1مزمور لآساف. الله قائم في مجمع الله. في وسط الآلهة يقضي.
1خدا در دادگاه آسمانی ایستاده است و در میان خدایان داوری می کند.
2حتى متى تقضون جورا وترفعون وجوه الاشرار. سلاه.
2تا به کی با بی عدالتی داوری می کنید و از شریران طرفداری می نمائید؟
3اقضوا للذليل ولليتيم. انصفوا المسكين والبائس.
3«فقیران و یتیمان را دادرسی کنید و بر مردم بیچاره و مسکین با انصاف باشید.
4نجوا المسكين والفقير. من يد الاشرار انقذوا
4مظلومان و فقیران را برهانید و از دست شریران نجات دهید.
5لا يعلمون ولا يفهمون. في الظلمة يتمشون. تتزعزع كل أسس الارض.
5آن ها نمی دانند و نمی فهمند و در تاریکی راه می روند و جمیع اساس زمین متزلزل می باشد.
6انا قلت انكم آلهة وبنو العلي كلكم.
6من گفتم که شما خدایانید و جمیع شما فرزندان خدای متعال،
7لكن مثل الناس تموتون وكاحد الرؤساء تسقطون.
7لیکن مثل آدمیان خواهید مُرد و چون یکی از سروران خواهید افتاد!»ای خدا برخیز و جهان را داوری فرما، زیرا که تو صاحب اختیار همۀ اقوام جهان هستی.
8قم يا الله. دن الارض. لانك انت تمتلك كل الامم
8ای خدا برخیز و جهان را داوری فرما، زیرا که تو صاحب اختیار همۀ اقوام جهان هستی.