¹But Job answered and said,

¹Eyüp şöyle yanıtladı:

²Hear diligently my speech, and let this be your consolations.

²‹‹Sözümü dikkatle dinleyin,Bana verdiğiniz avuntu bu olsun.

³Suffer me that I may speak; and after that I have spoken, mock on.

³Bırakın ben de konuşayım,Ben konuştuktan sonra alay edin.

⁴As for me, is my complaint to man? and if it were so, why should not my spirit be troubled?

⁴‹‹Yakınmam insana mı karşı?Niçin sabırsızlanmayayım?

⁵Mark me, and be astonished, and lay your hand upon your mouth.

⁵Bana bakın da şaşın,Elinizi ağzınıza koyun.

⁶Even when I remember I am afraid, and trembling taketh hold on my flesh.

⁶Bunu düşündükçe içimi korku sarıyor,Bedenimi titreme alıyor.

⁷Wherefore do the wicked live, become old, yea, are mighty in power?

⁷Kötüler niçin yaşıyor,Yaşlandıkça güçleri artıyor?

⁸Their seed is established in their sight with them, and their offspring before their eyes.

⁸Çocukları sapasağlam çevrelerinde,Soyları gözlerinin önünde.

⁹Their houses are safe from fear, neither is the rod of God upon them.

⁹Evleri güvenlik içinde, korkudan uzak,Tanrının sopası onlara dokunmuyor.

¹⁰Their bull gendereth, and faileth not; their cow calveth, and casteth not her calf.

¹⁰Boğalarının çiftleşmesi hiç boşa çıkmaz,İnekleri hep doğurur, hiç düşük yapmaz.

¹¹They send forth their little ones like a flock, and their children dance.

¹¹Çocuklarını sürü gibi salıverirler,Yavruları oynaşır.

¹²They take the timbrel and harp, and rejoice at the sound of the organ.

¹²Tef ve lir eşliğinde şarkı söyler,Ney sesiyle eğlenirler.

¹³They spend their days in wealth, and in a moment go down to the grave.

¹³Ömürlerini bolluk içinde geçirir,Esenlik içinde ölüler diyarına inerler.

¹⁴Therefore they say unto God, Depart from us; for we desire not the knowledge of thy ways.

¹⁴Tanrıya, ‹Bizden uzak dur!› derler,‹Yolunu öğrenmek istemiyoruz.

¹⁵What is the Almighty, that we should serve him? and what profit should we have, if we pray unto him?

¹⁵Her Şeye Gücü Yeten kim ki, Ona kulluk edelim?Ne kazancımız olur Ona dua etsek?›

¹⁶Lo, their good is not in their hand: the counsel of the wicked is far from me.

¹⁶Ama zenginlikleri kendi ellerinde değil.Kötülerin öğüdü benden uzak olsun.

¹⁷How oft is the candle of the wicked put out! and how oft cometh their destruction upon them! God distributeth sorrows in his anger.

¹⁷‹‹Kaç kez kötülerin kandili söndü,Başlarına felaket geldi,Tanrı öfkelendiğinde paylarına düşen kederi verdi?

¹⁸They are as stubble before the wind, and as chaff that the storm carrieth away.

¹⁸Kaç kez rüzgarın sürüklediği saman gibi,Kasırganın uçurduğu saman çöpü gibi oldular?

¹⁹God layeth up his iniquity for his children: he rewardeth him, and he shall know it.

¹⁹‹Tanrı babaların cezasını çocuklarına çektirir› diyorsunuz,Kendilerine çektirsin de bilsinler nasıl olduğunu.

²⁰His eyes shall see his destruction, and he shall drink of the wrath of the Almighty.

²⁰Yıkımlarını kendi gözleriyle görsünler,Her Şeye Gücü Yetenin gazabını içsinler.

²¹For what pleasure hath he in his house after him, when the number of his months is cut off in the midst?

²¹Çünkü sayılı ayları sona erinceGeride bıraktıkları aileleri için niye kaygı çeksinler?

²²Shall any teach God knowledge? seeing he judgeth those that are high.

²²‹‹En yüksektekileri bile yargılayan TanrıyaKim akıl öğretebilir?

²³One dieth in his full strength, being wholly at ease and quiet.

²³Biri gücünün doruğunda ölür,Büsbütün rahat ve kaygısız.

²⁴His breasts are full of milk, and his bones are moistened with marrow.

²⁴Bedeni iyi beslenmiş,İlikleri dolu.

²⁵And another dieth in the bitterness of his soul, and never eateth with pleasure.

²⁵Ötekiyse acı içinde ölür,İyilik nedir hiç tatmamıştır.

²⁶They shall lie down alike in the dust, and the worms shall cover them.

²⁶Toprakta birlikte yatarlar,Üzerlerini kurt kaplar.

²⁷Behold, I know your thoughts, and the devices which ye wrongfully imagine against me.

²⁷‹‹Bakın, düşüncelerinizi,Bana zarar vermek için kurduğunuz düzenleri biliyorum.

²⁸For ye say, Where is the house of the prince? and where are the dwelling places of the wicked?

²⁸‹Büyük adamın evi nerede?› diyorsunuz,‹Kötülerin çadırları nerede?›

²⁹Have ye not asked them that go by the way? and do ye not know their tokens,

²⁹Yolculara hiç sormadınız mı?Anlattıklarına kulak asmadınız mı?

³⁰That the wicked is reserved to the day of destruction? they shall be brought forth to the day of wrath.

³⁰Felaket günü kötü insan esirgenir,Gazap günü ona kurtuluş yolu gösterilir.

³¹Who shall declare his way to his face? and who shall repay him what he hath done?

³¹Kim davranışını onun yüzüne vurur?Kim yaptığının karşılığını ona ödetir?

³²Yet shall he be brought to the grave, and shall remain in the tomb.

³²Mezarlığa taşınır,Kabri başında nöbet tutulur.

³³The clods of the valley shall be sweet unto him, and every man shall draw after him, as there are innumerable before him.

³³Vadi toprağı tatlı gelir ona,Herkes ardından gider,Önüsıra gidenlerse sayısızdır.

³⁴How then comfort ye me in vain, seeing in your answers there remaineth falsehood?

³⁴‹‹Boş laflarla beni nasıl avutursunuz?Yanıtlarınızdan çıkan tek sonuç yalandır.››