¹But Job answered and said,

¹Eyüp şöyle yanıtladı:

²Oh that my grief were throughly weighed, and my calamity laid in the balances together!

²‹‹Keşke üzüntüm tartılabilse,Acım teraziye konabilseydi!

³For now it would be heavier than the sand of the sea: therefore my words are swallowed up.

³Denizlerin kumundan ağır gelirdi,Bu yüzden abuk sabuk konuştum.

⁴For the arrows of the Almighty are within me, the poison whereof drinketh up my spirit: the terrors of God do set themselves in array against me.

⁴Çünkü Her Şeye Gücü Yetenin okları içimde,Ruhum onların zehirini içiyor,Tanrının dehşetleri karşıma dizildi.

⁵Doth the wild ass bray when he hath grass? or loweth the ox over his fodder?

⁵Otu olan yaban eşeği anırır mı,Yemi olan öküz böğürür mü?

⁶Can that which is unsavoury be eaten without salt? or is there any taste in the white of an egg?

⁶Tatsız bir şey tuzsuz yenir mi,Yumurta akında tat bulunur mu?

⁷The things that my soul refused to touch are as my sorrowful meat.

⁷Böyle yiyeceklere dokunmak istemiyorum,Beni hasta ediyorlar.

⁸Oh that I might have my request; and that God would grant me the thing that I long for!

⁸‹‹Keşke dileğim yerine gelse,Tanrı özlediğimi bana verse!

⁹Even that it would please God to destroy me; that he would let loose his hand, and cut me off!

⁹Kerem edip beni ezse,Elini çabuk tutup yaşam bağımı kesse!

¹⁰Then should I yet have comfort; yea, I would harden myself in sorrow: let him not spare; for I have not concealed the words of the Holy One.

¹⁰Yine avunur,Amansız derdime karşın sevinirdim,Çünkü Kutsal Olanın sözlerini yadsımadım.

¹¹What is my strength, that I should hope? and what is mine end, that I should prolong my life?

¹¹Gücüm nedir ki, bekleyeyim?Sonum nedir ki, sabredeyim?

¹²Is my strength the strength of stones? or is my flesh of brass?

¹²Taş kadar güçlü müyüm,Etim tunçtan mı?

¹³Is not my help in me? and is wisdom driven quite from me?

¹³Çaresiz kalıncaKendimi kurtaracak gücüm mü olur?

¹⁴To him that is afflicted pity should be shewed from his friend; but he forsaketh the fear of the Almighty.

¹⁴‹‹Kederli insana dost sevgisi gerekir,Her Şeye Gücü Yetenden korkmaktan vaz geçse bile.

¹⁵My brethren have dealt deceitfully as a brook, and as the stream of brooks they pass away;

¹⁵Kardeşlerim kuru bir dere gibi beni aldattı;Hani gürül gürül akan dereler vardır,

¹⁶Which are blackish by reason of the ice, and wherein the snow is hid:

¹⁶Eriyen buzlarla taşan,Kar sularıyla beslenen,

¹⁷What time they wax warm, they vanish: when it is hot, they are consumed out of their place.

¹⁷Ama kurak mevsimde akmayan,Sıcakta yataklarında tükenen dereler...İşte öyle aldattılar beni.

¹⁸The paths of their way are turned aside; they go to nothing, and perish.

¹⁸O dereler için kervanlar yolundan sapar,Çöle çıkıp yok olurlar.Temanın kervanları su arar,Sabadan gelen yolcular umutla bakar.

¹⁹The troops of Tema looked, the companies of Sheba waited for them.

²⁰Ama oraya varınca umut bağladıkları için utanır,Hayal kırıklığına uğrarlar.

²⁰They were confounded because they had hoped; they came thither, and were ashamed.

²¹Artık siz de bir hiç oldunuz,Dehşete kapılıp korkuyorsunuz.

²¹For now ye are nothing; ye see my casting down, and are afraid.

²²‹Benim için bir şey verin›Ya da, ‹Rüşvet veripBeni düşmanın elinden kurtarın,Acımasızların elinden alın› dedim mi?

²²Did I say, Bring unto me? or, Give a reward for me of your substance?

²⁴‹‹Bana öğretin, susayım,Yanlışımı gösterin.

²³Or, Deliver me from the enemy's hand? or, Redeem me from the hand of the mighty?

²⁵Doğru söz acıdır!Ama tartışmalarınız neyi kanıtlıyor?

²⁴Teach me, and I will hold my tongue: and cause me to understand wherein I have erred.

²⁶Sözlerimi düzeltmek mi istiyorsunuz?Çaresizin sözlerini boş laf mı sayıyorsunuz?

²⁵How forcible are right words! but what doth your arguing reprove?

²⁷Öksüzün üzerine kura çeker,Arkadaşınızın üzerine pazarlık ederdiniz.

²⁶Do ye imagine to reprove words, and the speeches of one that is desperate, which are as wind?

²⁸‹‹Şimdi lütfedip bana bakın,Yüzünüze karşı yalan söyleyecek değilim ya.

²⁷Yea, ye overwhelm the fatherless, and ye dig a pit for your friend.

²⁹Bırakın artık, haksızlık etmeyin,Bir daha düşünün, davamda haklıyım.

²⁸Now therefore be content, look upon me; for it is evident unto you if I lie.

³⁰Ağzımdan haksız bir söz çıkıyor mu,Damağım kötü niyeti ayırt edemiyor mu?

²⁹Return, I pray you, let it not be iniquity; yea, return again, my righteousness is in it.

³⁰Is there iniquity in my tongue? cannot my taste discern perverse things?