1الفقير السالك بكماله خير من ملتوي الشفتين وهو جاهل.
1بهتر است انسان فقیر باشد و با صداقت زندگی کند، از اینکه یک دروغگوی احمق باشد.
2ايضا كون النفس بلا معرفة ليس حسنا والمستعجل برجليه يخطأ.
2داشتن دل و جرأت بدون حکمت بی فایده است و عجله باعث اشتباه می شود.
3حماقة الرجل تعوّج طريقه وعلى الرب يحنق قلبه.
3انسان با حماقتِ خود زندگی خود را تباه می کند و بعد گناه را به گردن خداوند می اندازد.
4الغنى يكثر الاصحاب والفقير منفصل عن قريبه.
4شخص ثروتمند دوستان بسیار پیدا می کند، اما دوستان آدم فقیر از او جدا می شوند.
5شاهد الزور لا يتبرأ والمتكلم بالاكاذيب لا ينجو.
5شاهد دروغگو بی جزا نمی ماند و کسی که به دروغ سخن گوید، جان سالم بدر نخواهد برد.
6كثيرون يستعطفون وجه الشريف وكلّ صاحب لذي العطايا.
6مردم خوش دارند که پیش بزرگان شیرین زبانی کنند و با کسانی دوست شوند که سخاوت و بخشش می کنند.
7كل اخوة الفقير يبغضونه. فكم بالحري اصدقاؤه يبتعدون عنه. من يتبع اقوالا فهي له.
7وقتی انسان فقیر شود، حتی خویشاوندانش او را ترک می کنند، چه رسد به دوستانش، و کوشش او برای بازیافتن آن ها بجائی نمی رسد.
8المقتني الحكمة يحب نفسه. الحافظ الفهم يجد خيرا.
8هر که در تلاش حکمت است، جان خود را دوست دارد و هر کسی که برای حکمت ارزش قایل شود، سعادتمند خواهد شد.
9شاهد الزور لا يتبرأ والمتكلم بالاكاذيب يهلك.
9شاهد دروغگو بی سزا نمی ماند و کسی که همیشه دروغ می گوید، هلاک خواهد شد.
10التنعم لا يليق بالجاهل كم بالاولى لا يليق بالعبد ان يتسلط على الرؤساء
10شایسته نیست که شخص احمق در ناز و نعمت بسر ببرد و یا یک غلام بر امیران حکومت کند.
11تعقل الانسان يبطئ غضبه وفخره الصفح عن معصية.
11کسی که خشم خود را فرو می نشاند، عاقل است و آنکه از گناهان دیگران چشم می پوشد، سرفراز خواهد شد.
12كزمجرة الاسد حنق الملك وكالطل على العشب رضوانه.
12غضب پادشاه مانند غرش شیر است، اما خوشنودی او مثل شبنمی است که بر سبزه می بارد.
13الابن الجاهل مصيبة على ابيه ومخاصمات الزوجة كالوكف المتتابع.
13فرزند نادان بلای جان پدر خود است و غرغرهای زن بهانه گیر مثل قطرات آبی است که دایم در حال چکیدن می باشد.
14البيت والثروة ميراث من الآباء. اما الزوجة المتعقلة فمن عند الرب.
14خانه و ثروت از اجداد به ارث می رسد، اما زن عاقل هدیۀ خداوند است.
15الكسل يلقي في السبات والنفس المتراخية تجوع.
15کسی که تنبل است و زیاد می خوابد، گرسنه می ماند.
16حافظ الوصية حافظ نفسه والمتهاون بطرقه يموت.
16از احکام خدا پیروی کن تا زنده بمانی، زیرا هر کسی که آن ها را ناچیز شمارد، خواهد مُرد.
17من يرحم الفقير يقرض الرب وعن معروفه يجازيه.
17وقتی به یک فقیر کمک می کنی، مثل این است که به خداوند قرض می دهی و خداوند است که قرض ترا ادا می کند.
18ادّب ابنك لان فيه رجاء ولكن على اماتته لا تحمل نفسك.
18فرزند خود را تا که دیر نشده تربیه کن؛ اگر غفلت نمائی، زندگی او را تباه خواهی کرد.
19الشديد الغضب يحمل عقوبة لانك اذا نجيته فبعد تعيد.
19اگر کسی تندخوئی کند، بگذار که عاقبتش را ببیند، زیرا در غیر آن او به تندخوئی خود ادامه خواهد داد.
20اسمع المشورة واقبل التأديب لكي تكون حكيما في آخرتك.
20اگر به پند و نصیحت گوش دهی، تا آخر عمر از حکمت برخوردار خواهی بود.
21في قلب الانسان افكار كثيرة لكن مشورة الرب هي تثبت.
21انسان نقشه های زیادی در سر می پروراند، اما نقشه هائی که مطابق با خواست خدا باشد، اجراء خواهند شد.
22زينة الانسان معروفه والفقير خير من الكذوب
22مهر و وفا زینت انسان است. بهتر است که انسان فقیر باشد نه دروغگو.
23مخافة الرب للحياة. يبيت شبعان لا يتعهده شر.
23خدا ترسی به انسان حیات می بخشد و او را کامیاب ساخته از هر بلائی محفوظ می دارد.
24الكسلان يخفي يده في الصحفة وايضا الى فمه لا يردها.
24آدم تنبل دست خود را بسوی بشقاب دراز می کند، اما از فرط تنبلی لقمه را به دهان خود نمی گذارد.
25اضرب المستهزئ فيتذكى الاحمق ووبخ فهيما فيفهم معرفة.
25شخص مسخره کننده را سرزنش کن تا مایۀ عبرت جاهلان شود. اشتباهات شخص فهمیده را به او نشان بده تا فهمیده تر گردد.
26المخرب اباه والطارد امه هو ابن مخز ومخجل.
26هر کسی که با پدر خود رفتار بد می کند و مادر خود را از خانه بیرون می راند، ننگ و رسوائی بار می آورد.
27كف يا ابني عن استماع التعليم للضلالة عن كلام المعرفة.
27فرزندم، اگر از تعلیم دست بکشی، به معرفت نمی رسی.
28الشاهد اللئيم يستهزئ بالحق وفم الاشرار يبلع الاثم.
28شاهد پست و فرومایه عدالت را ببازی می گیرد و از گناه کردن لذت می برد.مردم مسخره کننده و اشخاص احمق مجازات خواهند شد.
29القصاص معد للمستهزئين والضرب لظهر الجهال
29مردم مسخره کننده و اشخاص احمق مجازات خواهند شد.