1لامام المغنين على ذوات الاوتار على القرار. مزمور لداود. يا رب لا توبخني بغضبك ولا تؤدبني بغيظك.
1ای خداوند، در غضب خود مرا سرزنش مکن و در خشم خود مرا جزا نده.
2ارحمني يا رب لاني ضعيف . اشفني يا رب لان عظامي قد رجفت
2ای خداوند، بر من رحم کن زیرا که پژمرده شده ام. خداوندا، مرا شفا ده زیرا که استخوانهایم را درد فرا گرفته است،
3ونفسي قد ارتاعت جدا. وانت يا رب فحتى متى
3روح من پریشان است. تا به کی ای خداوند، تا به کی؟
4عد يا رب. نج نفسي. خلّصني من اجل رحمتك.
4ای خداوند، بیا و مرا برهان، به خاطر رحمت خود مرا نجات بده.
5لانه ليس في الموت ذكرك. في الهاوية من يحمدك.
5زیرا که در موت ذکر تو نمی باشد! در قبر کیست که تو را ستایش کند؟
6تعبت في تنهدي. اعوّم في كل ليلة سريري بدموعي اذوّب فراشي.
6از نالۀ خویش خسته شده ام. تمامی شب تخت خوابم غرق و بسترم به اشکها تر است.
7ساخت من الغم عيني. شاخت من كل مضايقيّ
7چشمانم از شدت غم کم نور و از دست آزار دشمنان ضعیف شده اند.
8ابعدوا عني يا جميع فاعلي الاثم. لان الرب قد سمع صوت بكائي.
8ای بدکاران از من دور شوید، زیرا خداوند آواز گریۀ مرا شنیده است.
9سمع الرب تضرعي. الرب يقبل صلاتي.
9خداوند ناله و زاری مرا شنیده است. خداوند دعای مرا اجابت می نماید.همۀ دشمنانم بشدت شرمنده گردیده و با خجالت و سرافگندگی رانده می شوند.
10جميع اعدائي يخزون ويرتاعون جدا. يعودون ويخزون بغتة
10همۀ دشمنانم بشدت شرمنده گردیده و با خجالت و سرافگندگی رانده می شوند.