¹But now they that are younger than I have me in derision, whose fathers I would have disdained to have set with the dogs of my flock.

¹‹‹Ama şimdi, yaşı benden küçük olanlarBenimle alay etmekte,Oysa babalarını sürümün köpeklerininYanına koymaya tenezzül etmezdim.

²Yea, whereto might the strength of their hands profit me, in whom old age was perished?

²Çünkü güçleri tükenmişti,Bileklerinin gücü ne işime yarardı?

³For want and famine they were solitary; fleeing into the wilderness in former time desolate and waste.

³Yoksulluktan, açlıktan bitkindiler,Akşam çölde, ıssız çorak yerlerde kök kemiriyorlardı.

⁴Who cut up mallows by the bushes, and juniper roots for their meat.

⁴Çalılıklarda karapazı topluyor,Retem kökü yiyorlardı.

⁵They were driven forth from among men, (they cried after them as after a thief;)

⁵Toplumdan kovuluyorlardı,İnsanlar hırsızmışlar gibi onlara bağırıyordu.

⁶To dwell in the cliffs of the valleys, in caves of the earth, and in the rocks.

⁶Korkunç vadilerde, yerdeki deliklerde,Kaya kovuklarında yaşıyorlardı.

⁷Among the bushes they brayed; under the nettles they were gathered together.

⁷Çalıların arasında anırır,Çalı altında birbirine sokulurlardı.

⁸They were children of fools, yea, children of base men: they were viler than the earth.

⁸Aptalların, adı sanı belirsiz insanların çocuklarıydılar,Ülkeden kovulmuşlardı.

⁹And now am I their song, yea, I am their byword.

⁹‹‹Şimdiyse destan oldum dillerine,Ağızlarına doladılar beni.

¹⁰They abhor me, they flee far from me, and spare not to spit in my face.

¹⁰Benden tiksiniyor, uzak duruyorlar,Yüzüme tükürmekten çekinmiyorlar.

¹¹Because he hath loosed my cord, and afflicted me, they have also let loose the bridle before me.

¹¹Tanrı ipimi çözüp beni alçalttığı içinDizginsiz davranmaya başladılar bana.

¹²Upon my right hand rise the youth; they push away my feet, and they raise up against me the ways of their destruction.

¹²Sağımdaki ayak takımı üzerime yürüyor,Ayaklarımı kaydırıyor,Bana karşı rampalar kuruyorlar.

¹³They mar my path, they set forward my calamity, they have no helper.

¹³Yolumu kesiyor,Kimseden yardım görmedenBeni yok etmeye çalışıyorlar.

¹⁴They came upon me as a wide breaking in of waters: in the desolation they rolled themselves upon me.

¹⁴Koca bir gedikten girer gibi ilerliyor,Yıkıntılar arasından üzerime yuvarlanıyorlar.

¹⁵Terrors are turned upon me: they pursue my soul as the wind: and my welfare passeth away as a cloud.

¹⁵Dehşet çöktü üzerime,Onurum rüzgara kapılmış gibi uçtu,Mutluluğum bulut gibi geçip gitti.

¹⁶And now my soul is poured out upon me; the days of affliction have taken hold upon me.

¹⁶‹‹Şimdi tükeniyorum,Acı günler beni ele geçirdi.

¹⁷My bones are pierced in me in the night season: and my sinews take no rest.

¹⁷Geceleri kemiklerim sızlıyor,Beni kemiren acılar hiç durmuyor.

¹⁸By the great force of my disease is my garment changed: it bindeth me about as the collar of my coat.

¹⁸Tanrının şiddetiÜzerimdeki giysiye dönüştü,Gömleğimin yakası gibi beni sıkıyor.

¹⁹He hath cast me into the mire, and I am become like dust and ashes.

¹⁹Beni çamura fırlattı,Toza, küle döndüm.

²⁰I cry unto thee, and thou dost not hear me: I stand up, and thou regardest me not.

²⁰‹‹Sana yakarıyorum, ama yanıt vermiyorsun,Ayağa kalktığımda gözünü bana dikiyorsun.

²¹Thou art become cruel to me: with thy strong hand thou opposest thyself against me.

²¹Bana acımasız davranıyor,Bileğinin gücüyle beni eziyorsun.

²²Thou liftest me up to the wind; thou causest me to ride upon it, and dissolvest my substance.

²²Beni kaldırıp rüzgara bindiriyorsun,Fırtınanın içinde darma duman ediyorsun.

²³For I know that thou wilt bring me to death, and to the house appointed for all living.

²³Biliyorum, beni ölüme,Bütün canlıların toplanacağı yere götüreceksin.

²⁴Howbeit he will not stretch out his hand to the grave, though they cry in his destruction.

²⁴‹‹Kuşkusuz düşenin dostu olmaz,Felakete uğrayıp yardım istediğinde.

²⁵Did not I weep for him that was in trouble? was not my soul grieved for the poor?

²⁵Sıkıntıya düşenler için ağlamaz mıydım?Yoksullar için üzülmez miydim?

²⁶When I looked for good, then evil came unto me: and when I waited for light, there came darkness.

²⁶Ama ben iyilik beklerken kötülük geldi,Işık umarken karanlık geldi.

²⁷My bowels boiled, and rested not: the days of affliction prevented me.

²⁷İçim kaynıyor, rahatım yok,Önümde acı günler var.

²⁸I went mourning without the sun: I stood up, and I cried in the congregation.

²⁸Yaslı yaslı dolaşıyorum, güneş yok,Topluluk içinde kalkıp feryat ediyorum.

²⁹I am a brother to dragons, and a companion to owls.

²⁹Çakallarla kardeş,Baykuşlarla arkadaş oldum.

³⁰My skin is black upon me, and my bones are burned with heat.

³⁰Derim karardı, soyuluyor,Kemiklerim ateşten yanıyor.

³¹My harp also is turned to mourning, and my organ into the voice of them that weep.

³¹Lirimin sesi yas feryadına,Neyimin sesi ağlayanların sesine döndü.