¹فاجاب صوفر النعماتي وقال

¹Sofar iz Naamata progovori tad i reče:

²من اجل ذلك هواجسي تجيبني ولهذا هيجاني فيّ.

²"Misli me tjeraju da ti odgovorim, i zato u meni vri to uzbuđenje

³تعيير توبيخي اسمع. وروح من فهمي يجيبني

³dok slušam ukore koji me sramote, al' odgovor mudar um će moj već naći.

⁴أما علمت هذا من القديم منذ وضع الانسان على الارض

⁴Zar tebi nije od davnine poznato, otkad je čovjek na zemlju stavljen bio,

⁵ان هتاف الاشرار من قريب وفرح الفاجر الى لحظة.

⁵da je kratka vijeka radost opakoga, da kao tren prođe sreća bezbožnička.

⁶ولو بلغ السموات طوله ومسّ راسه السحاب.

⁶Pa ako stasom i do neba naraste, ako mu se glava dotakne oblaka,

⁷كجلّته الى الابد يبيد. الذين رأوه يقولون اين هو.

⁷poput utvare on zauvijek nestaje; koji ga vidješe kažu: 'Gdje je sad on?'

⁸كالحلم يطير فلا يوجد ويطرد كطيف الليل.

⁸Kao san bez traga on se rasplinjuje, nestaje ga kao priviđenja noćnog.

⁹عين ابصرته لا تعود تراه ومكانه لن يراه بعد.

⁹Nijedno ga oko više gledat neće, niti će ga mjesto njegovo vidjeti

¹⁰بنوه يترضون الفقراء ويداه تردان ثروته.

¹⁰Njegovu će djecu gonit' siromasi: rukama će svojim vraćati oteto.

¹¹عظامه ملآنة شبيبة ومعه في التراب تضطجع.

¹¹Kosti su njegove bujale mladošću; gle, zajedno s njome pokošen je sada.

¹²ان حلا في فمه الشر واخفاه تحت لسانه

¹²Zlo bijaše slatko njegovim ustima te ga je pod svojim jezikom skrivao;

¹³اشفق عليه ولم يتركه بل حبسه وسط حنكه

¹³sladio se pazeć' da ga ne proguta i pod nepcem svojim zadržavao ga.

¹⁴فخبزه في امعائه يتحول. مرارة اصلال في بطنه.

¹⁴Ali hrana ta mu trune u utrobi, otrovom zmijskim u crijevima postaje.

¹⁵قد بلع ثروة فيتقيأها. الله يطردها من بطنه.

¹⁵Blago progutano mora izbljuvati. Bog će ga istjerat' njemu iz utrobe.

¹⁶سمّ الاصلال يرضع. يقتله لسان الافعى.

¹⁶Iz zmijine glave otrov je sisao: sada umire od jezika gujina.

¹⁷لا يرى الجداول انهار سواقي عسل ولبن.

¹⁷Potoke ulja on gledat' više neće, ni vidjet' gdje rijekom med i mlijeko teku.

¹⁸يرد تعبه ولا يبلعه. كمال تحت رجع. ولا يفرح.

¹⁸Vratit će dobitak ne okusivši ga, neće uživat' u plodu trgovine.

¹⁹لانه رضض المساكين وتركهم واغتصب بيتا ولم يبنه

¹⁹Jer je sirotinju gnjeo i tlačio, otimao kuće koje ne sazida,

²⁰لانه لم يعرف في بطنه قناعة لا ينجو بمشتهاه.

²⁰jer ne bješe kraja požudi njegovoj, njegova ga blaga neće izbaviti.

²¹ليست من اكله بقية لاجل ذلك لا يدوم خيره.

²¹Jer mu proždrljivost ništa ne poštedi, ni sreća njegova dugo trajat neće.

²²مع ملء رغده يتضايق. تأتي عليه يد كل شقي.

²²Sred izobilja u škripcu će se naći, svom će snagom na nj se oboriti bijeda.

²³يكون عندما يملأ بطنه ان الله يرسل عليه حمو غضبه ويمطره عليه عند طعامه.

²³I dok hranom bude trbuh svoj punio, Bog će na nj pustiti jarost svoga gnjeva, sasut' dažd strelica na meso njegovo.

²⁴يفر من سلاح حديد. تخرقه قوس نحاس.

²⁴Ako i izmakne gvozdenom oružju, luk će mjedeni njega prostrijeliti.

²⁵جذبه فخرج من بطنه والبارق من مرارته مرق. عليه رعوب.

²⁵Strijelu bi izvuk'o, al' mu probi leđa, a šiljak blistavi viri mu iz žuči. Kamo god krenuo, strepnje ga vrebaju,

²⁶كل ظلمة مختبأة لذخائره. تأكله نار لم تنفخ. ترعى البقية في خيمته.

²⁶na njega tmine sve tajom očekuju. Vatra ga ništi, ni od kog zapaljena, i proždire sve pod njegovim šatorom.

²⁷السموات تعلن اثمه والارض تنهض عليه.

²⁷Gle, nebo krivicu njegovu otkriva i čitava zemlja na njega se diže.

²⁸تزول غلة بيته. تهراق في يوم غضبه.

²⁸Njegovu će kuću raznijeti poplava, otplaviti je u dan Božje jarosti.

²⁹هذا نصيب الانسان الشرير من عند الله وميراث أمره من القدير

²⁹Takvu sudbinu Bog priprema zlikovcu i takvu baštinu on mu dosuđuje."