğim:

²¹Withdraw thine hand far from me: and let not thy dread make me afraid.

²¹Elini üstümden çekVe dehşetinle beni yıldırma.

²²Then call thou, and I will answer: or let me speak, and answer thou me.

²²Sonra beni çağır, yanıtlayayım,Ya da bırak ben konuşayım, sen yanıtla.

²³How many are mine iniquities and sins? make me to know my transgression and my sin.

²³Suçlarım, günahlarım ne kadar?Bana suçumu, günahımı göster.

²⁴Wherefore hidest thou thy face, and holdest me for thine enemy?

²⁴Niçin yüzünü gizliyorsun,Beni düşman gibi görüyorsun? çağrıştırıyor, bu yolla bir söz sanatı yapılmış.

²⁵Wilt thou break a leaf driven to and fro? and wilt thou pursue the dry stubble?

²⁵Rüzgarın sürüklediği yaprağa dönmüşüm,Beni mi korkutacaksın?Kuru samanı mı kovalayacaksın?

²⁶For thou writest bitter things against me, and makest me to possess the iniquities of my youth.

²⁶Çünkü hakkımda acı şeyler yazıyor,Gençliğimde işlediğim günahları bana miras veriyorsun.

²⁷Thou puttest my feet also in the stocks, and lookest narrowly unto all my paths; thou settest a print upon the heels of my feet.

²⁷Ayaklarımı tomruğa vuruyor,Yollarımı gözetliyor,İzimi sürüyorsun.

²⁸And he, as a rotten thing, consumeth, as a garment that is moth eaten.

²⁸‹‹Oysa insan telef olmuş, çürük bir şey,Güve yemiş giysi gibidir.