¹At this also my heart trembleth, and is moved out of his place.

¹‹‹Yüreğim titrer buna,Yerinden oynar.

²Hear attentively the noise of his voice, and the sound that goeth out of his mouth.

²Dinleyin, gürleyen sesini dinleyin,Ağzından çıkan sesi!

³He directeth it under the whole heaven, and his lightning unto the ends of the earth.

³Şimşeğini göğün altındaki her yere,Yeryüzünün dört bucağına salar.

⁴After it a voice roareth: he thundereth with the voice of his excellency; and he will not stay them when his voice is heard.

⁴Ardından bir ses gümbürder,Görkemli sesiyle gürler.Sesi duyulunca şimşekleri alıkoymaz.

⁵God thundereth marvellously with his voice; great things doeth he, which we cannot comprehend.

⁵Tanrının sesi şaşılacak biçimde gürler,O, anlayışımızın ötesinde büyük işler yapar.

⁶For he saith to the snow, Be thou on the earth; likewise to the small rain, and to the great rain of his strength.

⁶Çünkü kara, ‹Yere düş› der,Sağanağa, ‹Bütün şiddetinle boşal.›

⁷He sealeth up the hand of every man; that all men may know his work.

⁷Yarattığı bütün insanlar ne yaptığını bilsin diye,Herkese işini bıraktırır.

⁸Then the beasts go into dens, and remain in their places.

⁸Hayvanlar kovuklarına girer,İnlerinde otururlar.

⁹Out of the south cometh the whirlwind: and cold out of the north.

⁹Kasırga yuvasından kopar,Soğuk saçılan rüzgarlardan.

¹⁰By the breath of God frost is given: and the breadth of the waters is straitened.

¹⁰Tanrının soluğu suları dondurur,Geniş sular buz tutar.

¹¹Also by watering he wearieth the thick cloud: he scattereth his bright cloud:

¹¹Bulutlara nem yükler,Şimşeğini her yana yayar.

¹²And it is turned round about by his counsels: that they may do whatsoever he commandeth them upon the face of the world in the earth.

¹²Yeryüzünde ne buyurursa yapmak üzereBulutlar Onun istediği yönde döner durur.

¹³He causeth it to come, whether for correction, or for his land, or for mercy.

¹³Ya insanları cezalandırmakYa da yeryüzünü sulayıp sevgisini göstermek içinYağmur gönderir.

¹⁴Hearken unto this, O Job: stand still, and consider the wondrous works of God.

¹⁴‹‹Dinle, Eyüp,Dur da düşün Tanrının şaşılası işlerini.

¹⁵Dost thou know when God disposed them, and caused the light of his cloud to shine?

¹⁵Tanrının bulutları nasıl düzenlediğini,Şimşeğini nasıl çaktırdığını biliyor musun?

¹⁶Dost thou know the balancings of the clouds, the wondrous works of him which is perfect in knowledge?

¹⁶Bulutların dengesini,Bilgisi kusursuz olanın şaşılası işlerini biliyor musun?

¹⁷How thy garments are warm, when he quieteth the earth by the south wind?

¹⁷Dünyanın soluğu kesildiğindeGüneyin kavurucu rüzgarı altındaGiysilerin seni terletmez mi?

¹⁸Hast thou with him spread out the sky, which is strong, and as a molten looking glass?

¹⁸Dökme tunç bir ayna kadar sert olan gökkubbeyiOnunla birlikte yayabilir misin?

¹⁹Teach us what we shall say unto him; for we cannot order our speech by reason of darkness.

¹⁹‹‹Ona ne söyleyeceğimizi öğret bize,Çünkü karanlık yüzünden sözümüze düzen veremiyoruz.

²⁰Shall it be told him that I speak? if a man speak, surely he shall be swallowed up.

²⁰Konuşmak istediğim Ona söylenebilir mi?Kimse yutulmak ister mi?

²¹And now men see not the bright light which is in the clouds: but the wind passeth, and cleanseth them.

²¹Rüzgar geçip göğü temizlediğindeGökte parıldayan ışığa kimse bakamaz.

²²Fair weather cometh out of the north: with God is terrible majesty.

²²Altın parıltısı geliyor kuzeyden,Tanrı korkunç görkeme bürünmüş.

²³Touching the Almighty, we cannot find him out: he is excellent in power, and in judgment, and in plenty of justice: he will not afflict.

²³Her Şeye Gücü Yetene biz ulaşamayız.Gücü yücedir,Adaleti ve eşsiz doğruluğuyla kimseyi ezmez.

²⁴Men do therefore fear him: he respecteth not any that are wise of heart.

²⁴Bu yüzden insanlar O'na saygı duyar,Çünkü O, bilgeleri dikkate almaz.››