¹Then Job answered and said,

¹Eyüp şöyle yanıtladı:

²I have heard many such things: miserable comforters are ye all.

²‹‹Buna benzer çok şey duydum,Oysa siz avutmuyor, sıkıntı veriyorsunuz.

³Shall vain words have an end? or what emboldeneth thee that thou answerest?

³Boş sözleriniz hiç sona ermeyecek mi?Nedir derdiniz, boyuna karşılık veriyorsunuz?

⁴I also could speak as ye do: if your soul were in my soul's stead, I could heap up words against you, and shake mine head at you.

⁴Yerimde siz olsaydınız,Ben de sizin gibi konuşabilirdim;Size karşı güzel sözler dizer,Başımı sallayabilirdim.

⁵But I would strengthen you with my mouth, and the moving of my lips should asswage your grief.

⁵Ağzımdan çıkan sözlerle yüreklendirir,Dudaklarımdan dökülen avutucu sözlerle yatıştırırdım sizi.

⁶Though I speak, my grief is not asswaged: and though I forbear, what am I eased?

⁶‹‹Konuşsam bile acım dinmez,Sussam ne değişir?

⁷But now he hath made me weary: thou hast made desolate all my company.

⁷Ey Tanrı, beni tükettin,Bütün ev halkımı dağıttın.

⁸And thou hast filled me with wrinkles, which is a witness against me: and my leanness rising up in me beareth witness to my face.

⁸Beni sıkıp buruşturdun, bana karşı tanık oldu bu;Zayıflığım kalkmış tanıklık ediyor bana karşı.

⁹He teareth me in his wrath, who hateth me: he gnasheth upon me with his teeth; mine enemy sharpeneth his eyes upon me.

⁹Tanrı öfkeyle saldırıp parçalıyor beni,Dişlerini gıcırdatıyor bana,Düşmanım gözlerini üzerime dikiyor.

¹⁰They have gaped upon me with their mouth; they have smitten me upon the cheek reproachfully; they have gathered themselves together against me.

¹⁰İnsanlar bana dudak büküyor,Aşağılayarak tokat atıyor,Birleşiyorlar bana karşı.

¹¹God hath delivered me to the ungodly, and turned me over into the hands of the wicked.

¹¹Tanrı haksızlara teslim ediyor beni,Kötülerin kucağına atıyor.

¹²I was at ease, but he hath broken me asunder: he hath also taken me by my neck, and shaken me to pieces, and set me up for his mark.

¹²Ben rahat yaşıyordum, ama Tanrı paraladı beni,Boynumdan tutup yere çaldı.Beni hedef yaptı kendine.

¹³His archers compass me round about, he cleaveth my reins asunder, and doth not spare; he poureth out my gall upon the ground.

¹³Okçuları beni kuşatıyor,Acımadan böbreklerimi deşiyor,Ödümü yerlere döküyor.

¹⁴He breaketh me with breach upon breach, he runneth upon me like a giant.

¹⁴Bedenimde gedik üstüne gedik açıyor,Dev gibi üzerime saldırıyor.

¹⁵I have sewed sackcloth upon my skin, and defiled my horn in the dust.

¹⁵‹‹Giymek için çul diktim,Gururumu ayak altına aldım.

¹⁶My face is foul with weeping, and on my eyelids is the shadow of death;

¹⁶Ağlamaktan yüzüm kızardı,Gözlerimin altı morardı.

¹⁷Not for any injustice in mine hands: also my prayer is pure.

¹⁷Yine de ellerim şiddetten uzak,Duam içtendir.

¹⁸O earth, cover not thou my blood, and let my cry have no place.

¹⁸‹‹Ey toprak, kanımı örtme,Feryadım asla dinmesin.

¹⁹Also now, behold, my witness is in heaven, and my record is on high.

¹⁹Daha şimdiden tanığım göklerde,Beni savunan yücelerdedir.

²⁰My friends scorn me: but mine eye poureth out tears unto God.

²⁰Dostlarım benimle eğleniyor,Gözlerim Tanrıya yaş döküyor;

²¹O that one might plead for a man with God, as a man pleadeth for his neighbour!

²¹Tanrı kendisiyle insan arasındaİnsanoğluyla komşusu arasında hak arasın diye.

²²When a few years are come, then I shall go the way whence I shall not return.

²²‹‹Çünkü birkaç yıl sonra,Dönüşü olmayan yolculuğa çıkacağım.