1هللويا. سبحوا يا عبيد الرب. سبحوا اسم الرب.
1هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!
ای بندگان خداوند، سپاس بگوئید و نام خداوند را ستایش کنید.
2ليكن اسم الرب مباركا من الآن والى الابد.
2نام خداوند متبارک باد، از حال تا به ابد.
3من مشرق الشمس الى مغربها اسم الرب مسبح.
3از طلوع آفتاب تا غروب آن، نام خداوند ستایش شود.
4الرب عال فوق كل الامم. فوق السموات مجده.
4خداوند متعال است، مافوق همۀ ملتها و جلال او به آسمان ها می رسد.
5من مثل الرب الهنا الساكن في الاعالي
5کیست مانند خداوند، خدای ما که در جایگاه آسمانی خود نشسته است
6الناظر الاسافل في السموات وفي الارض
6و متواضع می شود تا نظر نماید بر آسمان ها و بر زمین؟
7المقيم المسكين من التراب. الرافع البائس من المزبلة
7او مسکین را از خاک بر می دارد و فقیر را از خاکروبه بلند می کند.
8ليجلسه مع اشراف مع اشراف شعبه.
8تا آن ها را با بزرگان همنشین سازد یعنی با بزرگان قوم شان.زن بی اولاد را خانه دار می سازد و مادر خوشبخت فرزندان.
هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!
9المسكن العاقر في بيت ام اولاد فرحانة. هللويا
9زن بی اولاد را خانه دار می سازد و مادر خوشبخت فرزندان.
هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!