¹فلهذا اضطرب قلبي وخفق من موضعه.

¹Da, od toga i moje srce drhti i s mjesta svoga iskočiti hoće.

²اسمعوا سماعا رعد صوته والزمزمة الخارجة من فيه.

²Čujte, čujte gromor glasa njegova, tutnjavu što mu iz usta izlazi.

³تحت كل السموات يطلقها كذا نوره الى اكناف الارض.

³Gle, munja lijeće preko cijelog neba - i sijevne blijesak s kraja na kraj zemlje -

⁴بعد يزمجر صوت يرعد بصوت جلاله ولا يؤخرها اذ سمع صوته.

⁴iza nje silan jedan glas se ori: to On gromori glasom veličajnim. Munje mu lete, nitko ih ne priječi, tek što mu je glas jednom odjeknuo.

⁵الله يرعد بصوته عجبا. يصنع عظائم لا ندركها.

⁵Da, Bog gromori glasom veličajnim, djela velebna, neshvatljiva stvara.

⁶لانه يقول للثلج اسقط على الارض. كذا لوابل المطر وابل امطار عزه.

⁶Kad snijegu kaže: 'Zasniježi po zemlji!' i pljuskovima: 'Zapljuštite silno!'

⁷يختم على يد كل انسان ليعلم كل الناس خالقهم.

⁷svakom čovjeku zapečati ruke da svi njegovo upoznaju djelo.

⁸فتدخل الحيوانات المآوي وتستقر في اوجرتها.

⁸U brlog se tad zvijeri sve uvuku i na svojem se šćućure ležaju.

⁹من الجنوب تأتي الاعصار ومن الشمال البرد.

⁹S južne se strane podiže oluja, a studen vjetri sjeverni donose.

¹⁰من نسمة الله يجعل الجمد وتتضيق سعة المياه.

¹⁰Već led od daha Božjega nastaje i vodena se kruti površina.

¹¹ايضا بريّ يطرح الغيم. يبدد سحاب نوره.

¹¹I opet vodom puni on oblake, i sijevat' stanu oblaci munjama;

¹²فهي مدورة متقلبة بادارته لتفعل كل ما يأمر به على وجه الارض المسكونة

¹²kruže posvuda po volji njegovoj, što im naloži, to će izvršiti na licu cijelog kruga zemaljskoga.

¹³سواء كان للتأديب او لارضه او للرحمة يرسلها

¹³Šalje ih - ili da kazni narode, ili da ih milosrđem obdari.

¹⁴انصت الى هذا يا ايوب وقف وتأمل بعجائب الله.

¹⁴Poslušaj ovo, Jobe, umiri se i promotri djela Božja čudesna.

¹⁵أتدرك انتباه الله اليها او اضاءة نور سحابه.

¹⁵Znaš li kako Bog njima zapovijeda, kako munju iz oblaka svog pušta?

¹⁶أتدرك موازنة السحاب معجزات الكامل المعارف.

¹⁶Znaš li o čem vise gore oblaci? Čudesna to su znanja savršenog.

¹⁷كيف تسخن ثيابك اذا سكنت الارض من ريح الجنوب.

¹⁷Kako ti gore od žege haljine u južnom vjetru kad zemlja obamre?

¹⁸هل صفّحت معه الجلد الممكّن كالمرآة المسبوكة.

¹⁸Zar si nebesa s njim ti razapeo, čvrsta poput ogledala livenog?

¹⁹علّمنا ما نقول له اننا لا نحسن الكلام بسبب الظلمة.

¹⁹DÓe naputi me što da mu kažemo: zbog tmine se ne snalazimo više.

²⁰هل يقص عليه كلامي اذا تكلمت. هل ينطق الانسان لكي يبتلع.

²⁰Zar ćeš mu reći: 'Hoću govoriti'? Ili na propast vlastitu pristati?

²¹والآن لا يرى النور الباهر الذي هو في الجلد ثم تعبر الريح فتنقّيه.

²¹Tko, dakle, može u svjetlost gledati na nebesima što se sja blistavo kada oblake rastjeraju vjetri?

²²من الشمال يأتي ذهب. عند الله جلال مرهب.

²²Sa sjevera k'o zlato je bljesnulo: veličanstvom strašnim Bog se odjenu!

²³القدير لا ندركه. عظيم القوة والحق وكثير البر. لا يجاوب.

²³Da, Svesilnog doseći ne možemo, neizmjeran je u moći i sudu, velik u pravdi, nikog on ne tlači.

²⁴لذلك فلتخفه الناس. كل حكيم القلب لا يراعي

²⁴Zato ljudi svi neka ga se boje! Na mudrost oholu on i ne gleda!"