1هللويا. سبحي يا نفسي الرب.
1هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!
ای جان من خداوند را ستایش کن!
2اسبح الرب في حياتي. وارنم لالهي ما دمت موجودا
2تا زنده هستم، خداوند را حمد خواهم گفت و تا وقتیکه وجود دارم برای خدای خود خواهم سرائید.
3لا تتكلوا على الرؤساء ولا على ابن آدم حيث لا خلاص عنده.
3بر رؤسا توکل مکنید و نه بر آدم فانی که نزد او اعانتی نیست.
4تخرج روحه فيعود الى ترابه. في ذلك اليوم نفسه تهلك افكاره
4روح او بیرون می رود و او به خاک خود بر می گردد و در همان روز فکرهایش نابود می شود.
5طوبى لمن اله يعقوب معينه ورجاؤه على الرب الهه
5خوشا به حال کسی که خدای یعقوب مددگار اوست، که امید او بر خداوند، خدای وی می باشد.
6الصانع السموات والارض البحر وكل ما فيها. الحافظ الامانة الى الابد.
6او آسمان و زمین را آفرید و بحر و آنچه را که در آنهاست؛ که راستی را تا به ابد نگاه می دارد.
7المجري حكما للمظلومين المعطي خبزا للجياع. الرب يطلق الاسرى.
7او مظلومان را دادرسی می کند و گرسنگان را نان می بخشد. خداوند اسیران را آزاد می سازد.
8الرب يفتح اعين العمي. الرب يقوم المنحنين. الرب يحب الصديقين.
8خداوند چشمان نابینایان را باز می کند و خم شدگان را بر می افرازد. خداوند عادلان را دوست می دارد.
9الرب يحفظ الغرباء. يعضد اليتيم والارملة. اما طريق الاشرار فيعوجه.
9خداوند بیگانگان را محافظت می کند و از یتیمان و بیوه زنان نگهداری می نماید، لیکن طریق شریران را کج می سازد.خداوند تا به ابد سلطنت می کند و خدای تو ای سهیون، نسل اندر نسل.
هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!
10يملك الرب الى الابد الهك يا صهيون الى دور فدور. هللويا
10خداوند تا به ابد سلطنت می کند و خدای تو ای سهیون، نسل اندر نسل.
هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!