1لامام المغنين. لداود. مزمور. تسبيحة. يقوم الله. يتبدد اعداؤه ويهرب مبغضوه من امام وجهه.
1خدا برخیزد و دشمنانش پراگنده شوند و آنانی که از او نفرت دارند از حضورش بگریزند!
2كما يذرى الدخان تذريهم. كما يذوب الشمع قدام النار يبيد الاشرار قدام الله.
2مثل دود که پراگنده می شود، ایشان را پراگنده ساز و چنانکه موم نزد آتش آب می شود، شریران نیز در حضور خدا هلاک گردند.
3والصديقون يفرحون يبتهجون امام الله ويطفرون فرحا
3اما راستکاران شاد می شوند، در حضور خدا به وجد می آیند و به شادمانی خرسند می شوند.
4غنوا للّه رنموا لاسمه. اعدّوا طريقا للراكب في القفار باسمه ياه واهتفوا امامه.
4برای خدا سرود بخوانید و نام او را بستائید. او را که بر ابر ها سوار است، جلال دهید. نام او خداوند است! در حضورش به وجد آئید.
5ابو اليتامى وقاضي الارامل الله في مسكن قدسه.
5پدر یتیمان و حامی بیوه زنان، خداست در جایگاه مقدس خود!
6الله مسكن المتوحدين في بيت مخرج الاسرى الى فلاح. انما المتمردون يسكنون الرمضاء
6خدا بی کسان را جای و مسکن می دهد و اسیران را به آزادی بیرون می آورد. اما فتنه انگیزان در بیابان خشک و سوزان ساکن می گردند.
7اللهم عند خروجك امام شعبك عند صعودك في القفر. سلاه.
7ای خدا، وقتی که پیشِ روی قوم برگزیده ات رفتی و هنگامیکه در بیابان خرامیدی،
8الارض ارتعدت السموات ايضا قطرت امام وجه الله سينا نفسه من وجه الله اله اسرائيل.
8زمین لرزان گردید و آسمان به حضور خدا بارید. کوه سینا نیز به حضور خدا، خدای اسرائیل به لرزه افتاد.
9مطرا غزيرا نضحت يا الله. ميراثك وهو معي انت اصلحته.
9تو ای خدا باران نعمت ها بارانیدی تا میراثت را که از حال رفته بود استوار و شاداب گردانی.
10قطيعك سكن فيه. هيّأت بجودك للمساكين يا الله.
10قوم برگزیده ات در آن زمین ساکن شدند. تو ای خدا، از روی سخاوتمندی خویش برای نیازمندان تدارک دیده ای.
11الرب يعطي كلمة. المبشرات بها جند كثير.
11خداوند فرمان داد و گروه کثیر زنان این مژده را رساندند:
12ملوك جيوش يهربون يهربون. الملازمة البيت تقسم الغنائم.
12«پادشاهانِ لشکرها شکست خورده و فرار می کنند و زنی که در خانه مانده است، غنایم جنگ را تقسیم می کند.
13اذا اضطجعتم بين الحضائر فاجنحة حمامة مغشاة بفضة وريشها بصفرة الذهب.
13آن ها یک وقتی در طویله می خوابیدند، اما اکنون خوشبخت و ثروتمند، مانند کبوتری که بالهایش نقره فام و پرهایش طلائیست، با زر و زیور تزئین شده اند.
14عندما شتت القدير ملوكا فيها اثلجت في صلمون
14وقتی که خداوند قادر مطلق پادشاهان را در آنجا پراگنده ساخت، مثل برف بود که بر کوهِ صلمون پاشان می گردد.»
15جبل الله جبل باشان. جبل اسنمة جبل باشان.
15کوه باشان متعلق به خداست. کوه باشان دارای قله های بلند است.
16لماذا ايتها الجبال المسنمة ترصدن الجبل الذي اشتهاه الله لسكنه. بل الرب يسكن فيه الى الابد.
16ای کوههای که قله های بلند دارید، چرا به کوهی که خدا آن را برای سکونت خود برگزیده است به نظر حسرت می نگرید؟ خداوند در آنجا تا به ابد ساکن خواهد بود.
17مركبات الله ربوات الوف مكررة. الرب فيها. سينا في القدس.
17عراده های جنگی خدا هزاران هزار است. خداوند در قدوسیت خود مثل کوهِ سینا در میان آنهاست.
18صعدت الى العلاء. سبيت سبيا. قبلت عطايا بين الناس وايضا المتمردين للسكن ايها الرب الاله
18به عالم بالا صعود فرموده و اسیران را به اسیری برده ای. آدمیان خود را به تو تقدیم کردند، حتی مردم متمرد نیز به تو تسلیم شدند تا تو خداوند، خدا در بین شان ساکن گردی.
19مبارك الرب يوما فيوما. يحمّلنا اله خلاصنا. سلاه.
19شکر و سپاس باد بر خداوندی که هر روزه متحمل بارهای ما می شود و خدایی که نجات دهندۀ ما است.
20الله لنا اله خلاص وعند الرب السيد للموت مخارج.
20خدا برای ما، خدای نجات است و خداوند، خدا رهانندۀ ما از مرگ.
21ولكن الله يسحق رؤوس اعدائه الهامة الشعراء للسالك في ذنوبه.
21اما خداوند سر دشمنان خود را می کوبد و سر آنهائی را که در گناه خود روان هستند.
22قال الرب من باشان ارجع. ارجع من اعماق البحر
22خداوند فرمود: «من دشمنان تان را از قله های کوهِ باشان و از اعماق بحر بر می گردانم،
23لكي تصبغ رجلك بالدم. ألسن كلابك من الاعداء نصيبهم.
23تا خون ایشان پایمال شما گردند و زبان سگهای تان نیز از آن ها حصۀ خود را بیابند.»
24رأوا طرقك يا الله طرق الهي ملكي في القدس.
24ای خدایی که پادشاه و خدای من هستی، همه دیده اند که چگونه به جایگاهِ مقدست داخل می شوی.
25من قدام المغنون ومن وراء ضاربو الاوتار في الوسط فتيات ضاربات الدفوف.
25در پیشِ رو، خوانندگان می خرامند و در پشت سر، سازندگان و در وسط دوشیزگان دایره نواز.
26في الجماعات باركوا الله الرب ايها الخارجون من عين اسرائيل.
26خدا را در جماعت ها ستایش کنید. ای کسانی که از نسل اسرائیل هستید، خداوند را سپاس گوئید.
27هناك بنيامين الصغير متسلطهم رؤساء يهوذا جلّهم رؤساء زبولون رؤساء نفتالي.
27قبیلۀ بنیامین که کوچکترین قبیله ها است، اولتر و رهبران قبایل یهودا، زبولون و نفتالی به دنبال شان می آیند.
28قد أمر الهك بعزّك. ايّد يا الله هذا الذي فعلته لنا
28خدایت برای تو قوّت بخشیده است. ای خدا قدرت خود را چنانچه در گذشته به ما نشان دادی، آشکار گردان.
29من هيكلك فوق اورشليم لك تقدم ملوك هدايا.
29به خاطر عبادتگاه تو که در اورشلیم است، پادشاهان هدایا نزد تو می آورند.
30انتهر وحش القصب صوار الثيران مع عجول الشعوب المترامين بقطع فضة. شتت الشعوب الذين يسرّون بالقتال.
30حیوان وحشی نیزار را و اقوام دیگر را که مثل گله های گاو و گوساله هستند، سرزنش کن تا با نقره های خود نزد تو گردن نهند. اقوامی را که جنگ را دوست می دارند، پراگنده ساز.
31يأتي شرفاء من مصر. كوش تسرع بيديها الى الله
31سروران از مصر می آیند و حبشه دستهای خود را به سوی خدا بلند می کند.
32يا ممالك الارض غنوا لله رنموا للسيد. سلاه.
32ای ممالک جهان برای خدا سرود بخوانید. برای خداوند سرود ستایش بسرائید.
33للراكب على سماء السموات القديمة. هوذا يعطي صوته صوت قوة.
33برای او که از ازل بر تخت ملکوتی خود در آسمان جلوس فرموده است، سرود بخوانید.
34اعطوا عزا للّه. على اسرائيل جلاله وقوّته في الغمام.
34او آواز خود را می دهد، آوازی که پُر قوّت است.
35مخوف انت يا الله من مقادسك. اله اسرائيل هو المعطي قوة وشدة للشعب. مبارك الله
35خدا را در قوّت او بستائید. قوم اسرائیل از شکوه و جلال او برخوردار هستند و عظمت او در آسمان ها دیده می شود.ای خدا چه هیبتناک هستی در جایگاه مقدس خویش! خدای اسرائیل قوم برگزیدۀ خود را قوّت و توانائی می بخشد. متبارک باد خدا!
36ای خدا چه هیبتناک هستی در جایگاه مقدس خویش! خدای اسرائیل قوم برگزیدۀ خود را قوّت و توانائی می بخشد. متبارک باد خدا!