¹Then answered Eliphaz the Temanite, and said,

¹Temanlı Elifaz şöyle yanıtladı:

²Should a wise man utter vain knowledge, and fill his belly with the east wind?

²‹‹Bilge kişi boş sözlerle yanıtlar mı,Karnını doğu rüzgarıyla doldurur mu?

³Should he reason with unprofitable talk? or with speeches wherewith he can do no good?

³Boş sözlerle tartışır,Yararsız söylevler verir mi?

⁴Yea, thou castest off fear, and restrainest prayer before God.

⁴Tanrı korkusunu bile ortadan kaldırıyor,Tanrının huzurunda düşünmeyi engelliyorsun.

⁵For thy mouth uttereth thine iniquity, and thou choosest the tongue of the crafty.

⁵Çünkü suçun ağzını kışkırtıyor,Hilekârların diliyle konuşuyorsun.

⁶Thine own mouth condemneth thee, and not I: yea, thine own lips testify against thee.

⁶Kendi ağzın seni suçluyor, ben değil,Dudakların sana karşı tanıklık ediyor.

⁷Art thou the first man that was born? or wast thou made before the hills?

⁷‹‹İlk doğan insan sen misin?Yoksa dağlardan önce mi var oldun?

⁸Hast thou heard the secret of God? and dost thou restrain wisdom to thyself?

⁸Tanrının sırrını mı dinledin de,Yalnız kendini bilge görüyorsun?

⁹What knowest thou, that we know not? what understandest thou, which is not in us?

⁹Senin bildiğin ne ki, biz bilmeyelim?Senin anladığın ne ki, bizde olmasın?

¹⁰With us are both the grayheaded and very aged men, much elder than thy father.

¹⁰Bizde ak saçlı da yaşlı da var,Babandan bile yaşlı.

¹¹Are the consolations of God small with thee? is there any secret thing with thee?

¹¹Az mı geliyor Tanrının avutması sana,Söylediği yumuşak sözler?

¹²Why doth thine heart carry thee away? and what do thy eyes wink at,

¹²Niçin yüreğin seni sürüklüyor,Gözlerin parıldıyor,

¹³That thou turnest thy spirit against God, and lettest such words go out of thy mouth?

¹³Tanrıya öfkeni gösteriyorsun,Ağzından böyle sözler dökülüyor?

¹⁴What is man, that he should be clean? and he which is born of a woman, that he should be righteous?

¹⁴‹‹İnsan gerçekten temiz olabilir mi?Kadından doğan biri doğru olabilir mi?

¹⁵Behold, he putteth no trust in his saints; yea, the heavens are not clean in his sight.

¹⁵Tanrı meleklerine güvenmiyorsa,Gökler bile Onun gözünde temiz değilse,

¹⁶How much more abominable and filthy is man, which drinketh iniquity like water?

¹⁶Haksızlığı su gibi içenİğrenç, bozuk insana mı güvenecek?

¹⁷I will shew thee, hear me; and that which I have seen I will declare;

¹⁷‹‹Dinle beni, sana açıklayayım,Gördüğümü anlatayım,

¹⁸Which wise men have told from their fathers, and have not hid it:

¹⁸Bilgelerin atalarından öğrenip bildirdiği,Gizlemediği gerçekleri;

¹⁹Unto whom alone the earth was given, and no stranger passed among them.

¹⁹O atalar ki, ülke yalnız onlara verilmişti,Aralarına henüz yabancı girmemişti.

²⁰The wicked man travaileth with pain all his days, and the number of years is hidden to the oppressor.

²⁰Kötü insan yaşamı boyunca kıvranır,Zorbaya ayrılan yıllar sayılıdır.

²¹A dreadful sound is in his ears: in prosperity the destroyer shall come upon him.

²¹Dehşet sesleri kulağından eksilmez,Esenlik içindeyken soyguncunun saldırısına uğrar.

²²He believeth not that he shall return out of darkness, and he is waited for of the sword.

²²Karanlıktan kurtulabileceğine inanmaz,Kılıç onu gözler.

²³He wandereth abroad for bread, saying, Where is it? he knoweth that the day of darkness is ready at his hand.

²³‹Nerede?› diyerek ekmek ardınca dolaşır,Karanlık günün yanıbaşında olduğunu bilir.

²⁴Trouble and anguish shall make him afraid; they shall prevail against him, as a king ready to the battle.

²⁴Acı ve sıkıntı onu yıldırır,Savaşa hazır bir kral gibi onu yener.

²⁵For he stretcheth out his hand against God, and strengtheneth himself against the Almighty.

²⁵Çünkü Tanrıya el kaldırmış,Her Şeye Gücü Yetene meydan okumuş,

²⁶He runneth upon him, even on his neck, upon the thick bosses of his bucklers:

²⁶Kalın, yumrulu kalkanıylaOna inatla saldırmıştı.

²⁷Because he covereth his face with his fatness, and maketh collops of fat on his flanks.

²⁷‹‹Yüzü semirdiği,Göbeği yağ bağladığı halde,

²⁸And he dwelleth in desolate cities, and in houses which no man inhabiteth, which are ready to become heaps.

²⁸Yıkılmış kentlerde,Taş yığınına dönmüş oturulmaz evlerde oturacak,

²⁹He shall not be rich, neither shall his substance continue, neither shall he prolong the perfection thereof upon the earth.

²⁹Zengin olmayacak, serveti tükenecek,Malları ülkeye yayılmayacaktır.

³⁰He shall not depart out of darkness; the flame shall dry up his branches, and by the breath of his mouth shall he go away.

³⁰Karanlıktan kaçamayacak,Filizlerini alev kurutacak,Tanrının ağzından çıkan solukla yok olacaktır.

³¹Let not him that is deceived trust in vanity: for vanity shall be his recompence.

³¹Boş şeye güvenerek kendini aldatmasın,Çünkü ödülü boşluk olacaktır.

³²It shall be accomplished before his time, and his branch shall not be green.

³²Gününden önce işi tamamlanacak,Dalı yeşermeyecektir.

³³He shall shake off his unripe grape as the vine, and shall cast off his flower as the olive.

³³Asma gibi koruğunu dökecek,Zeytin ağacı gibi çiçeğini dağıtacaktır.

³⁴For the congregation of hypocrites shall be desolate, and fire shall consume the tabernacles of bribery.

³⁴Çünkü tanrısızlar sürüsü kısır olur,Rüşvetçilerin çadırlarını ateş yakıp yok eder.

³⁵They conceive mischief, and bring forth vanity, and their belly prepareth deceit.

³⁵Fesada gebe kalıp kötülük doğururlar,İçleri yalan doludur.››