¹Knowest thou the time when the wild goats of the rock bring forth? or canst thou mark when the hinds do calve?

¹‹‹Dağ keçilerinin ne zaman doğurduğunu biliyor musun?Geyiklerin yavruladığı zamanı sen mi gözlüyorsun?

²Canst thou number the months that they fulfil? or knowest thou the time when they bring forth?

²Sen mi sayıyorsun doğuruncaya dek geçirdikleri ayları?Doğurdukları zamanı biliyor musun?

³They bow themselves, they bring forth their young ones, they cast out their sorrows.

³Çöküp yavrularını doğurur,Kurtulurlar sancılarından.

⁴Their young ones are in good liking, they grow up with corn; they go forth, and return not unto them.

⁴Güçlenir, kırda büyür yavrular,Gider, bir daha dönmezler.

⁵Who hath sent out the wild ass free? or who hath loosed the bands of the wild ass?

⁵‹‹Kim yaban eşeğini başı boş gönderdi,Kim bağlarını çözdü?

⁶Whose house I have made the wilderness, and the barren land his dwellings.

⁶Yurt olarak ona bozkırı,Barınak olarak tuzlayı verdim.

⁷He scorneth the multitude of the city, neither regardeth he the crying of the driver.

⁷Kentteki kargaşaya güler o,Sürücünün bağırdığını duymaz.

⁸The range of the mountains is his pasture, and he searcheth after every green thing.

⁸Otlamak için tepeleri dolaşır,Yeşillik arar.

⁹Will the unicorn be willing to serve thee, or abide by thy crib?

⁹‹‹Yaban öküzü sana kulluk etmek ister mi?Geceyi senin yemliğinin yanında geçirir mi?

¹⁰Canst thou bind the unicorn with his band in the furrow? or will he harrow the valleys after thee?

¹⁰Sabanla yarık açsın diye ona bağ vurabilir misin?Arkanda, ovalarda tırmık çeker mi?

¹¹Wilt thou trust him, because his strength is great? or wilt thou leave thy labour to him?

¹¹Çok güçlü diye ona bel bağlayabilir misin?Ağır işini ona bırakabilir misin?

¹²Wilt thou believe him, that he will bring home thy seed, and gather it into thy barn?

¹²Ekinini getireceğine,Buğdayını harman yerinde toplayacağına güvenir misin?

¹³Gavest thou the goodly wings unto the peacocks? or wings and feathers unto the ostrich?

¹³‹‹Devekuşunun kanatları sevinçle dalgalanır,Ama leyleğin kanatları ve tüyleriyle kıyaslanamaz.

¹⁴Which leaveth her eggs in the earth, and warmeth them in dust,

¹⁴Devekuşu yumurtalarını yere bırakır,Onları kumda ısıtır,

¹⁵And forgetteth that the foot may crush them, or that the wild beast may break them.

¹⁵Ayak altında ezilebileceklerini,Yabanıl hayvanlarca çiğnenebileceklerini düşünmez.

¹⁶She is hardened against her young ones, as though they were not her's: her labour is in vain without fear;

¹⁶Yavrularına sert davranır, kendinin değilmiş gibi,Çektiği zahmetin boşa gideceğine üzülmez.

¹⁷Because God hath deprived her of wisdom, neither hath he imparted to her understanding.

¹⁷Çünkü Tanrı ona bilgelik bağışlamamış,Anlayıştan pay vermemiştir.

¹⁸What time she lifteth up herself on high, she scorneth the horse and his rider.

¹⁸Yine de koşmak için kabarıncaAta ve binicisine güler.

¹⁹Hast thou given the horse strength? hast thou clothed his neck with thunder?

¹⁹‹‹Sen mi ata güç verdin,Dalgalanan yeleyi boynuna giydirdin?

²⁰Canst thou make him afraid as a grasshopper? the glory of his nostrils is terrible.

²⁰Sen misin onu çekirge gibi sıçratan,Gururlu kişnemesiyle korku saçtıran?

²¹He paweth in the valley, and rejoiceth in his strength: he goeth on to meet the armed men.

²¹Ayakları toprağı şiddetle eşer,Gücünden ötürü sevinçle coşar,Savaşçının üstüne yürür.

²²He mocketh at fear, and is not affrighted; neither turneth he back from the sword.

²²Korkuya güler, hiçbir şeyden yılmaz,Kılıç önünde geri adım atmaz.

²³The quiver rattleth against him, the glittering spear and the shield.

²³Ok kılıfı, parıldayan mızrak ve palaÜzerinde takırdar atın.

²⁴He swalloweth the ground with fierceness and rage: neither believeth he that it is the sound of the trumpet.

²⁴Coşku ve heyecanla uzaklıkları yutar,Boru çalınca duramaz yerinde.

²⁵He saith among the trumpets, Ha, ha; and he smelleth the battle afar off, the thunder of the captains, and the shouting.

²⁵Boru çaldıkça, ‹Hi!› diye kişner,Savaş kokusunu, komutanların gürleyen sesini,Savaş çığlıklarını uzaklardan duyar.

²⁶Doth the hawk fly by thy wisdom, and stretch her wings toward the south?

²⁶‹‹Atmaca senin bilgeliğinle mi süzülüyor,Kanatlarını güneye doğru açıyor?

²⁷Doth the eagle mount up at thy command, and make her nest on high?

²⁷Kartal senin buyruğunla mı yükseliyor,Yuvasını yükseklere kuruyor?

²⁸She dwelleth and abideth on the rock, upon the crag of the rock, and the strong place.

²⁸Uçurum kenarlarında konaklıyor,Sivri kayalar onun kalesi.

²⁹From thence she seeketh the prey, and her eyes behold afar off.

²⁹Oradan gözetliyor yiyeceğini,Gözleri avını uzaktan seçiyor.

³⁰Her young ones also suck up blood: and where the slain are, there is she.

³⁰Onun yavruları kanla beslenir,Leşler neredeyse, o da oradadır.››