1قصيدة لآساف. لماذا رفضتنا يا الله الى الابد. لماذا يدخن غضبك على غنم مرعاك.
1Aasafi õpetuslaul. Miks sa, Jumal, oled meid ära heitnud jäädavalt? Miks suitseb su viha su karjamaa lammaste vastu?
2اذكر جماعتك التي اقتنيتها منذ القدم وفديتها سبط ميراثك. جبل صهيون هذا الذي سكنت فيه.
2Mõtle oma kogudusele, mille sa muiste oled enesele asutanud ja oma pärandi jaoks lunastanud, Siioni mäele, kus sina asud!
3ارفع خطواتك الى الخرب الابدية. الكل قد حطم العدو في المقدس.
3Tõsta oma sammud nendele igavestele varemetele, vaenlane on kõik rikkunud pühamus!
4قد زمجر مقاوموك في وسط معهدك جعلوا آياتهم آيات.
4Su vastased möirgasid su kohtumishoones, nad on oma tähised pannud tähisteks.
5يبان كانه رافع فؤوس على الاشجار المشتبكة.
5Näis, nagu oleksid nad kirveid kõrgele tõstnud metsarägastikus.
6والآن منقوشاته معا بالفؤوس والمعاول يكسرون.
6Nii lõid nad puruks kiinide ja haamritega kõik selle nikerdused.
7اطلقوا النار في مقدسك. دنسوا للارض مسكن اسمك.
7Nad on su pühamu süüdanud tulega põlema, su nime eluaseme on nad reostanud maani.
8قالوا في قلوبهم لنفنيهم معا. احرقوا كل معاهد الله في الارض.
8Nad ütlesid oma südames: 'Hävitagem need täielikult!' Nad põletasid maha kõik Jumala kogudusekojad kogu maal.
9آياتنا لا نرى. لا نبي بعد. ولا بيننا من يعرف حتى متى
9Oma tähiseid me ei näe, prohvetit ei ole enam, ja meie seas ei ole kedagi, kes teaks, kui kaua.
10حتى متى يا الله يعير المقاوم ويهين العدو اسمك الى الغاية.
10Kui kaua, oh Jumal, saab tagakiusaja teotada? Kas vaenlane võib sinu nime laimata jäädavalt?
11لماذا ترد يدك ويمينك. اخرجها من وسط حضنك. افن.
11Miks sa tõmbad tagasi oma käe, oma parema käe? Tõmba see välja oma põuest, hävita!
12والله ملكي منذ القدم فاعل الخلاص في وسط الارض.
12Jumal on muistsest ajast mu kuningas, kes maailmas teostab päästmise.
13انت شققت البحر بقوتك. كسرت رؤوس التنانين على المياه.
13Sina lõhestasid oma võimusega mere kaheks, sina lõid katki lohede pead vete peal.
14انت رضضت رؤوس لوياثان. جعلته طعاما للشعب لاهل البرية.
14Sina purustasid Leviatani pead, sa andsid need söögiks meresõitjale rahvale.
15انت فجرت عينا وسيلا. انت يبّست انهارا دائمة الجريان.
15Sina lõhkusid allikad ja jõed, sina tegid voolavad jõed kuivaks.
16لك النهار ولك ايضا الليل. انت هيأت النور والشمس.
16Sinu päralt on päev ja öögi on sinu päralt, sina oled valmistanud valguse ja päikese.
17انت نصبت كل تخوم الارض الصيف والشتاء انت خلقتهما
17Sina oled seadnud kõik ilmamaa rajad, suve ja talve oled sina teinud.
18اذكر هذا ان العدو قد عيّر الرب وشعبا جاهلا قد اهان اسمك.
18Mõtle sellele! Vaenlane teotab Issandat ja jõle rahvas laimab su nime.
19لا تسلم للوحش نفس يمامتك. قطيع بائسيك لا تنس الى الابد.
19Ära anna oma tuvikese hinge kiskjate kätte, ära unusta oma viletsate elu jäädavalt!
20انظر الى العهد. لان مظلمات الارض امتلأت من مساكن الظلم.
20Vaata oma lepingule! Sest pimedad maanurgad on täis vägivalda.
21لا يرجعن المنسحق خازيا. الفقير والبائس ليسبحا اسمك.
21Ära lase rõhutuid tulla häbiga tagasi, viletsad ja vaesed kiitku sinu nime!
22قم يا الله. اقم دعواك. اذكر تعيير الجاهل اياك اليوم كله.
22Tõuse, Jumal, seleta oma riiuasi, mõtle teotamisele, mis kogu päeva tuleb jõledalt mehelt!
23لا تنس صوت اضدادك ضجيج مقاوميك الصاعد دائما
23Ära unusta oma vastaste kisa, nende möll, kes sulle vastu hakkavad, kohub suuremaks alatasa!