1Then Job answered and said,
1Eyüp şöyle yanıtladı:
2How long will ye vex my soul, and break me in pieces with words?
2‹‹Ne zamana dek beni üzecek,Sözlerinizle ezeceksiniz?
3These ten times have ye reproached me: ye are not ashamed that ye make yourselves strange to me.
3On kez oldu beni aşağılıyor,Hiç utanmadan saldırıyorsunuz.
4And be it indeed that I have erred, mine error remaineth with myself.
4Yanlış yola sapmışsam,Bu benim suçum.
5If indeed ye will magnify yourselves against me, and plead against me my reproach:
5Kendinizi gerçekten benden üstün görüyor,Utancımı bana karşı kullanıyorsanız,
6Know now that God hath overthrown me, and hath compassed me with his net.
6Bilin ki, Tanrı bana haksızlık yaptı,Beni ağıyla kuşattı.
7Behold, I cry out of wrong, but I am not heard: I cry aloud, but there is no judgment.
7‹‹İşte, ‹Zorbalık bu!› diye haykırıyorum, ama yanıt yok,Yardım için bağırıyorum, ama adalet yok.
8He hath fenced up my way that I cannot pass, and he hath set darkness in my paths.
8Yoluma set çekti, geçemiyorum,Yollarımı karanlığa boğdu.
9He hath stripped me of my glory, and taken the crown from my head.
9Üzerimden onurumu soydu,Başımdaki tacı kaldırdı.
10He hath destroyed me on every side, and I am gone: and mine hope hath he removed like a tree.
10Her yandan yıktı beni, tükendim,Umudumu bir ağaç gibi kökünden söktü.
11He hath also kindled his wrath against me, and he counteth me unto him as one of his enemies.
11Öfkesi bana karşı alev alev yanıyor,Beni hasım sayıyor.
12His troops come together, and raise up their way against me, and encamp round about my tabernacle.
12Orduları üstüme üstüme geliyor,Bana karşı rampalar yapıyor,Çadırımın çevresinde ordugah kuruyorlar.
13He hath put my brethren far from me, and mine acquaintance are verily estranged from me.
13‹‹Kardeşlerimi benden uzaklaştırdı,Tanıdıklarım bana büsbütün yabancılaştı.
14My kinsfolk have failed, and my familiar friends have forgotten me.
14Akrabalarım uğramaz oldu,Yakın dostlarım beni unuttu.
15They that dwell in mine house, and my maids, count me for a stranger: I am an alien in their sight.
15Evimdeki konuklarla hizmetçilerBeni yabancı sayıyor,Garip oldum gözlerinde.
16I called my servant, and he gave me no answer; I intreated him with my mouth.
16Kölemi çağırıyorum, yanıtlamıyor,Dil döksem bile.
17My breath is strange to my wife, though I intreated for the children's sake of mine own body.
17Soluğum karımı tiksindiriyor,Kardeşlerim benden iğreniyor.
18Yea, young children despised me; I arose, and they spake against me.
18Çocuklar bile beni küçümsüyor,Ayağa kalksam benimle eğleniyorlar.
19All my inward friends abhorred me: and they whom I loved are turned against me.
19Bütün yakın dostlarım benden iğreniyor,Sevdiklerim yüz çeviriyor.
20My bone cleaveth to my skin and to my flesh, and I am escaped with the skin of my teeth.
20Bir deri bir kemiğe döndüm,Ölümün eşiğine geldim.
21Have pity upon me, have pity upon me, O ye my friends; for the hand of God hath touched me.
21‹‹Ey dostlarım, acıyın bana, siz acıyın,Çünkü Tanrının eli vurdu bana.
22Why do ye persecute me as God, and are not satisfied with my flesh?
22Neden Tanrı gibi siz de beni kovalıyor,Etime doymuyorsunuz?
23Oh that my words were now written! oh that they were printed in a book!
23‹‹Keşke şimdi sözlerim yazılsa,Kitaba geçseydi,
24That they were graven with an iron pen and lead in the rock for ever!
24Demir kalemle, kurşunlaSonsuza dek kalsın diye kayaya kazılsaydı!
25For I know that my redeemer liveth, and that he shall stand at the latter day upon the earth:
25Oysa ben kurtarıcımın yaşadığını,Sonunda yeryüzüne geleceğini biliyorum.
26And though after my skin worms destroy this body, yet in my flesh shall I see God:
26Derim yok olduktan sonra,Yeni bedenimle Tanrıyı göreceğim.
27Whom I shall see for myself, and mine eyes shall behold, and not another; though my reins be consumed within me.
27Onu kendim göreceğim,Kendi gözlerimle, başkası değil.Yüreğim bayılıyor bağrımda!
28But ye should say, Why persecute we him, seeing the root of the matter is found in me?
28Eğer, ‹Sıkıntının kökü onda olduğu içinOnu kovalım› diyorsanız,
29Be ye afraid of the sword: for wrath bringeth the punishments of the sword, that ye may know there is a judgment.
29Kılıçtan korkmalısınız,Çünkü kılıç cezası öfkeli olur,O zaman adaletin var olduğunu göreceksiniz.››