¹فاجاب ايوب وقال

¹Job progovori i reče:

²اسمعوا قولي سمعا وليكن هذا تعزيتكم.

²"Slušajte, slušajte dobro što ću reći, utjehu mi takvu barem udijelite.

³احتملوني وانا اتكلم وبعد كلامي استهزئوا.

³Otrpite da riječ jednu ja izrečem, kad završim, tad se rugajte slobodno.

⁴اما انا فهل شكواي من انسان. وان كانت فلماذا لا تضيق روحي.

⁴Zar protiv čovjeka dižem ja optužbu? Kako da strpljenje onda ne izgubim?

⁵تفرسوا فيّ وتعجبوا وضعوا اليد على الفم

⁵Pogledajte na me: užas će vas spopast', rukom ćete svoja zakloniti usta;

⁶عندما اتذكر ارتاع واخذت بشري رعدة.

⁶pomislim li na to, prestravim se i sam i čitavim svojim tad protrnem tijelom.

⁷لماذا تحيا الاشرار ويشيخون نعم ويتجبّرون قوة.

⁷Zašto na životu ostaju zlikovci i, što su stariji, moćniji bivaju?

⁸نسلهم قائم امامهم معهم وذريتهم في اعينهم.

⁸Potomstvo njihovo s njima napreduje a izdanci im se množe pred očima.

⁹بيوتهم آمنة من الخوف وليس عليهم عصا الله.

⁹Strah nikakav kuće njihove ne mori i šiba ih Božja ostavlja na miru.

¹⁰ثورهم يلقح ولا يخطئ. بقرتهم تنتج ولا تسقط.

¹⁰Njihovi bikovi plode pouzdano, krave im se tele i ne jalove se.

¹¹يسرحون مثل الغنم رضّعهم واطفالهم ترقص.

¹¹K'o jagnjad djeca im slobodno skakuću, veselo igraju njihovi sinovi.

¹²يحملون الدف والعود ويطربون بصوت المزمار.

¹²Oni pjevaju uz harfe i bubnjeve i vesele se uz zvukove svirale.

¹³يقضون ايامهم بالخير. في لحظة يهبطون الى الهاوية.

¹³Dane svoje završavaju u sreći, u Podzemlje oni silaze spokojno.

¹⁴فيقولون للّه ابعد عنا. وبمعرفة طرقك لا نسرّ.

¹⁴A govorili su Bogu: 'Ostavi nas, ne želimo znati za tvoje putove!

¹⁵من هو القدير حتى نعبده وماذا ننتفع ان التمسناه

¹⁵TÓa tko je Svesilni da njemu služimo i kakva nam korist da ga zazivamo?'

¹⁶هوذا ليس في يدهم خيرهم. لتبعد عني مشورة الاشرار.

¹⁶Zar svoju sreću u ruci ne imahu, makar do Njega ne drže ništa oni?

¹⁷كم ينطفئ سراج الاشرار ويأتي عليهم بوارهم او يقسم لهم اوجاعا في غضبه

¹⁷Zar se luč opakog kada ugasila? Zar se na njega oborila nesreća? Zar mu u gnjevu svom On skroji sudbinu?

¹⁸او يكونون كالتبن قدام الريح وكالعاصفة التي تسرقها الزوبعة.

¹⁸Zar je kao slama na vjetru postao, kao pljeva koju vihor svud raznosi?

¹⁹الله يخزن اثمه لبنيه. ليجازه نفسه فيعلم.

¹⁹Hoće l' ga kaznit' Bog u njegovoj djeci? Ne, njega nek' kazni da sam to osjeti!

²⁰لتنظر عيناه هلاكه ومن حمة القدير يشرب.

²⁰Vlastitim očima nek' rasap svoj vidi, neka se napije srdžbe Svesilnoga!

²¹فما هي مسرّته في بيته بعده وقد تعيّن عدد شهوره

²¹TÓa što poslije smrti on za dom svoj mari kad će se presjeć' niz njegovih mjeseci?

²²أالله يعلم معرفة وهو يقضي على العالين.

²²Ali tko će Boga učiti mudrosti, njega koji sudi najvišim bićima?

²³هذا يموت في عين كماله. كله مطمئن وساكن.

²³Jedan umire u punom blagostanju, bez briga ikakvih, u potpunom miru,

²⁴احواضه ملآنة لبنا ومخ عظامه طريء.

²⁴bokova od pretiline otežalih i kostiju sočne moždine prepunih.

²⁵وذلك يموت بنفس مرة ولم يذق خيرا.

²⁵A drugi umire s gorčinom u duši, nikad nikakve ne okusivši sreće.

²⁶كلاهما يضطجعان معا في التراب والدود يغشاهما

²⁶Obojica leže zajedno u prahu, crvi ih jednako prekrivaju oba.

²⁷هوذا قد علمت افكاركم والنيات التي بها تظلمونني.

²⁷O, znam dobro kakve vaše su namjere, kakve zlosti protiv mene vi snujete.

²⁸لانكم تقولون اين بيت العاتي واين خيمة مساكن الاشرار.

²⁸Jer pitate: 'Gdje je kuća plemićeva, šator u kojem stanovahu opaki?'

²⁹أفلم تسالوا عابري السبيل ولم تفطنوا لدلائلهم.

²⁹Niste li na cesti putnike pitali, zar njihovo svjedočanstvo ne primate:

³⁰انه ليوم البوار يمسك الشرير ليوم السخط يقادون.

³⁰'Opaki je u dan nesreće pošteđen i u dan Božje jarosti veseo je.'

³¹من يعلن طريقه لوجهه. ومن يجازيه على ما عمل.

³¹Al' na postupcima tko će mu predbacit' i tko će mu vratit' što je počinio?

³²هو الى القبور يقاد وعلى المدفن يسهر.

³²A kad ga na kraju na groblje odnesu, na grobni mu humak postavljaju stražu.

³³حلو له مدر الوادي. يزحف كل انسان وراءه وقدامه ما لا عدد له.

³³Lake su mu grude zemlje u dolini dok za njime ide čitavo pučanstvo.

³⁴فكيف تعزونني باطلا واجوبتكم بقيت خيانة

³⁴O, kako su vaše utjehe isprazne! Kakva su prijevara vaši odgovori!"