¹My breath is corrupt, my days are extinct, the graves are ready for me.

¹‹‹Yaşama gücüm tükendi, günlerim kısaldı,Mezar gözlüyor beni.

²Are there not mockers with me? and doth not mine eye continue in their provocation?

²Çevremi alaycılar kuşatmış,Gözümü onların aşağılamasıyla açıp kapıyorum.

³Lay down now, put me in a surety with thee; who is he that will strike hands with me?

³‹‹Ey Tanrı, kefilim ol kendine karşı,Başka kim var bana güvence verecek?

⁴For thou hast hid their heart from understanding: therefore shalt thou not exalt them.

⁴Çünkü onların aklını anlayışa kapadın,Bu yüzden onları zafere kavuşturmayacaksın.

⁵He that speaketh flattery to his friends, even the eyes of his children shall fail.

⁵Para için dostlarını satan adamınÇocuklarının gözünün feri söner.

⁶He hath made me also a byword of the people; and aforetime I was as a tabret.

⁶‹‹Tanrı beni insanların diline düşürdü,Yüzüme tükürmekteler.

⁷Mine eye also is dim by reason of sorrow, and all my members are as a shadow.

⁷Kederden gözümün feri söndü,Kollarım bacaklarım çırpı gibi.

⁸Upright men shall be astonied at this, and the innocent shall stir up himself against the hypocrite.

⁸Dürüst insanlar buna şaşıyor,Suçsuzlar tanrısızlara saldırıyor.

⁹The righteous also shall hold on his way, and he that hath clean hands shall be stronger and stronger.

⁹Doğrular kendi yolunu tutuyor,Elleri temiz olanlar gittikçe güçleniyor.

¹⁰But as for you all, do ye return, and come now: for I cannot find one wise man among you.

¹⁰‹‹Ama siz, hepiniz gelin yine deneyin!Aranızda bir bilge bulamayacağım.

¹¹My days are past, my purposes are broken off, even the thoughts of my heart.

¹¹Günlerim geçti, tasarılarım,Dileklerim suya düştü.

¹²They change the night into day: the light is short because of darkness.

¹²Bu insanlar geceyi gündüze çeviriyorlar,Karanlığa ‹Işık yakındır› diyorlar.

¹³If I wait, the grave is mine house: I have made my bed in the darkness.

¹³Ölüler diyarını evim diye gözlüyorsam,Yatağımı karanlığa seriyorsam,

¹⁴I have said to corruption, Thou art my father: to the worm, Thou art my mother, and my sister.

¹⁴Çukura ‹Babam›,Kurda ‹Annem, kızkardeşim› diyorsam,

¹⁵And where is now my hope? as for my hope, who shall see it?

¹⁵Umudum nerede?Kim benim için umut görebilir?

¹⁶They shall go down to the bars of the pit, when our rest together is in the dust.

¹⁶Umut benimle ölüler diyarına mı inecek?Toprağa birlikte mi gireceğiz?››