1من يحب التأديب يحب المعرفة ومن يبغض التوبيخ فهو بليد.
1اگر اشتباهات کسی را که عاقل است به او بگوئی، خوشحال می شود، اما احمق از انتقاد نفرت می کند.
2الصالح ينال رضى من قبل الرب اما رجل المكايد فيحكم عليه.
2خداوند از مردم خیرخواه خوشنود است، اما کسانی را که نقشه های شیطانی می کشند، محکوم می کند.
3لا يثبت الانسان بالشر. اما اصل الصدّيقين فلا يتقلقل.
3انسان از بدی کردن بجائی نمی رسد، اما مردم صادق موفق می شوند.
4المرأة الفاضلة تاج لبعلها. اما المخزية فكنخر في عظامه.
4زن پاکدامن مایۀ سرافرازی و خوشی شوهر خود می باشد، اما زنی که موجب شرمندگی شوهرش می شود، مانند سرطان استخوان است.
5افكار الصدّيقين عدل. تدابير الاشرار غش.
5سخنان شریران موجب گرفتاری می شود، ولی افکار مردم نیک کاملاً درست و بجا است.
6كلام الاشرار كمون للدم اما فم المستقيمين فينجيهم.
6حرفهای بدکاران مردم را به دام هلاکت می کشاند، اما سخنان نیکان مردم را رهائی می بخشد.
7تنقلب الاشرار ولا يكونون. اما بيت الصدّيقين فيثبت.
7مردم شریر هلاک می شوند و نسل آن ها باقی نمی ماند، ولی مردم نیک پایدار می باشند.
8بحسب فطنته يحمد الانسان. اما الملتوي القلب فيكون للهوان.
8شخص عاقل مورد احترام همه است، اما مردم احمق خوار می شوند.
9الحقير وله عبد خير من المتمجد ويعوزه الخبز.
9کسی که خوار و حقیر باشد، ولی به اندازۀ کافی احتیاج او فراهم باشد، بهتر است از شخصی که خود را آدم بزرگی نشان بدهد، ولی نان شب را نداشته باشد.
10الصدّيق يراعي نفس بهيمته. اما مراحم الاشرار فقاسية.
10مرد نیک برای آسایش حیوانات خود هم فکر می کند، اما مردم شریر، محبت را نمی شناسند.
11من يشتغل بحقله يشبع خبزا. اما تابع البطّالين فهو عديم الفهم.
11دهقان پُرکار آذوقۀ فراوان خواهد داشت، اما کسی که وقت خود را بیهوده تلف می کند، احمق است.
12اشتهى الشرير صيد الاشرار واصل الصدّيقين يجدي.
12تنها چیزی که مردم شریر می خواهند، این است که کارهای ظالمانه انجام دهند، اما کارهای مردم نیک نتایج خوبی خواهد داشت.
13في معصية الشفتين شرك الشرير. اما الصدّيق فيخرج من الضيق.
13مردم شریر بوسیله حرفهای خود گرفتار می شوند، اما مرد عادل از گرفتاری نجات می یابد.
14الانسان يشبع خيرا من ثمر فمه ومكافأة يدي الانسان ترد له.
14اجر و پاداش هرکس مربوط به حرفهائی است که می زند و کارهائی که انجام می دهد. هر چه بکاری همان را درو می کنی.
15طريق الجاهل مستقيم في عينيه. اما سامع المشورة فهو حكيم.
15مردم احمق خیال می کنند که همه چیز را خوب می دانند، اما مردم عاقل به نصایح دیگران توجه می کنند.
16غضب الجاهل يعرف في يومه. اما ساتر الهوان فهو ذكي.
16احمق خشم خود را فوراً ظاهر می کند، اما مردم عاقل بی احترامی و توهین را نادیده می گیرند.
17من يتفوه بالحق يظهر العدل والشاهد الكاذب يظهر غشا.
17وقتی که حقیقت را می گوئید، عدالت انجام می شود، ولی دروغ عدالت را زیر پا می گذارد.
18يوجد من يهذر مثل طعن السيف. اما لسان الحكماء فشفاء.
18سخنی که از روی نادانی گفته شود، مثل شمشیر تیز قلب انسان را جریحه دار می کند، اما سخنان عاقلان دل را شفا می بخشد.
19شفة الصدّيق تثبت الى الابد ولسان الكذب انما هو الى طرفة العين.
19عمر دروغ کوتاه است، اما راستی تا ابد پایدار می ماند.
20الغش في قلب الذين يفكرون في الشر اما المشيرون بالسلام فلهم فرح
20توطئه گران افکار شیطانی دارند، اما دل کسانی که افکار خوب دارند، خوشحال می شود.
21لا يصيب الصدّيق شر. اما الاشرار فيمتلئون سوءا.
21برای مردم صادق واقعۀ بد رخ نمی دهد، اما شریران همیشه در زحمت هستند.
22كراهة الرب شفتا كذب. اما العاملون بالصدق فرضاه
22خداوند از دروغگو متنفر است، اما از مردم صادق خشنود است.
23الرجل الذكي يستر المعرفة. وقلب الجاهل ينادي بالحمق.
23مرد حکیم، دانش خود را آشکار نمی کند، اما احمق فوراً نادانی خود را ظاهر می سازد.
24يد المجتهدين تسود. اما الرخوة فتكون تحت الجزية.
24سعی و کوشش ترا به قدرت می رساند، اما تنبلی تو را غلام دیگران می سازد.
25الغم في قلب الرجل يحنيه والكلمة الطيبة تفرّحه.
25دل پریشان، خوشی را از بین می برد، ولی حرفهای خوب دل را شاد می سازد.
26الصدّيق يهدي صاحبه. اما طريق الاشرار فتضلهم.
26مردم صادق، راهنمای دوستان خود هستند، اما شریران مردم را گمراه می کنند.
27الرخاوة لا تمسك صيدا. اما ثروة الانسان الكريمة فهي الاجتهاد.
27مردم تنبل در سعی و تلاش خود موفق نمی شوند، اما اشخاص زحمتکش به دولت می رسند.راه راستی و عدالت به حیات منتهی می شود و راه بدکاران بسوی مرگ و نابودی می رود.
28في سبيل البر حياة وفي طريق مسلكه لا موت.
28راه راستی و عدالت به حیات منتهی می شود و راه بدکاران بسوی مرگ و نابودی می رود.