¹So these three men ceased to answer Job, because he was righteous in his own eyes.

¹Böylece bu üç kişi Eyüpe yanıt vermekten vaz geçti, çünkü Eyüp kendi doğruluğundan emindi.

²Then was kindled the wrath of Elihu the son of Barachel the Buzite, of the kindred of Ram: against Job was his wrath kindled, because he justified himself rather than God.

²Ram ailesinden Bûzlu Barakel oğlu Elihu Eyüpe çok öfkelendi. Çünkü Eyüp kendini Tanrıdan haklı görüyordu.

³Also against his three friends was his wrath kindled, because they had found no answer, and yet had condemned Job.

³Elihu Eyüpün üç arkadaşına da öfkelendi, çünkü Eyüpü suçlamalarına karşın sağlam bir yanıt bulamamışlardı.

⁴Now Elihu had waited till Job had spoken, because they were elder than he.

⁴Elihu Eyüple konuşmak için sırasını beklemişti, çünkü ötekiler yaşça kendisinden büyüktü.

⁵When Elihu saw that there was no answer in the mouth of these three men, then his wrath was kindled.

⁵Bu üç kişinin başka bir şey söyleyemeyeceğini görünce öfkesi alevlendi. ‹‹Tanrıyı››.

⁶And Elihu the son of Barachel the Buzite answered and said, I am young, and ye are very old; wherefore I was afraid, and durst not shew you mine opinion.

⁶Bûzlu Barakel oğlu Elihu şöyle konuştu: ‹‹Ben yaşça küçüğüm, sizse yaşlısınız.Bu yüzden çekindim, bildiğimi söylemekten korktum.

⁷I said, Days should speak, and multitude of years should teach wisdom.

⁷‹Çok gün görenler konuşsun› dedim,‹Çok yıl yaşayanlar bilgeliği öğretsin.›

⁸But there is a spirit in man: and the inspiration of the Almighty giveth them understanding.

⁸Oysa insana ruh,Her Şeye Gücü Yetenin soluğu akıl verir.

⁹Great men are not always wise: neither do the aged understand judgment.

⁹Akıl yaşta değil baştadır.Adaleti anlamak yaşa bakmaz.

¹⁰Therefore I said, Hearken to me; I also will shew mine opinion.

¹⁰‹‹Bu yüzden, ‹Beni dinleyin› diyorum,Ben de bildiğimi söyleyeyim.

¹¹Behold, I waited for your words; I gave ear to your reasons, whilst ye searched out what to say.

¹¹Siz konuşurken ben bekledim,Siz ne diyeceğinizi araştırırkenDüşüncelerinizi dinledim.

¹²Yea, I attended unto you, and, behold, there was none of you that convinced Job, or that answered his words:

¹²Bütün dikkatimi size çevirdim.Ama hiçbiriniz Eyüpün haksızlığını kanıtlayamadı,Onun söylediklerine karşılık veremedi.

¹³Lest ye should say, We have found out wisdom: God thrusteth him down, not man.

¹³‹Biz bilgeliğe eriştik,Bırakın Tanrı onu haksız çıkarsın, insan değil› demeyin.

¹⁴Now he hath not directed his words against me: neither will I answer him with your speeches.

¹⁴Ama Eyüpün sözlerinin hedefi ben değildim,Bu yüzden onu sizin sözlerinizle yanıtlamayacağım.

¹⁵They were amazed, they answered no more: they left off speaking.

¹⁵‹‹Onlar yıldı, yanıt veremiyorlar artık,Söyleyecek şeyleri kalmadı.

¹⁶When I had waited, (for they spake not, but stood still, and answered no more;)

¹⁶Onlar konuşmuyor diye ben beklemeli miyim,Duruyor, yanıt vermiyorlar diye?

¹⁷I said, I will answer also my part, I also will shew mine opinion.

¹⁷Benim de söyleyecek sözüm var,Ben de bildiğimi söyleyeceğim.

¹⁸For I am full of matter, the spirit within me constraineth me.

¹⁸Çünkü içim dolu,İçimdeki ruh beni zorluyor.

¹⁹Behold, my belly is as wine which hath no vent; it is ready to burst like new bottles.

¹⁹İçim açılmamış şarap gibi,Yeni şarap tulumları gibi patlamak üzere.

²⁰I will speak, that I may be refreshed: I will open my lips and answer.

²⁰Konuşup rahatlamalıyım,Ağzımı açıp yanıtlamalıyım.

²¹Let me not, I pray you, accept any man's person, neither let me give flattering titles unto man.

²¹Kimseye ayrıcalık göstermeyecek,Kimseye yaltaklanmayacağım.

²²For I know not to give flattering titles; in so doing my maker would soon take me away.

²²Çünkü yaltaklanmayı bilsem,Yaratıcım beni hemen yok ederdi.