¹Moreover Job continued his parable, and said,

¹Eyüp yine anlatmaya başladı:

²Oh that I were as in months past, as in the days when God preserved me;

²‹‹Keşke geçen aylar geri gelseydi,Tanrının beni kolladığı,

³When his candle shined upon my head, and when by his light I walked through darkness;

³Kandilinin başımın üstünde parladığı,Işığıyla karanlıkta yürüdüğüm günler,

⁴As I was in the days of my youth, when the secret of God was upon my tabernacle;

⁴Keşke olgunluk günlerim geri gelseydi,Tanrının çadırımı dostça koruduğu,

⁵When the Almighty was yet with me, when my children were about me;

⁵Her Şeye Gücü Yetenin henüz benimle olduğu,Çocuklarımın çevremde bulunduğu,

⁶When I washed my steps with butter, and the rock poured me out rivers of oil;

⁶Yollarımın sütle yıkandığı,Yanımdaki kayanın zeytinyağı akıttığı günler!

⁷When I went out to the gate through the city, when I prepared my seat in the street!

⁷‹‹Kent kapısına gidipKürsümü meydana koyduğumda,

⁸The young men saw me, and hid themselves: and the aged arose, and stood up.

⁸Gençler beni görüp gizlenir,Yaşlılar kalkıp ayakta dururlardı;

⁹The princes refrained talking, and laid their hand on their mouth.

⁹Önderler konuşmaktan çekinir,Elleriyle ağızlarını kaparlardı;

¹⁰The nobles held their peace, and their tongue cleaved to the roof of their mouth.

¹⁰Soyluların sesi kesilir,Dilleri damaklarına yapışırdı.

¹¹When the ear heard me, then it blessed me; and when the eye saw me, it gave witness to me:

¹¹Beni duyan kutlar,Beni gören överdi;

¹²Because I delivered the poor that cried, and the fatherless, and him that had none to help him.

¹²Çünkü yardım isteyen yoksulu,Desteği olmayan öksüzü kurtarırdım.

¹³The blessing of him that was ready to perish came upon me: and I caused the widow's heart to sing for joy.

¹³Ölmekte olanın hayır duasını alır,Dul kadının yüreğini sevinçten coştururdum.

¹⁴I put on righteousness, and it clothed me: my judgment was as a robe and a diadem.

¹⁴Doğruluğu giysi gibi giyindim,Adalet kaftanım ve sarığımdı sanki.

¹⁵I was eyes to the blind, and feet was I to the lame.

¹⁵Körlere göz,Topallara ayaktım.

¹⁶I was a father to the poor: and the cause which I knew not I searched out.

¹⁶Yoksullara babalık eder,Garibin davasını üstlenirdim.

¹⁷And I brake the jaws of the wicked, and plucked the spoil out of his teeth.

¹⁷Haksızın çenesini kırar,Avını dişlerinin arasından kapardım.

¹⁸Then I said, I shall die in my nest, and I shall multiply my days as the sand.

¹⁸‹‹ ‹Son soluğumu yuvamda vereceğim› diye düşünüyordum,‹Günlerim kum taneleri kadar çok.

¹⁹My root was spread out by the waters, and the dew lay all night upon my branch.

¹⁹Köküm sulara erişecek,Çiy geceyi dallarımda geçirecek.

²⁰My glory was fresh in me, and my bow was renewed in my hand.

²⁰Aldığım övgüler tazelenecek,Elimdeki yay yenilenecek.›

²¹Unto me men gave ear, and waited, and kept silence at my counsel.

²¹‹‹İnsanlar beni saygıyla dinler,Öğüdümü sessizce beklerlerdi.

²²After my words they spake not again; and my speech dropped upon them.

²²Ben konuştuktan sonra onlar konuşmazdı,Sözlerim üzerlerine damlardı.

²³And they waited for me as for the rain; and they opened their mouth wide as for the latter rain.

²³Yağmuru beklercesine beni bekler,Son yağmurları içercesine sözlerimi içerlerdi.

²⁴If I laughed on them, they believed it not; and the light of my countenance they cast not down.

²⁴Kendilerine gülümsediğimde gözlerine inanmazlardı,Güler yüzlülüğüm onlara cesaret verirdi.

²⁵I chose out their way, and sat chief, and dwelt as a king in the army, as one that comforteth the mourners.

²⁵Onların yolunu ben seçer, başlarında dururdum,Askerlerinin ortasında kral gibi otururdum,Yaslıları avutan biri gibiydim.